martes, 16 de junio de 2026
Esas obxeccións obrigaban a iniciar de novo o proceso, o que implicou un retraso máis incumprindo os prazos comprometidos e causando un prexuízo adicional ao sector gandeiro afectado. Nesta liña, a representante da Xunta censurou que o secretario de Estado de Medio Ambiente se comprometera a incrementar substancialmente en 2024 o orzamento destinado a compensar e previr os danos do lobo e que esa promesa tamén quedase en nada ante a prórroga dos orzamentos de 2023, que impide ampliar os fondos asignados a esta cuestión.
Ante esta situación, Belén do Campo pediu ao Goberno central que axilice as xestións ao máximo para que o reparto poida aprobarse na vindeira conferencia sectorial. Non facelo, incidiu, suporía chegar a mediados de ano sen esa distribución executada, o que complicaría a xestión dos fondos por parte das autonomías, que son as que están soportando agora mesmo os custos derivados das medidas de compensación e prevención dos danos do lobo.
A directora xeral de Patrimonio Natural denunciou que este retraso supón un novo prexuízo para as comunidades autónomas e para os gandeiros, que xa viron como os fondos de 2023 quedaban sen repartir -o Goberno central recoñeceu que non prevé que se vaia facer xa-, ao tempo que lembrou que Galicia tampouco recibiu fondos en 2022.
Deste xeito, a comunidade galega acumula dous anos de retraso na transferencia de fondos por parte do Estado para facer fronte aos danos do lobo. Ademais dos recursos de 2023 que xa non se van repartir, a Xunta está á espera de que se resolva o recurso contencioso-administrativo contra a decisión do Goberno central de bloquear os fondos que lle correspondían en 2022, unha decisión unilateral e totalmente arbitraria.
Estratexia do corvo mariño acristado
Belén do Campo aproveitou o encontro para agradecer ao Goberno central que atendese a petición de Galicia e paralizase temporalmente a tramitación da futura Estratexia de conservación do corvo mariño acristado co fin de enriquecela e adaptala ás principais conclusións dos traballos que se están a desenvolver na actualidade para a conservación da especie en Galicia, Asturias e Cantabria no marco do proxecto europeo Life Intemares.
A directora xeral de Patrimonio Natural explicou que esa investigación que está en marcha sobre o corvo mariño permitirá coñecer as principais ameazas (como as interaccións coas artes de pesca) e retos de futuro que afronta a especie, así como propoñer posibles solucións e medidas que favorezan a súa conservación.
Galicia alberga o 86% de todas as parellas de corvo mariño identificadas no Cantábrico 1.412 dun total de 1.637 e, de feito, é tamén a comunidade española que conta co censo máis actualizado da especie.
A posta en marcha do Rexistro galego de persoas centenarias, Regace, sitúa Galicia nunha posición de referencia para o estudo da lonxevidade, posibilitando coñecer mellor as claves deste fenómeno e afrontar os retos que presenta. Preto de 1.800 persoas de cen ou máis anos viven na comunidade galega, o que supón ao redor do 12 % de toda a poboación centenaria de España, un dato que fala da realidade demográfica de Galicia e reflicte unha oportunidade única para aprender, investigar e avanzar. Deste xeito, Galicia presenta un dos mellores resultados no que a esperanza de vida se refire: 81,19 anos para os homes e 86,83 para as mulleres, superando en ambos os casos a media estatal.
A mostra a 'Illa ignorada' estará aberta ata o 12 de febreiro de 2027 e toma o seu título do primeiro poemario da escritora Gloria Fortes. Nela cabe destacar os traballos tanto dos artistas galegos Alberto Ardid, Vicente Blanco, Andrea Costas, Caxigueiro, Fina Mantiñán, Juan Carlos Meana, Ariadna Silva, Seoane e María Elena Montero, como os de Abel Azcona, Amparo Garrido, Regina Giménez, Antoni Muntadas, Sonia Navarro, Íñigo Royo, Regina Silveira. Ademais desta nova mostra, o centro tamén inaugurou a ampliación, no dobre espazo do Centro Galego de Arte Contemporánea, da exposición Misha Bies Golas, que abriu ao público o pasado 22 de maio cunha escolma de máis de dúas décadas da creación heteroxénea do lalinense Miguel Calvo Ulloa, un dos fundadores do colectivo Nova Escultura Galega.
