martes, 3 de noviembre de 2026
O autor, Gabriel Macanás, doutor e profesor de Dereito Civil da Universidade de Murcia, parte de dúas certezas. A primeira é que a IA van causar danos. A segunda, é que é imposible saber, mesmo imaxinar, que danos van acabar causando, ou cando.
A pregunta que se expón é: Quen vai reparar estes danos?
Para debater sobre esta e outras cuestións celebrouse unha mesa redonda, na que participaron Ignasi Belda, director da Axencia Española de Supervisión da Intelixencia Artificial; Amparo Alonso, catedrática de Ciencias da Computación e Intelixencia Artificial da UDC; Alberto José BugarÃn, catedrático e director do Grupo de Sistemas Intelixentes do CiTIUS; Adrián Feliú González, responsable de consultorÃa en ciberriscos en Howden; e Jesús Almarcha Jaime, avogado de seguros e reaseguros de Pérez-Llorca Avogados.
En primeiro lugar, os relatores deixaron claro que a Intelixencia Artificial está aquà para mellorar as nosas vidas, igual que o fixeron no seu dÃa a electricidade ou internet. Os riscos que poidan derivar do seu uso non poden frear o seu avance, e tampouco a regulación. “Europa vai con moito atraso respecto a outras potencias no desenvolvemento da Intelixencia Artificial. Está ben protexer aos cidadáns, pero isto non pode colocarnos nunha posición non competitiva”, explicou o autor.
Volvendo á cuestión de quen reparará os danos causados pola IA, o seguro emerxe como unha resposta sólida ante este desafÃo. Con todo, como se valora o custo duns danos que xamais se produciron?
A falta de datos estatÃsticos e a natureza cambiante destas tecnoloxÃas supoñen un desafÃo para a industria aseguradora, pero tamén unha oportunidade. “Aquelas empresas que sexan pioneiras en ofrecer este tipo de coberturas e fágano de maneira adecuada converteranse en referentes”, afirmou Macanás.
Tamén se debateron outras posibilidades de reparación de danos, por exemplo, outorgar personalidade xurÃdica á IA, aÃnda que non para darlles dereitos, senón para que poidan pagar indemnizacións. Este enfoque expón certos problemas: se o “robot” é o responsable dos pagos, necesitará recursos financeiros, o que engade complexidade e non garante eficacia.
Ademais da mesa redonda celebrouse un acto inaugural presidido por Moisés Canle, vicerreitor de Titulacións e Internacionalización da UDC, acompañado por Natalia Barros, directora da Oficina Económica do Igape, José Ramón SantamarÃa Barreiro, presidente de Fundación Inade, Ignasi Belda, director xeral de AESIA, e Fernando Peña López, director da Cátedra Fundación Inade-UDC.
A obra presentada é o noveno volume da colección Cadernos da Cátedra, unha colección de publicacións dixitais e en formato papel que abordan diferentes temas relacionados coa Xerencia de Riscos e o Seguro.
O Plan constitúe o primeiro documento estratéxico especÃfico de Galicia dedicado á planificación, organización e desenvolvemento dos coidados paliativos pediátricos e nace coa finalidade de dar resposta ás necesidades propias desta poboación, garantindo unha atención adaptada ás caracterÃsticas evolutivas da infancia e da adolescencia. O documento aprobado hoxe conta co aval cientÃfico da Sociedade de PediatrÃa de Galicia e da Sociedade Española de Coidados Paliativos Pediátricos e está dirixido á poboación pediátrica con enfermidades crónicas complexas e situacións susceptibles de atención paliativa. Articúlase arredor de catro liñas estratéxicas orientadas a fortalecer a organización asistencial e a dar resposta ás necesidades clÃnicas, emocionais e sociais dos pacientes pediátricos e das súas familias.
Galicia ocupa un lugar destacado nos Premios Nacionais de Investigación 2026, con cinco cientÃficos galardoados. Tivo lugar o acto de entrega destes premios, celebrado no Palacio de Congresos de Europa, en Vitoria-Gasteiz. Os investigadores galegos que recibiron esta distinción son Ãngel Carracedo, natural de Santa Comba, catedrático de Medicina na USC e director da Fundación Pública Galega de Medicina Xenómica; a compostelana Carmen Ãlvarez Lorenzo, catedrática da USC e directora do Instituto de Materiais da USC (iMATUS); e Laura Castro Santos, de Betanzos, catedrática da Escola Politécnica de EnxeñarÃa de Ferrol, pertencente á UDC.
