
O autor, Gabriel Macanás, doutor e profesor de Dereito Civil da Universidade de Murcia, parte de dúas certezas. A primeira é que a IA van causar danos. A segunda, é que é imposible saber, mesmo imaxinar, que danos van acabar causando, ou cando.
A pregunta que se expón é: Quen vai reparar estes danos?
Para debater sobre esta e outras cuestións celebrouse unha mesa redonda, na que participaron Ignasi Belda, director da Axencia Española de Supervisión da Intelixencia Artificial; Amparo Alonso, catedrática de Ciencias da Computación e Intelixencia Artificial da UDC; Alberto José BugarÃn, catedrático e director do Grupo de Sistemas Intelixentes do CiTIUS; Adrián Feliú González, responsable de consultorÃa en ciberriscos en Howden; e Jesús Almarcha Jaime, avogado de seguros e reaseguros de Pérez-Llorca Avogados.
En primeiro lugar, os relatores deixaron claro que a Intelixencia Artificial está aquà para mellorar as nosas vidas, igual que o fixeron no seu dÃa a electricidade ou internet. Os riscos que poidan derivar do seu uso non poden frear o seu avance, e tampouco a regulación. “Europa vai con moito atraso respecto a outras potencias no desenvolvemento da Intelixencia Artificial. Está ben protexer aos cidadáns, pero isto non pode colocarnos nunha posición non competitiva”, explicou o autor.
Volvendo á cuestión de quen reparará os danos causados pola IA, o seguro emerxe como unha resposta sólida ante este desafÃo. Con todo, como se valora o custo duns danos que xamais se produciron?
A falta de datos estatÃsticos e a natureza cambiante destas tecnoloxÃas supoñen un desafÃo para a industria aseguradora, pero tamén unha oportunidade. “Aquelas empresas que sexan pioneiras en ofrecer este tipo de coberturas e fágano de maneira adecuada converteranse en referentes”, afirmou Macanás.
Tamén se debateron outras posibilidades de reparación de danos, por exemplo, outorgar personalidade xurÃdica á IA, aÃnda que non para darlles dereitos, senón para que poidan pagar indemnizacións. Este enfoque expón certos problemas: se o “robot” é o responsable dos pagos, necesitará recursos financeiros, o que engade complexidade e non garante eficacia.
Ademais da mesa redonda celebrouse un acto inaugural presidido por Moisés Canle, vicerreitor de Titulacións e Internacionalización da UDC, acompañado por Natalia Barros, directora da Oficina Económica do Igape, José Ramón SantamarÃa Barreiro, presidente de Fundación Inade, Ignasi Belda, director xeral de AESIA, e Fernando Peña López, director da Cátedra Fundación Inade-UDC.
A obra presentada é o noveno volume da colección Cadernos da Cátedra, unha colección de publicacións dixitais e en formato papel que abordan diferentes temas relacionados coa Xerencia de Riscos e o Seguro.
O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, tras manter hoxe un encontro co seu homólogo na Rioxa, Gonzalo Capellán, volveu rexeitar a proposta de modelo de financiamento autonómico feita polo Goberno central xa que rompe a solidariedade e a igualdade entre as comunidades. 'No caso de Galicia, saÃmos especialmente prexudicados porque se rompen principios que para nós son absolutamente irrenunciables como a negociación conxunta, a exclusión de bilateralidades, o mantemento da solidariedade e da igualdade en servizos básicos entre todos os territorios', apuntou. 'Somos algo máis do 6,5% da poboación axustada de España e na nova repartición non chegariamos nin ao 3% dos recursos'.
Galicia volve bater o seu propio récord con 429 transplantes e 143 doadores de órganos durante o ano 2025. Da cifra total de transplantes do pasado ano, 229 foron de ril, dos que 22 procedÃan de doadores vivos; 116 de fÃgado; 7 de páncreas; 26 de corazón e 51 de pulmón. Estes 429 transplantes beneficiaron a un total de 420 pacientes, tendo en conta que algúns casos foron de transplantes multiorgánicos. Os transplantes pancreáticos, que son os máis complexos, experimentaron a maior subida: incrementáronse un 75 % con respecto ao ano anterior, desde os 4 realizados en 2024 aos 7 de 2025.