sábado, 24 de octubre de 2026
O nome da obra, escrita durante a temporada 2022-2023 do programa de Residencias Dramáticas do Centro Dramático Nacional, ten a súa orixe no sintentizador Roland JD Xi que Balboa empregou para a súa performance sonora Technocracia e co que agora lle pon música á súa nova proposta. Nela, a creadora galega amósase sincera, irónica e doméstica para compartir co público unha viaxe sonora desde a emoción e o goce, na procura da complicidade e a identificación coa súa fraxilidade.
Pases en galego
Para Roland mon amour, conta ademais coas achegas de Alberto Cortés na asistencia de dirección, Fran Lefrenk Fanzine, na musical, e Laura Iturralde, na iluminación. Durante a súa estadía en Madrid, o público terá a oportunidade de participar nun encontro co equipo tras o pase do 1 de abril, así como de gozar do espectáculo en galego, con subtítulos en castelán, nas representacións dos días 15 e 16 dese mes.
Fundadora da compañía Funboa Escénica, na traxectoria de Cris Balboa figuran montaxes como Technocracia (2020), O que segue (2019), Masa madre + sal marina (2018), Sushi gratis (2015), Sigue buscando (2013), Oiseau Rebelle (2011) e os monólogos Biolóxica (2013) e No me cuentes tu vida (2012). Na meirande parte dos casos, trátase de creacións colectivas a partir de diferentes procesos de escritura e composición escénica, sempre desde a identidade, o contexto e a necesidade de se infiltrar en calquera linguaxe artística.
Roland mon amour súmase ao programa de coproducións do Centro Dramático Galego para este ano 2025, dentro do que xa se estrearon os espectáculos Mala vida e pior morte do Rei Ricardo III, con Producións Teatrais Excéntricas, e Medea-Mamá-Monstro, con Laura Porto e Helena Varela, as dúas dentro do ciclo Clásicas Desfeitas promovido xunto á Cidade da Cultura de Galicia; rosalía, cartografía de ásperas ortigas. co colectivo portugués ASTA-Teatro e Outras Artes, e Fábrica de fume, dirixida por Celina Fernández Ponte e Ana Fontenla.
Esta última proposta pode verse os vindeiros domingos 23 e 30 de marzo no Salón Teatro, que a semana pasada acolleu a súa estrea en paralelo ás representacións de A burra, a mesa e o pau, a nova produción propia da compañía pública galega que tamén se mantén en cartel en Santiago de Compostela ata o 20 de abril.
Foi inaugurada no Museo do Pobo Galego a exposición 'Transfronteiriza', da artista e cineasta tudense Diana Gonçalves, que permanecerá aberta ao público ata o 28 de marzo de 2027. A mostra parte do documental 'Mulleres da Raia', da mesma autora, e froito de tres anos de investigación. A través da linguaxe cinematográfica, de materiais documentais, arquivos históricos e elementos patrimoniais, a proposta constrúe unha experiencia arredor da memoria compartida entre Galicia e o norte de Portugal. En concreto, Transfronteiriza recupera a memoria das mulleres que viviron na fronteira entre ambos territorios a mediados do século XX, que desempeñaron un papel fundamental no comercio transfronteirizo e na supervivencia económica das familias.
Trátase dunha iniciativa que nace como evolución de Circo Presente Continuo e que se vai desenvolver por primeira vez fóra de Madrid. A Cidade da Cultura, o Teatro Principal e o Salón Teatro serán as súas sedes na capital galega, reunindo artistas, compañías, profesionais da programación, distribuidoras e institucións para compartir proxectos e favorecer novas oportunidades de colaboración e contratación. O programa inclúe oito espectáculos, seis mostras breves e catro traballos en proceso. Entre as propostas figuran Naufragio, de Labsurda; Serena, de Circ Bover; Matrimonio, de Kolektivo Konika; Siku, de Jessica Arpin; e Sen patrón, de Pistacatro, que ofreceu un adianto artístico durante a presentación.
