
Tamén interveu no acto o director do Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento (IEGPS), Eduardo Pardo de Guevara, quen valorou moi positivamente esta iniciativa.
Un grupo de artigos ocúpase da situación da nobreza galega na corte afonsina e nos altibaixos que atravesou a relación do rei coa Igrexa compostelá, ademais de prestar atención aos cambios que se estaban producindo na organización do territorio e a outros aspectos de interese histórico e social. Dúas contribucións están dedicadas á figura da raÃña Dona Violante e á protección que esta dispensou ás ordes mendicantes, destacando a fundación do mosteiro de Santa Clara de Allariz e a doazón a este de xoias tan relevantes como a Virxe Abrideira ou dúas cruces de cristal de roca, todas elas de extraordinario valor artÃstico e simbólico.
O resto do volume trata sobre a corte poética do Rei Sabio, o plurilingüismo existente nela, a súa produción lÃrica, as Cantigas de Santa MarÃa e “a consolidación dunha norma escrita para o uso literario do galego, da que entraron a formar parte numerosos galicismos e occitanismos, moitos dos cales acabaron entrando na lingua cotiá e xa nin sequera son hoxe percibidos como préstamos”, sinalan as coordinadoras da obra.
Publicada en 1603, a traxedia do prÃncipe de Dinamarca pisa agora o escenario do Centro Dramático Galego cunha versión que sitúa no presente os seus conflitos e as tensións da coñecida trama: Hamlet enfróntase á morte do pai, ao precipitado matrimonio da súa nai co seu tÃo e á aparición dun fantasma que lle esixe vinganza, nunha historia marcada pola traizón, o remorso e a procura de certezas nun mundo moralmente corrompido. Nesta nova montaxe constrúese ao longo de 130 minutos unha peza viva, accesible e tamén divertida, sen renunciar á profundidade do texto orixinal. A intención é ofrecer un espectáculo no que o público galego poida verse reflectido dalgún xeito, recoñecendo cuestións, contradicións e dilemas que tamén forman parte da nosa época.
A Real Academia Galega de Ciencias elixiu á oceanógrafa Aida Fernández RÃos (Vigo, 1947 - Moaña, 2015) como 'CientÃfica Galega do Ano'. Foi unha investigadora de referencia internacional no estudo dos océanos, labor que exerceu desde o Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, pertencente ao CSIC. O investigador do Instituto José LuÃs Garrido, quen, ademais de traballar durante tres décadas con Aida Fernández RÃos mantivo con ela unha relación moi estreita, destaca o que el chama 'o efecto Aida': 'Tiña un carisma extraordinario e un encanto persoal tremendo'.