
Anxo Lorenzo estivo acompañado polos alcaldes de Padrón, Antonio Fernández Angueira; e Rois, Ramón Tojo Lens; así como pola concelleira de Cultura padronesa, Lorena Couso; a comisaria da exposición e coordinadora de Actividades Culturais da Fundación, Lourdes Regueiro; e o bibliotecario da Fundación, Iván Rodríguez Varela.
Anxo Lorenzo explicou que a exposición ofrece a historia das dificultades sufridas desde que o autor anunciara a idea dunha nova obra, titulada La clientela de María Domingo (1945), ata a derradeira edición da novela, que corresponde ao ano 2020. Así mesmoengadiu o representante da Consellería de Cultura, Educación e Universidade haberá un recordo especial para o recentemente falecido cineasta Mario Camus, director da versión cinematográfica deste retrato social e costumista da España dos anos 50.
Pola súa banda, o alcalde de Padrón desexou que esta mostra axude a que a veciñanza do municipio, así como de concellos da contorna, se acheguen por Iria Flavia para coñecer máis sobre La Colmena e sobre o seu autor. Neste sentido, lembrou unha anécdota escrita polo propio Cela diante dos problemas que sufríu coa censura: cogí tal cabreo con mis páginas y conmigo mismo que, sin encomendarme ni a Dios ni al Diablo, arrojé al fuego de la chimenea el gruso fajo de cuartillas del original. Mi mujer, que estaba cosiendo en una butaca frente a la mía, desbarató la lumbre y rescató los papeles de aquel auto de fe que no llegó a consumarse gracias a su intervención. A veces le guardo gratitud. Nós si que lle gardaremos por sempre gratitude a dona Rosario Conde por interromper aquel auto de fe que, por outra parte, demostra que estas páxinas non puideron estar máis zarandeadas, como di o título da exposición, concluíu Fernández Angueira.
Medio cento de pezas
La Colmena. Historia dunhas páxinas zarandeadas amosará ao visitante preto de medio cento de pezas pertencentes ao fondo documental, bibliográfico e artístico da propia entidade.
Entre elas cómpre salientar o primeiro volume dos catro que forman o manuscrito orixinal da novela, a denegación da censura española á publicación do libro, as epístolas coa editorial Emecé (que o publicou en 1951 en Bos Aires) coa aceptación da edición, a autorización en 1962 da importación da obra ou a mesa de café na que o Nobel galego redactou a derradeira versión de La Colmena.
Así mesmo, pódense contemplar varias edicións significativas e a revista literaria Leer, que no ano 2005, a través dunha enquisa de Sigma 2, calificou esta obra como a mellor novela española do século XX.
Xa no eido do cine poderanse visualizar extractos da película homónima do ano 1982 La Colmena, galardoada co prestixioso Oso de Ouro do Festival de Cine de Berlín en 1983, onde Camilo José Cela interpreta a personaxe de Matías Martí, así como o guión cinematográfico do filme e unha réplica do galardón berlinés.
Estes materiais compleméntanse cunha serie de paneis coas palabras do propio Camilo José Cela narrando a historia da súa novela, así como ofrecendo a súa definición da novela. Por outra banda, as opinións dos expertos celianos completan o marco histórico da mellor novela da posguerra española.
O xurado dos Premios da Cultura Galega 2026 reuniuse hoxe en Santiago de Compostela para outorgar os recoñecementos desta edición. A xuntanza, que tivo lugar na Cidade da Cultura de Galicia, estivo presidida polo conselleiro de Cultura, Lingua e Xuventude, José López Campos. Ao remate do acto, fíxose público o fallo nas distintas categorías propostas, resultando galardoados María Solar, en Letras; Almudena Fernández Fariña, en Artes Visuais; a compañía Elefante Elegante, en Artes Escénicas; a Asociación Galega de Empresas Musicais, en Música; Alfonso Zarauza, na categoría Audiovisual; Espazo Lectura, en Lingua; o Obradoiro de Gaitas Seivane, en Patrimonio Cultural; e o Festival EmigraSON, en Proxección Exterior.
O obxectivo desta rede de recursos é acompañar ás persoas con discapacidade ao longo da súa vida, desde os primeiros anos ata que se fan maiores, ofrecendo respostas axeitadas a cada etapa e a cada necesidade. Desde o ano 2016, o número de unidades de atención temperá aumentou ata as 57. Estes servizos públicos e gratuítos dirixidos a nenas e nenos de 0 a 6 anos de idade son fundamentais para detectar, previr e actuar ante trastornos de desenvolvemento. A Rede galega de atención temperá na actualidade chega a máis de 200 concellos e a 6.000 familias.