
No acto, Xosé Alfredo explicou aos asistentes como se xerminou esta obra, resultado dos recordos de cativo nas visitas aos avós, nunha aldea do Concello de Pantón, na Ribeira Sacra, nos que os contos da tradición oral eran o nexo para as sobremesas nos tempos en que a televisión ou a radio apenas ocupaban espazo e todo se centraba nos faladoiros. De aà que: as fontes das que viven os relatos son mestura de realidade e ficción, pero sobre todo de contos escoitados... moitos invencións e outros terxiversados pero que forman parte dese maxÃn, un imaxinario que foi sementando e que dá sentido a esa cultura inmaterial, historias pasadas de pais a fillos, ese universo telúrico que destacou o xurado e que, aÃnda que dende un aspecto diferente, responde ao fin último deste Concurso Balbino de Relatos, encumbrar o valor do rural galego.
Pola súa banda, Fernando Redondo, presidente da Fundación Neira Vilas destacou o valor deste certame na difusión da nosa cultura, dar cabida tanto a autores consagrados como anónimos que, cos seus relatos colaboran na difusión da esencia dese Balbino de “Memorias dun neno labrego”, esa posta en valor do noso rural que tanto defendeu Xosé Neira Vilas, ese rural do que todos, dun xeito ou outro bebemos, ben sexa a través dos contos dos nosos avós, das historias dos nosos pais ou a rememoración da nosa infancia. Unha defensa do rural que, da man do Concurso Balbino de Relatos, e grazas á aposta de Edicións Fervenza, continúa presente e viva.
Como representante do xurado, Xosé Manuel Lobato, fixo fincapé neses aspectos da obra que decidiron a súa elección, como a definición duns personaxes reflexo da paisanaxe galega e o nexo común da figura do afiador como metáfora da conciencia individual, todo relatado cunha estrutura narrativa consistente que traslada ao lector a esa desesperación sufrida polos personaxes na que a balanza da xustiza non ten o equilibrio que deberÃa... cal serÃa a nosa elección se nos acontecesen os devires que se narran? O ollo por ollo serÃa xusto?
A última intervinte foi Marta Lucio, directora do Museo do Mar de Galicia que se congratulou da elección destas instalacións para a presentación, xa que dende a súa dirección, “mantemos unha forte aposta pola cultura galega, e que mellor que mostrar a nosa colaboración Edicións Fervenza na difusión e promoción das nosas letras, máis cando se trata dun certame, o Concurso Balbino de Relatos, que nos leva ao célebre Xosé Neira Vilas e ao seu emblemático personaxe, Balbino”.
Gumes entre a néboa, de Xosé Alfredo Naz Fernández, é a sexta obra gañadora do Concurso Balbino de Relatos, á que preceden, por orde cronolóxica, Camiños na sombra, de Xián Lois Alcayde Dans (2016); De que falarán as árbores, de Ricardo Cid Paz (2017); Máis alá do rÃo do esquecemento, de Ricardo Ferreiro Almeda (2018); Banda Sonora Orixinal, de Pablo Nogueira Campo (2019); e Bica de Montouto, de Pepe Peinó (2020), todos publicados por Edicións Fervenza.
A reposición dálle continuidade á aposta do Centro Dramático Galego por recuperar tÃtulos do seu repertorio que manteñen a demanda do público máis alá da súa primeira exhibición. No caso de 'A serie clopen', as 33 funcións ofrecidas no Salón Teatro durante a súa estrea en 2025 reuniron arredor de 5.500 espectadores, antes de iniciar unha serie de representacións por outros espazos de Galicia e de Portugal. O regreso aos escenarios prodúcese despois do recoñecemento acadado pola produción nos Premios de Teatro MarÃa Casares, pois obtivo dous galardóns: Natalia “Pajarito”, como mellor actriz protagonista, e Marta Alonso Tejada, pola dirección de movemento.
O sábado 12 de setembro chegará un dos pratos fortes do ciclo: A Movida Viguesa e a Homenaxe a Golpes Bajos. Esta histórica xornada supón o regreso aos escenarios de artistas fundamentais para comprender a historia musical de Vigo e de Galicia. Bandas e músicos que naceron na cidade e que, desde aquÃ, conquistaron o panorama nacional e mesmo internacional. Reunir nun mesmo escenario a Golpes Bajos, Semen Up, Miguel Costas de Siniestro Total, Killer Barbies e Stoned at Pompei é moito máis que un concerto: é unha homenaxe a unha xeración irrepetible e a unha cidade que marcou unha época dentro da música española.