sábado, 31 de enero de 2026
Identidades latentes suma, coa de Seara, dez obras que amosan como a tradición sociocultural influencia a produción contemporánea e viceversa. A exposición presenta instalacións, pinturas, esculturas e fotografías baseadas na procura das identidades feministas, culturais, de xénero, sociais...
Un abano de formas de traballar
Mar Ramón, estudante de doutoramento da Facultade de Belas Artes, explica que se trata dunha exposición que deixa espazos para diferentes visións dunha temática e, neste senso, afirma que hai un amplo abano de formas de traballar a problemática da identidade. Asegura que é interesante observar como, aínda sendo socializadas dunha maneira parecida polo feito de ser mulleres e galegas, as nosas miradas cara o exterior son tan diverxentes.
Para a profesora Itziar Ezquieta, do Departamento de Didácticas Especiais, o proxecto ideado por Seoane e Seara supón un reencontro consigo mesma e coa súa produción despois dun tempo no que deixara abandonada a práctica no taller. Considera ademais que a súa obra, formada por siluetas e sombras de figuras fragmentadas, encaixa moi ben coa proposta expositiva, xa que o seu fío condutor é a procura constante de significados sobre a subxectividade, a vida e os porqués do estar e do ser.
Segundo Silvia García, docente do Grao en Belas Artes, Identidades latentes permite dialogar coas pezas doutras mulleres e ofrecer un retrato coral onde se plasma a nosa identidade como artistas en permanente construción. A súa proposta, relativa á memoria dos oficios e da intimidade, conta con dúas partes: un colaxe con fotografías antigas de mulleres e unha cadeira construída con roupa branca trenzada, procedemento que enlaza cos labores femininos e co traballo da súa nai, que era atadeira.
Entre as creacións presentes na sala de exposicións temporais do Museo do Mar aparecen puntos comúns, cuestión evidente no caso de Silvia García e Itziar Ezquieta, que xogan cos conceptos da memoria, da intimidade, do recordo e do esquecemento. Doutra banda, as fotografías e a escultura que expón Mar Ramón constitúen enlaces ou conversacións entre os obxectos domésticos e os corpos.
Poñer en valor a lingua e a identidade galega
Co patrocinio da Secretaría Xeral de Política Lingüística e o Fondo de Proxectos Culturais Xacobeo 2021, Ana Seoane e Neves Seara apostaron nesta mostra polo emprego da lingua galega en todos os textos relacionados co proxecto, xa que, segundo argumentan, no ámbito das Belas Artes o galego presenta un uso moi baixo, tanto nas facultades como na maioría das artistas consagradas.
Son varias as creacións que abordan a identidade galega desde perspectivas autobiográficas e antropolóxicas. A egresada Melania Freire establece un paralelismo entre o traspaso xeracional ou familiar e o uso do pano tradicional, unha prenda feminina que, como no caso dos mandilóns empregados por Rebeca Lar, homenaxea á cultura popular, ás nosas amigas, irmás, nais e avoas.
Unha das propostas co gallo do 25N
A perspectiva de xénero caracteriza a maioría dos traballos das creadoras de Identidades latentes. Nun acto que inaugurou as actividades propostas pola Xunta de Galicia arredor do 25N, Día Internacional para a Eliminación da Violencia contra a Muller, Marta Lucio, directora do Museo do Mar, Valentín García, secretario xeral de Política Lingüística, e Marta Fernández-Tapias, delegada territorial da Xunta en Vigo, salientaban a importancia de apoiar este tipo de proxectos. A artista Mar Ramón tamén sinala a pertinencia dos actos culturais reivindicativos nestas datas e destaca que moitas das obras falan da violencia contra a muller en maior ou menor medida.
Identidades latentes forma parte da programación do Museo do Mar de Galicia co gallo do 25N, na que tamén haberá teatro, coa representación de Soa, e cine, coa proxección do filme documental Saberes de muller.
O Centro Galego de Arte Contemporánea foi elixido como insignia da cultura galega en 2025 polo Observatorio da Cultura da Fundación Contemporánea, o prestixioso informe elaborado coas valoracións de máis de 400 expertos e profesionais de toda España que mantén a Galicia como a sexta comunidade pola calidade e innovación da súa oferta, e superando por primeira vez o 20% dos votos. A Cidade da Cultura ocupa o segundo posto, mentres que Centro Dramático Galego comparte a terceira posición da clasificación co Festival Internacional Outono de Teatro, o Festival Sinsal e a Bienal de Pontevedra.
Galicia vén de pechar o ano 2025 cunha taxa abandono escolar do 10,4%, o que supón 0,4 puntos menos que o ano anterior e coloca á nosa Comunidade 2,4 puntos por debaixo da media estatal (que é do 12,8%), polo que se sitúa entre as autonomías cun mellor resultado neste eido. Así pois, no último ano Galicia reduciu o dobre que o Estado esta variable que mide a porcentaxe de persoas entre 18 e 24 anos sen titulación superior á ESO. No que atinxe aos datos por sexos, a taxa é case o dobre no caso dos homes que das mulleres (13,5% fronte a 7,2%), polo que a Consellería de Educación, Ciencia, Universidades e FP establece medidas especiais no Plan FPGal360 para actuar neste colectivo.
