viernes, 31 de julio de 2026
A pesar da dispoñibilidade de sofisticados métodos para encapsular a carga, estas nanopartículas sintéticas son a miúdo recoñecidas como forasteiras por células fagocíticas, o que provoca unha activación inmune que pode xerar respostas adversas, como unha inflamación, ou que a substancia transportada se acumule en sitios non desexados. Ante este escenario, os vehículos biomiméticos xorden como unha alternativa para evadir as defensas do organismo e mellorar a eficacia terapéutica dos sistemas de entrega.
Aproveitando as súas propiedades homotípicas, estes vectores biomiméticos presentan maior afinidade co microambiente celular ao que se dirixen, o que permite mitigar a resposta inmune e achandar o camiño de entrada, engaden. O achado do CiQUS consiste nunha combinación moi precisa entre lípidos catiónicos (con carga positiva) e neutrais ensamblados en fragmentos de membranas celulares que lle confire ao nanotransportador esta interesante propiedade fusoxénica que propicia a súa fusión coa membrana plasmática. "Estas propiedades fusogénicas xunto ás características biomiméticas dos nanotransportadores permitiunos levar distintos compostos de interese biolóxico ao interior de células vivas, dende pequenas moléculas ata macromoleculas ou nanopartículas", explica a investigadora do CiQUS Ester Polo, membro do grupo responsable do descubrimento, BioNanoTools. A fusión coa membrana permite liberar as substancias no citoplasma de maneira rápida e directa, mellorando a eficacia terapéutica do sistema de entrega e a biodispoñibilidade dos compostos que transporta.
BioNanoTools especialízase no desenvolvemento de materiais multifuncionais con aplicacións en medicina e bioloxía. Neste caso, os e as investigadoras conseguiron dotar ao novo sistema dunha dobre funcionalidade que busca aumentar a especificidade e seguridade na entrega de fármacos respecto a outros métodos convencionais: "Estes nanotransportadores derivados de células cancerosas presentan unha alta selectividade, que vén dada polas súas propiedades homotípicas, xunto á capacidade fusoxénica que implementamos a través dunha combinación específica de lípidos e que permite a liberación da carga de maneira moito máis eficiente", conclúe a investigadora.
África González, catedrática de Inmunoloxía da Universidade de Vigo, é licenciada en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Alcalá coa especialidade en Inmunoloxía. Posteriormente, realizou importantes investigacións no Laboratory of Molecular Biology de Cambridge onde participou na técnica de investigación da obtención de anticorpos monoclonais. Pola súa banda, Yolanda Prezado é licenciada en Física pola Universidade de Santiago de Compostela e investigadora do Centro de Investigación en Medicina Molecular e Enfermidades Crónicas (Cimus). Previamente, formou parte do Institut Curie, en París, como líder do grupo de radiobioloxía traslacional.
O Centro Dramático Galego porá en escena do un ao catro de outubro, no Salón Teatro de Santiago de Compostela, a coprodución 'A gaivota, ensaio aberto', tras realizar estes días na Cidade da Cultura unha estadía técnica e artística no marco do programa DescArtes das Residencias artísticas do Gaiás. A gaivota, ensaio aberto é unha coprodución entre o Centro Dramático Galego, a compañía galega Crémilo, a portuguesa Colectivo 84, Teatro San Martín de Buenos Aires, Teatro del Galpón de Montevideo e outras entidades internacionais. O proxecto foi creado nas Residencias ArtisTEA do Concello de Ponteareas e conta coa colaboración do Padroado da Cultura de Narón e do Ministerio de Cultura de Cabo Verde.
