lunes, 15 de junio de 2026
Vén de pecharse a rodaxe do filme documental Cantos rodados, dirixido por Xoel Méndez e producido por Ficción Producciones. Esta fita quere ser un chamamento a prol da integración social dos diminuídos intelectuais, a través da experiencia do centro de integración San Xerome Emiliani, na Garda.
A música amansa as feras pero... quen amansa a música? No ano 2003 impartiuse no San Xerome un taller de musicoterapia que tivo un desenlace inesperado. Generoso descubriu a súa innata destreza para a percusión. Malia a súa discapacidade severa, que non lle permite tan sequera manter a verticalidade e lle anula case por completo a visión, Generoso amosouse perfectamente capaz de tocar este instrumento, e mesmo cun sentido do ritmo e unha entrega envexables.
Froito deste descubrimento naceu Xerock, unha banda de sanación e meditación composta -amáis de Generoso- por Vanesa, Borja, Carliños e Álvaro, alumnos do San Xerome, e os traballadores do centro Ciano e Víctor, dous guitarristas que cazaron o talento desta tropa e foron detrás. Ata hoxe, que Xerock xa ten un disco editado e numerosos concertos no seu caderno de bitácora. Nun deses concertos, colofón da fita, comparten escenario con The Ellas, o grupo de Luís Tosar. O actor galego é un vello coñecido e fan de Xerock.
Cantos rodados é un proxecto documental concebido a xeito de traballo de campo. Ao longo de tres meses, cun equipo técnico reducido para acadarmos menor impacto ambiental, rexistramos os ensaios, as luces e as sombras dun colexio, o San Xerome, que ferve a cotío. A estrea do filme está prevista para o vindeiro verán.
En clave de cinema directo e á marxe de estrictas tipoloxías, Cantos rodados quere ser un documental creativo que combina a ortodoxia do compromiso cos feitos, coa experimentación do cinema de autor dos nosos días. Cantos rodados quere somentes trasladar a mensaxe dos Xerock, destes rapaces luídos polos infortunios da xenética e que son todo un exemplo de vitalidade, de loita e de actitude rockeira.
Porque o home aínda ten que aprender a ser humano.
A posta en marcha do Rexistro galego de persoas centenarias, Regace, sitúa Galicia nunha posición de referencia para o estudo da lonxevidade, posibilitando coñecer mellor as claves deste fenómeno e afrontar os retos que presenta. Preto de 1.800 persoas de cen ou máis anos viven na comunidade galega, o que supón ao redor do 12 % de toda a poboación centenaria de España, un dato que fala da realidade demográfica de Galicia e reflicte unha oportunidade única para aprender, investigar e avanzar. Deste xeito, Galicia presenta un dos mellores resultados no que a esperanza de vida se refire: 81,19 anos para os homes e 86,83 para as mulleres, superando en ambos os casos a media estatal.
A mostra a 'Illa ignorada' estará aberta ata o 12 de febreiro de 2027 e toma o seu título do primeiro poemario da escritora Gloria Fortes. Nela cabe destacar os traballos tanto dos artistas galegos Alberto Ardid, Vicente Blanco, Andrea Costas, Caxigueiro, Fina Mantiñán, Juan Carlos Meana, Ariadna Silva, Seoane e María Elena Montero, como os de Abel Azcona, Amparo Garrido, Regina Giménez, Antoni Muntadas, Sonia Navarro, Íñigo Royo, Regina Silveira. Ademais desta nova mostra, o centro tamén inaugurou a ampliación, no dobre espazo do Centro Galego de Arte Contemporánea, da exposición Misha Bies Golas, que abriu ao público o pasado 22 de maio cunha escolma de máis de dúas décadas da creación heteroxénea do lalinense Miguel Calvo Ulloa, un dos fundadores do colectivo Nova Escultura Galega.
