
Un dos colaboradores deste ensaio audiovisual é Hermes Salceda, profesor do Departamento de Filoloxía Inglesa, Francesa e Alemá da Universidade de Vigo e integrante da Raymond Roussel Society, entidade que trata de evitar o esquecemento dun nome que consideran fundamental na historia da literatura. Rodada en varias linguas, esta longametraxe, a primeira dirixida por Joan Bofill, amosa o universo do que algúns denominan pai do surrealismo, creador dunha obra que Salceda cualifica como a máis arriscada do século XX francés.
Varios expertos redescubren a importancia dun autor visionario
El día de Gloria reúne cineastas, investigadores, pintores, músicos, poetas, performers e novelistas para revalorizar a Raymond Roussel, un escritor que, malia a súa repercusión literaria, é pouco coñecido entre o público xeral. Aínda que o alcance do traballo de Roussel fixo que o Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía lle dedicara unha exposición no ano 2011, a difusión virtual deste novo filme universaliza a súa figura, achegándoa a todas as persoas interesadas.
Explicando o que singulariza a obra de Roussel, Hermes Salceda pon de relevo a súa inspiración en elementos da cultura popular, como a ciencia ficción, as novelas de policías, as feiras, os fantoches, os acróbatas, o mundo da maxia, a opereta, etc.. Así mesmo, o docente sinala que Roussel tentou facer unha obra de imaxinación pura, sen interferencias co mundo real, para o que inventou un procedemento de escritura baseado na homonimia, na homofonía, na paronimia e na sinonimia. Estes xogos lingüísticos e combinacións de dobres sentidos dominaron toda a súa creación literaria, velaí a súa transcendencia para os artistas do OuLiPo, o nouveu roman e o surrealismo.
Cunqueiro é o máis rousseliano dos escritores galegos
A cinta pretende poñer en valor unha obra na que se basearon pintores e autores célebres, como Max Ernst, Duchamp ou Proust que, de acordo co proxecto, construíu un personaxe de Á busca do tempo perdido inspirándose en Roussel. A pegada do francés chega ata os nosos días, influíndo no quefacer artístico de Enrique Vila-Matas, Josh Ashbery, Jan Svankmajer ou Miquel Barceló, creadores que tamén participan no documental. Para o profesor da Facultade de Filoloxía e Tradución, o modo de proceder de Roussel é similar ao de Álvaro Cunqueiro, o máis rousseliano dos escritores galegos que, como o galo, tamén dedicaba a súa obra á imaxinación e á cultura popular. A diferenza é que, mentres Roussel daba prioridade á experimentación lingüística, Cunqueiro centraba a súa atención na estrutura do relato.
El día de Gloria fai fincapé nos vínculos de Roussel co surrealismo amosando a relación entre o francés e Dalí, que decidiu homenaxear, xunto a José Montes-Baquer, ao escritor cun vídeo que parte dun bolígrafo sobre o que o propio artista ouriñara. Arredor deste feito, o docente expón que o documental toma como fío condutor a historia da última, misteriosa e insuficientemente coñecida película de Salvador Dalí, Impressions de la Haute Mongolie e subliña a relevancia do filme pois, ademais de poñer sobre a mesa o nome de Roussel, rescata o traballo de Montes-Baquer, un realizador orixinal.
Grande acollida entre a crítica e o público
Segundo Salceda, El día de Gloria foi moi ben recibida por varias razóns: porque é o documental máis completo que existe hoxe en día sobre Raymond Roussel e sobre a relación de Dalí coa obra do escritor e porque traza unha imaxe de Roussel que non pretende explicalo, senón traer o seu misterio ao presente. Sinala o docente que se algo caracteriza o mundo rousseliano é a paixón, unha paixón que non se atopa con outros autores e que pode xerar grandes discusións.
Aínda que é agora cando se comeza a difundir na plataforma Filmin, esta produción audiovisual xa foi presentada en Nova York e no Instituto Cervantes de París. Así mesmo, estivo nomeada nos festivais de cinema Docu Days Beirut e Festival International du Livre dArt et du Film, FILAF, e algúns centros especializados como a Filmoteca de Cataluña organizaron encontros nos que tamén participou como relator o profesor da Universidade de Vigo.
África González, catedrática de Inmunoloxía da Universidade de Vigo, é licenciada en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Alcalá coa especialidade en Inmunoloxía. Posteriormente, realizou importantes investigacións no Laboratory of Molecular Biology de Cambridge onde participou na técnica de investigación da obtención de anticorpos monoclonais. Pola súa banda, Yolanda Prezado é licenciada en Física pola Universidade de Santiago de Compostela e investigadora do Centro de Investigación en Medicina Molecular e Enfermidades Crónicas (Cimus). Previamente, formou parte do Institut Curie, en París, como líder do grupo de radiobioloxía traslacional.
O Centro Dramático Galego porá en escena do un ao catro de outubro, no Salón Teatro de Santiago de Compostela, a coprodución 'A gaivota, ensaio aberto', tras realizar estes días na Cidade da Cultura unha estadía técnica e artística no marco do programa DescArtes das Residencias artísticas do Gaiás. A gaivota, ensaio aberto é unha coprodución entre o Centro Dramático Galego, a compañía galega Crémilo, a portuguesa Colectivo 84, Teatro San Martín de Buenos Aires, Teatro del Galpón de Montevideo e outras entidades internacionais. O proxecto foi creado nas Residencias ArtisTEA do Concello de Ponteareas e conta coa colaboración do Padroado da Cultura de Narón e do Ministerio de Cultura de Cabo Verde.