jueves, 26 de marzo de 2026
O nome da obra, escrita durante a temporada 2022-2023 do programa de Residencias Dramáticas do Centro Dramático Nacional, ten a súa orixe no sintentizador Roland JD Xi que Balboa empregou para a súa performance sonora Technocracia e co que agora lle pon música á súa nova proposta. Nela, a creadora galega amósase sincera, irónica e doméstica para compartir co público unha viaxe sonora desde a emoción e o goce, na procura da complicidade e a identificación coa súa fraxilidade.
Pases en galego
Para Roland mon amour, conta ademais coas achegas de Alberto Cortés na asistencia de dirección, Fran Lefrenk Fanzine, na musical, e Laura Iturralde, na iluminación. Durante a súa estadía en Madrid, o público terá a oportunidade de participar nun encontro co equipo tras o pase do 1 de abril, así como de gozar do espectáculo en galego, con subtítulos en castelán, nas representacións dos días 15 e 16 dese mes.
Fundadora da compañía Funboa Escénica, na traxectoria de Cris Balboa figuran montaxes como Technocracia (2020), O que segue (2019), Masa madre + sal marina (2018), Sushi gratis (2015), Sigue buscando (2013), Oiseau Rebelle (2011) e os monólogos Biolóxica (2013) e No me cuentes tu vida (2012). Na meirande parte dos casos, trátase de creacións colectivas a partir de diferentes procesos de escritura e composición escénica, sempre desde a identidade, o contexto e a necesidade de se infiltrar en calquera linguaxe artística.
Roland mon amour súmase ao programa de coproducións do Centro Dramático Galego para este ano 2025, dentro do que xa se estrearon os espectáculos Mala vida e pior morte do Rei Ricardo III, con Producións Teatrais Excéntricas, e Medea-Mamá-Monstro, con Laura Porto e Helena Varela, as dúas dentro do ciclo Clásicas Desfeitas promovido xunto á Cidade da Cultura de Galicia; rosalía, cartografía de ásperas ortigas. co colectivo portugués ASTA-Teatro e Outras Artes, e Fábrica de fume, dirixida por Celina Fernández Ponte e Ana Fontenla.
Esta última proposta pode verse os vindeiros domingos 23 e 30 de marzo no Salón Teatro, que a semana pasada acolleu a súa estrea en paralelo ás representacións de A burra, a mesa e o pau, a nova produción propia da compañía pública galega que tamén se mantén en cartel en Santiago de Compostela ata o 20 de abril.
Para a edición de 2026, chegan desde o outro lado do Atlántico La Cura e El Vacío (ambas estreas en España), nas que o coreógrafo cubano Julio César Iglesias dirixe á prestixiosa Compañía Colombiana de Danza Contemporánea. Tamén a conferencia escénica Arder Épica (Cap. 1) na que o artista brasileiro Reinaldo Ribeiro constrúe unha nova memoria colectiva a partir das cinzas que deixou o incendio do Museo Nacional do Brasil en 2018. Forma parte tamén da programación a instalación inmersiva Hecatombe II: Movementos e rituais para a renovación do mundo, da colombiana de orixe indíxena Martha Hincapié Charry, na que se rescatan os saberes ancestrais de tres líderes nativos das primeiras nacións americanas.
O Centro Dramático Galego amplía desde esta semana a experiencia de exhibición do seu novo espectáculo, Hamlet, cunha programación paralela que incorpora tres pases de Mala vida e pior morte de Ricardo III, os días 25 de marzo, 1 e 8 de abril ás 20,30 horas, e, por outra, unha nova entrega das ImproVersións a través da proposta A propósito de William, que levará a cabo o colectivo Improversados os domingos 29 de marzo e 5, 12, 19 e 26 de abril á mesma hora. O desenvolvemento desta programación expandida completarase cunha acción especial na véspera do Día Mundial do Teatro, que reunirá o xoves 26 de marzo preto de 73 estudantes de secundaria e ensinanzas escénicas.
