jueves, 19 de marzo de 2026
Así o lembrou o director deste departamento da Consellería de Cultura, Lingua e Xuventude, Jacobo Sutil, que participou hoxe na presentación da programación de 2024 xunto o director do festival, Pela del Álamo, e os representantes doutras entidades colaboradoras. Na súa intervención, Sutil puxo en valor tanto a variedade como a calidade da carteleira, ademais de destacar a amplitude deste certame, que vai más alá das salas de proxección cun programa actividades no que se inclúen conferencias, performances ou mesas redondas.
Espírito inmersivo
Esta edición está dedicada ás profundidades oceánicas cunha proposta estética deseñada por Iñaki López que coloca no cartel os abismos mariños e unha escolma de contidos que, en palabras do director de Industrias Culturais, reflicten o espírito inquedo e inmersivo dun evento sempre atento a descubrir e mostrar o talento emerxente e as novas linguaxes audiovisuais. Diferentes propostas afondarán en conceptos como a profundidade, a auga, a escuridade ou o silencio con perspectivas que van desde a bioloxía ou a ecoloxía ata o pensamento abstracto ou a poesía.
Cosmos con 25 filmes de 16 países
A segunda edición da sección oficial Cosmos volve recoller a vontade de romper as barreiras entre os xéneros cinematográficos e a procedencia das películas para poñelas a dialogar sen limitacións. Cosmos é unha aposta na que o cine narrativo máis arriscado convive coas propostas de vangarda e onde a diversidade cultural e outros retos da nosa sociedade atopan un espazo de visibilidade e reflexión.
Nesta ocasión, este apartado propón unha selección heterodoxa con 25 filmes producidos en España e noutros 15 países como Estados Unidos, Alemaña, Francia, Bélxica, Países Baixos, Suíza, Austria, Xeorxia, Irán, Bangladesh, Filipinas, Corea do Sur ou Andorra, que abranguen desde cinema narrativo ata pezas abstractas, con numerosos ensaios fílmicos.
A heteroxeneidade da nosa escena
Un ano máis, a sección Planeta GZ celebra e difunde o cine galego proxectando nove películas que exploran diversas facetas da paisaxe rural a través do xénero documental. Cada filme ofrece unha visión íntima dun ser humano e a súa relación co territorio. Son os casos de Humedalia, de Irene Sáenz Carballeira; Queimar cando morra, de Inés Pintor; Corre o vento, de Paula Fuentes e Guillermo Cabrera; Pechar caixas abrir caixas, de Hugo Amoedo; Patios de luz, de Fran Rodríguez Casal, ou Exposed, de Nela Fraga. Completan Planeta GZ A Blurred Photograph is a Space for a Memory Proposal, de Sabela Eiriz; O patio, de Ariadna Cordal García; e Histeria do meu pequeno mundo, de Pablo Fontenla.
No apartado dedicado ás promesas galegas, cada unha das sete pezas que propón a sección Supernova, serve de canle para a procura da propia identidade con estilos e formatos propios dentro do documental, a ficción e o cinema experimental, que se entrelazan creando unha corrente de cine novo e predominantemente feminino. El cuerpo que existe más que yo, de Elena Mato; Muíño Dabaixo, de Cris Souto; Pura, de Carmen Méndez; A mirada delas, de Clara Maseda da Veiga; .jpeg, de Anxo González, ou May You Live To See The Dawn, de Patricia Lleras e Ramón Martínez exprésanse a través de diversas formas artísticas ou achegan a súa singularidade.
Curtocircuíto 2024 tamén ofrecerá proxeccións e encontros entre nomes destacados do sector e artistas que se aproximan, desde diferentes perspectivas, á temática do mar e ás profundidades oceánicas que atravesa este ano o festival como fío condutor. O certame entra así na súa terceira década de celebración propoñendo unha viaxe inmersiva desde o cine, a arte sonora ou as artes visuais ata a ciencia e o pensamento, con seis sesións Live AV, dúas charlas e unha mesa redonda.
Publicada en 1603, a traxedia do príncipe de Dinamarca pisa agora o escenario do Centro Dramático Galego cunha versión que sitúa no presente os seus conflitos e as tensións da coñecida trama: Hamlet enfróntase á morte do pai, ao precipitado matrimonio da súa nai co seu tío e á aparición dun fantasma que lle esixe vinganza, nunha historia marcada pola traizón, o remorso e a procura de certezas nun mundo moralmente corrompido. Nesta nova montaxe constrúese ao longo de 130 minutos unha peza viva, accesible e tamén divertida, sen renunciar á profundidade do texto orixinal. A intención é ofrecer un espectáculo no que o público galego poida verse reflectido dalgún xeito, recoñecendo cuestións, contradicións e dilemas que tamén forman parte da nosa época.
A Real Academia Galega de Ciencias elixiu á oceanógrafa Aida Fernández Ríos (Vigo, 1947 - Moaña, 2015) como 'Científica Galega do Ano'. Foi unha investigadora de referencia internacional no estudo dos océanos, labor que exerceu desde o Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, pertencente ao CSIC. O investigador do Instituto José Luís Garrido, quen, ademais de traballar durante tres décadas con Aida Fernández Ríos mantivo con ela unha relación moi estreita, destaca o que el chama 'o efecto Aida': 'Tiña un carisma extraordinario e un encanto persoal tremendo'.
