viernes, 19 de junio de 2026
Para logralo, empregou fermentación anaerobia, un proceso natural, similar ao que se utiliza para facer iogur ou viño, que permite a certos microorganismos transformar materia orgánica en compostos quÃmicos.
“Cada ano xéranse millóns de toneladas de biomasa vexetal, como residuos agrÃcolas ou forestais, que malia ser un dos recursos orgánicos máis abundantes do planeta, adoitan desaproveitarse pola súa complexidade estrutural”, explica o investigador. Neste contexto e baixo a supervisión dos profesores e investigadores de CRETUS, Marta Carballa Arcos e Miguel Mauricio Iglesias, o estudo explorou distintas configuracións de reactores e condicións de operación co obxectivo de dirixir e optimizar a produción de carboxilatos especÃficos, fronte a mesturas pouco útiles. Ademais de confirmar que esta conversión é viable en laboratorio, o traballo que se enmarca na tese de doutoramento de Juan Iglesias Riobó expón as bases para o seu escalado en biorrefinerÃas sostibles.
O resultado obtido é un sistema biotecnolóxico optimizado que permite “converter residuos vexetais en compostos de alto valor engadido de forma máis eficiente e selectiva”, sinala. A investigación demostrou que, mediante o control de parámetros como o pH, o tempo de retención e a estratexia de alimentación dos reactores, é posible orientar a actividade microbiana cara á produción preferente de lactato, butirato ou caproato.
Asà mesmo, comprobouse que a configuración dos reactores xoga un papel clave: a alimentación pulsada e a separación de etapas no proceso favorecen a formación destes compostos, mesmo en condicións difÃciles como as que presenta a biomasa con alto contido en celulosa. Este enfoque permite aplicacións industriais baseadas en tecnoloxÃas máis limpas e sostibles, aliñadas cos principios da economÃa circular.
“Elevado potencial de aplicación”
Este traballo non só abre novas vÃas para o aproveitamento de recursos naturais, senón que confirma que é posible facelo mediante tecnoloxÃa accesible e adaptable a distintas escalas, “cun elevado potencial de aplicación en Galicia e noutras rexións con abundante biomasa”, matiza.
Os resultados deste traballo desenvolvido no grupo de BiotecnoloxÃa Ambiental (BioGroup) dentro do proxecto europeo Cell4Chem, foron publicados en revistas cientÃficas como Bioresource Technology ou Industrial Crops and Products. A tese foi avaliada por un tribunal presidido polo profesor emérito da USC Juan Manuel Lema Rodicio, xunto coa profesora Cristina González Fernández (Universidad de Valladolid) e o profesor Piotr Oleskowicz-Popiel (Politechnika Poznanska, Polonia), que acordou por unanimidade outorgar a cualificación de Sobresaliente Cum Laude, salientando as novas achegas que este estudo supón no ámbito da revalorización destes residuos.
O programa formativo Medrando Xuntas permitiu que as mulleres participantes traballasen habilidades clave como a comunicación, a organización, o liderado, a toma de decisións, a participación interna e a mellora da confianza profesional, ao tempo que se fomentou a creación dunha rede de mulleres que se apoian, colaboran e comparten recursos e que se deron a coñecer proxectos que están a transformar a economÃa. En primeiro lugar, Medrando Xuntas contou cun programa formativo para reforzar a súa participación nas entidades de economÃa social. En segundo lugar, a formación para directivas estaba dirixida a mulleres con responsabilidades de dirección ou proxección cara ao liderado.
Unha alianza entre o Instituto Tecnolóxico de Galicia (ITG) e as compañÃas Naturgy InnovaHub e Flythings Technologies desenvolverá unha plataforma enerxética que transformará residuos en produtos de alto valor engadido. Neste caso transformaranse residuos como lodos de depuradora, restos orgánicos e biomasas, en produtos de alto valor engadido como biocombustibles (hidrochar e biometano) e vectores enerxéticos sostibles (hidróxeno e syngas). Para iso, a nova unidade mixta combinará distintas tecnoloxÃas e incorporará sistemas hÃbridos de almacenamento con baterÃas e supercondensadores, ademais de empregar ferramentas como Internet das cousas, os xemelgos dixitais e a aprendizaxe automática.
