Notas de prensa

Vigo convértese en epicentro internacional das literaturas potenciais

As literaturas potencias son un procedemento literario baseado no uso de homónimos e xogos de palabras, literaturas que resultaron claves en autores posteriores como o grupo Oulipo, un grupo de experimentación literaria fundado en 1960 polo escritor Raymond Queneau e o matemático François Le Lionnais.

De todo isto, e moito máis, fálase este xoves e venres en Vigo, e faise da man dun selecto grupo de especialistas chegados de todo o mundo, desde Canadá ata Xapón, pasando por Francia, Bélxica, Noruega, Chipre, Italia ou Holanda.

Partindo da reflexión de Georges Perec sobre o “infraordinario”, o congreso expón como as regras de escritura poden renovar a ollada sobre a vida corrente e xerar novas formas de escritura. Nesta liña os seus responsables explicaron como o Oulipo buscou fusionar matemáticas e literatura mediante trabas, o que lle valeu críticas pola súa aparente distancia do mundo real. “Porén, analizamos se estas prácticas permiten unha aproximación crítica e creativa ao cotián”, explicou Salceda, ao tempo que puxo enriba da mesa exemplos como os paseos alfabéticos de Roubaud, os poemas no metro de Jouet ou o proxecto Lugares de Perec.

Coorganizado entre as universidades de Vigo e Sorbonne Nouvelle

A apertura do encontro, celebrada a primeira hora da mañá, contou coa participación da vicerreitora de Relacións Internacionais, Maribel del Pozo; o director do instituto iLingua da Universidade de Vigo, Javier Pérez Guerra, e a secretaria do Departamento de Filoloxía Inglesa, Francesa e Alemá, Ana Bringas, xunto cos codirectores do encontro, Hermes Salceda e Alain Schaffner.

Maribel del Pozo agradeceu aos organizadores o “excelente traballo” levado a cabo na organización do congreso, así como a todos cantos contribuíron a facelo realidade. “Para min, como vicerreitora de Internacionalización, é unha gran satisfacción asistir a un congreso que exemplifica claramente o espírito internacional desta universidade”, indicou a vicerreitora, quen, como lingüística e tradutora, resaltou a “ledicia” que lle supón asistir a un encontro no que se evidencia a importancia das linguas para conectar comunidades e derribar fronteiras.

Pola súa banda, a profesora Ana Bringas agradeceu aos organizadores a celebración dun encontro “que é froito de anos de estreita colaboración entre universidades e países, neste caso a Universidade de Vigo e a Sorbonne Nouvelle, un exemplo claro do diálogo internacional no que se unen academia e sociedade”. Pola súa banda, o director do instituto iLingua, Javier Pérez Guerra, convidou aos asistentes a visitar o campus e, máis concretamente, a Facultade de Filoloxía e Tradución, sede do iLIngua , “paraugas” que acolle a investigación sobre linguas que se realiza na UVigo. “Para min é un auténtico pracer estar rodeado de compañeiros e, se ben non son especialista nas cuestións que aquí se van tratar, agardo que o encontro sexa moi frutífero para todos vós e que lle sacades moito proveito a todas as actividades que se van levar a cabo”.

Alain Schaffner, en representación da Université Sorbonne Nouvelle, agradeceu a participación de todos os poñentes e participantes chegados desde diferentes partes do mundo. “Benvidos a todos, arrancamos unha xuntanza cun programa impresionante”, explicou o docente francés, quen remarcou que a colaboración entre a UVigo e a Sorbonne Nouvelle remóntase a hai máis de 20 anos, participando neste tempo de maneira conxunta en diferentes proxectos internacionais.

Tamén Hermes Salceda, director local do congreso, remarcou o feito de que encontro que se inscribe nunha longa colaboración que empezou hai anos con distintos proxectos, “e seguramente haberá máis”. Nesta liña, centrándose xa na cita desta semana, salientou que un dos grandes obxectivos do encontro é “vincular máis a sociedade en todo este proceso”, para o que se organizaron diferentes eventos, tanto no museo MARCO como a inauguración onte xoves na Galería Sirvent dunha exposición de Isaac Pérez Vicente sobre Raymond Roussel.

Da base teórica ás aplicacións máis experimentais das literaturas potenciais

Tras a apertura arrancou un programa que combina intervencións de carácter máis teórico —centradas na análise das literaturas potenciais e na herdanza de Raymond Roussel— con estudos de caso e aproximacións prácticas que amosan como estas técnicas poden aplicarse á creación contemporánea. Neste sentido, as sesións abordan cuestións como o uso de restricións formais na escritura, a relación entre literatura e matemáticas ou a capacidade destas prácticas para reinterpretar o cotián desde unha perspectiva crítica.

Ademais das sesións académicas, o encontro, tal e como lembrou Salceda, incluíu actividades complementarias que amplían o seu alcance máis alá do ámbito universitario, propostas expositivas e accións culturais na cidade, reforzando a idea de que as literaturas potenciais non son só un obxecto de estudo, senón tamén unha práctica viva e aberta á sociedade.

Neste contexto, o congreso consolídase como un foro plural no que se exploran as múltiples dimensións das chamadas literaturas potenciais, desde a súa base teórica ata as súas aplicacións máis experimentais. Durante dous días, Vigo convértese así nun espazo de reflexión compartida onde o ordinario e o infraordinario se reinterpretan a través da escritura, abrindo novas vías para pensar a relación entre literatura e realidade.