miércoles, 1 de abril de 2026
A revista, editada polo Servizo de Publicacións da Universidade de Vigo, ten como director a Xosé Antón DÃaz e como director adxunto a Xosé Ramón Campos, que destacan que a edición deste novo número supón un motivo de satisfacción non só para a publicación, senón tamén para o Departamento de Historia, Arte e XeografÃa, a Facultade de Historia do campus de Ourense e a propia UVigo. Minius, subliñan, “é froito conxunto dun vasto equipo de persoas e esforzos”, pondo en valor especialmente “a intensa actividade” desenvolvida polas diferentes áreas académicas que internamente constitúen o departamento responsable da revista.
Diversidade de contidos
A extensión da publicación, con máis de 400 páxinas, engaden desde a súa organización, dá conta do traballo desenvolvido polos consellos de redacción e cientÃfico da revista, asà como tamén polos pares cegos. Sobre os contidos deste novo número, desde a súa organización apuntan que se corresponden coas diferentes áreas de coñecemento que abrangue o propio Departamento de Historia, Arte e XeografÃa da UVigo. Nunha ollada aos textos finalmente publicados, sinalan, “apreciamos a marcada vocación interdisciplinar desta publicación”.
Ao longo das páxinas deste número, comentan os seus responsables, o foco de interese xeográfico muda, habendo artigos sobre Galicia, España, Cuba, Latinoamérica, etc. Xunto a esta diversidade, desde a dirección de Minius subliñan que “o marcadamente relevante” neste número 26 “é a xa participación activa de especialistas internacionais con propostas de investigacións sobre temáticas de coñecemento correspondentes a escenarios internacionais ou a temáticas que afrontan o seu enfoque sobre territorialidades foráneas”. Este feito, recalcan, constitúe unha acentuada proxección internacional de Minius cara aquelas comunidades cientÃficas e académicas pertencentes a universidades internacionais”.
O bloque de artigos da publicación arranca cun de Rosa Brañas titulado Que foi dos Galigrecos? Apuntes de xeografÃa protohistórica de Galicia; outro do propio Xosé Ramón Campos sobre a polÃtica inmigratoria venezolana de 1958 a 1990 e outro de Antón Costa sobre LuÃs Soto Fernández: o mestre rebelde... e exiliado. Séguenlle textos sobre temáticas como a polÃtica de infraestruturas do transporte en Galicia; a factorÃa de salgadura romana da praia do Naso; as iconografÃas do teatro medieval e iconografÃas do cine dos pioneiros; Cuba a través da revista Unión Iberoamericana e a xeopolÃtica da covid-19 en Cuba. Outros aspectos abordados son os factores determinantes da demanda do produto turÃstico litoral galego; o castelo medieval do Formigueiro; a fuxida do exilio republicano cara Latinoamérica e a evolución cronolóxica da cerámica de finais da Idade do Ferro na conca media do rÃo Miño. Para pechar este bloque de artigos, José Ramón Sánchez realiza unha aproximación aos restos arqueolóxicos da canteira de pedras de Molienda de Carchuna; Carlos Sixirei fala da covid e Bolsonaro e Raúl Soutelo reflexiona sobre a actuación sociopolÃtica en Galicia dos emigrantes retornados de Cuba (1900-1936).
O Banco de España acaba de publicar os datos oficiais de débeda pública correspondentes ao peche do exercicio 2025. Nese perÃodo, Galicia reduciu a súa ratio de débeda ata o 13,9 % do seu PIB, o que representa a ratio máis baixa dende 2012. Deste xeito, Galicia situase como a cuarta comunidade autónoma de réxime común con nivel de débeda máis baixa e cun diferencial con respecto á media das CCAA de 6,3 puntos porcentuais. A ratio de débeda das CC.AA. situouse no 20,2 %. Logo do esforzo extraordinario por mor da pandemia, Galicia leva unha senda descendente dos seus ratios de endebedamento. AsÃ, desde a pandemia, ano 2020, reduciu a ratio case seis puntos, pasando de 19,6 % ata o 13,9 %.
A implantación da recollida separada de materia orgánica consolÃdase como o piar fundamental para que Galicia cumpra cos obxectivos ambientais europeos. Dado que os restos orgánicos representan case o 40 % do lixo doméstico, a súa correcta xestión é a chave para baleirar os vertedoiros e xerar compost de alta calidade que retorne á terra como fertilizante. A dÃa de hoxe, o compromiso galego con este sistema é evidente: 295 concellos xa contan con métodos especÃficos para os biorresiduos.
