
A vindeira semana, o día 21, será a quenda de Odilia, de Teatro Viriato, de Viseu. Este espectáculo-lectura dramatizada, con texto e imaxes de Patrícia Portela e interpretado por Célia Fechas, conta a historia de Odilia, unha musa confusa que se presenta a unha entrevista de traballo para tarefas inspiradoras.
O peche porao na xornada do 28 Lendias dencantar, de Beja, con No límite da dor, baseado no libro homónimo de Ana Aranha e Carlos Ademar. O espectáculo quere apelar ao non esquecemento do pasado e mostrarlles ás xeracións de hoxe a dor vivida polos presos políticos do Estado Novo, na defensa do seu ideal de xustiza e loita por un mundo e unha sociedade mellores. Está interpretado por António Revez con dirección de Julio César Ramirez.
O ciclo Quintas do Camões enmárcase no aposta do Centro Dramático Galego por estreitar a colaboración entre as artes escénicas de Galicia e Portugal, como vía para reforzar a identidade común. A iniciativa diríxese tanto ao alumnado que está a aprender portugués como ao público en xeral que estea interesado na lingua e na cultura lusas.
Esta liña de acción deu lugar tamén á coprodución da unidade teatral da Xunta coa Companhia de Teatro de Braga A contenda dos labradores de Caldelas ou Entremés famoso sobre a pesca do río Miño, conmemorativa do 350º aniversario do texto escrito por Gabriel Feixoo de Araúxo e estreada no Festival Internacional de Teatro Clásico de Almagro o pasado verán.
A Filmoteca de Galicia dedica en febreiro o eixo principal da súa carteleira na sala José Sellier ao ciclo Hiroshi Shimizu, o arte de perderse, realizado en colaboración coa Fundación Xapón, ao tempo que programa o inicio do especial sobre as colaboración entre Béla Tarr e László Krasznahorkai. Outras citas importantes da súa actividade mensual serán a visita de José Luis Guerin dentro da conmemoración dos 20 anos de Cinema en curso e co seu filme Historias del buen valle. A actividade prevista, que conforma o programa número 300 do centro, complétase coa segunda entrega de Territorios mutantes.
Siro López comezou a traballar como delineante na empresa metalúrxica Bazán, máis axiña foi quen de arriscarse para dedicarse de cheo ao mundo da ilustración. A partir de aí, encheu páxinas de diversas publicacións de debuxos, artigos de arte, cultura e humor, salientando o gran traballo que desenvolveu entre 1985 e 2006 en La Voz de Galicia como caricaturista político. Ademais, xunto con outros debuxantes da Comunidade, como Xaquín Marín, participou nunha serie de iniciativas que abriron novas posibilidades profesionais aos humoristas gráficos galegos, como o manifesto En defensa do humor, a publicación da revista Can sen dono, o Museo do Humor de Fene, ou a Praza do Humor da Coruña.