
O nome da obra, escrita durante a temporada 2022-2023 do programa de Residencias Dramáticas do Centro Dramático Nacional, ten a súa orixe no sintentizador Roland JD Xi que Balboa empregou para a súa performance sonora Technocracia e co que agora lle pon música á súa nova proposta. Nela, a creadora galega amósase sincera, irónica e doméstica para compartir co público unha viaxe sonora desde a emoción e o goce, na procura da complicidade e a identificación coa súa fraxilidade.
Pases en galego
Para Roland mon amour, conta ademais coas achegas de Alberto Cortés na asistencia de dirección, Fran Lefrenk Fanzine, na musical, e Laura Iturralde, na iluminación. Durante a súa estadía en Madrid, o público terá a oportunidade de participar nun encontro co equipo tras o pase do 1 de abril, así como de gozar do espectáculo en galego, con subtítulos en castelán, nas representacións dos días 15 e 16 dese mes.
Fundadora da compañía Funboa Escénica, na traxectoria de Cris Balboa figuran montaxes como Technocracia (2020), O que segue (2019), Masa madre + sal marina (2018), Sushi gratis (2015), Sigue buscando (2013), Oiseau Rebelle (2011) e os monólogos Biolóxica (2013) e No me cuentes tu vida (2012). Na meirande parte dos casos, trátase de creacións colectivas a partir de diferentes procesos de escritura e composición escénica, sempre desde a identidade, o contexto e a necesidade de se infiltrar en calquera linguaxe artística.
Roland mon amour súmase ao programa de coproducións do Centro Dramático Galego para este ano 2025, dentro do que xa se estrearon os espectáculos Mala vida e pior morte do Rei Ricardo III, con Producións Teatrais Excéntricas, e Medea-Mamá-Monstro, con Laura Porto e Helena Varela, as dúas dentro do ciclo Clásicas Desfeitas promovido xunto á Cidade da Cultura de Galicia; rosalía, cartografía de ásperas ortigas. co colectivo portugués ASTA-Teatro e Outras Artes, e Fábrica de fume, dirixida por Celina Fernández Ponte e Ana Fontenla.
Esta última proposta pode verse os vindeiros domingos 23 e 30 de marzo no Salón Teatro, que a semana pasada acolleu a súa estrea en paralelo ás representacións de A burra, a mesa e o pau, a nova produción propia da compañía pública galega que tamén se mantén en cartel en Santiago de Compostela ata o 20 de abril.
Jannis Kounellis é un dos artistas fundamentais da historia da arte da segunda metade do século XX. Foi obxecto de grandes exposicións retrospectivas na Fondazione Prada, Venecia (2019), e no Museo Jumex, Cidade de México (2023). Entre as súas exposicións individuais institucionais destacan as do Musée dArt Moderne de la Ville de Paris (1980), Whitechapel Gallery, Londres (1981), Castello di Rivoli, Turín (1988), Stedelijk Museum, Ámsterdam (1990), Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, Madrid (1996), Albertina, Viena (2005), Neue Nationalgalerie, Berlín (2007), MACRO, Roma (2016), Walker Art Center, Minneapolis (2022) e Museo Jumex, Cidade de México (2023).
O calendario de Programación Kármica arranca este 25 de setembro con Taïn na Sala Guión de Pontedeume. A seguinte cita será o 16 de outubro, con Camellos e Cora Yako en La Conservera de Viveiro, mentres que o 24 de outubro actuarán Javier Lago e Santi Araújo na Pousada da Galiza Imaxinaria de Boiro. O ciclo chegará precisamente á sala que acolle hoxe a súa presentación, A Cofradía de Vilanova de Arousa, o 27 de novembro, coas actuacións de Montedapena e Nuntia. O programa de 2026 pecharase o 26 de decembro na Pousada da Galiza Imaxinaria con Portosanto e Hermanos Visi.