Identidades latentes suma, coa de Seara, dez obras que amosan como a tradición sociocultural influencia a produción contemporánea e viceversa. A exposición presenta instalacións, pinturas, esculturas e fotografías baseadas na procura das identidades feministas, culturais, de xénero, sociais...
Un abano de formas de traballar
Mar Ramón, estudante de doutoramento da Facultade de Belas Artes, explica que se trata dunha exposición que deixa espazos para diferentes visións dunha temática e, neste senso, afirma que hai un amplo abano de formas de traballar a problemática da identidade. Asegura que é interesante observar como, aínda sendo socializadas dunha maneira parecida polo feito de ser mulleres e galegas, as nosas miradas cara o exterior son tan diverxentes.
Para a profesora Itziar Ezquieta, do Departamento de Didácticas Especiais, o proxecto ideado por Seoane e Seara supón un reencontro consigo mesma e coa súa produción despois dun tempo no que deixara abandonada a práctica no taller. Considera ademais que a súa obra, formada por siluetas e sombras de figuras fragmentadas, encaixa moi ben coa proposta expositiva, xa que o seu fío condutor é a procura constante de significados sobre a subxectividade, a vida e os porqués do estar e do ser.
Segundo Silvia García, docente do Grao en Belas Artes, Identidades latentes permite dialogar coas pezas doutras mulleres e ofrecer un retrato coral onde se plasma a nosa identidade como artistas en permanente construción. A súa proposta, relativa á memoria dos oficios e da intimidade, conta con dúas partes: un colaxe con fotografías antigas de mulleres e unha cadeira construída con roupa branca trenzada, procedemento que enlaza cos labores femininos e co traballo da súa nai, que era atadeira.
Entre as creacións presentes na sala de exposicións temporais do Museo do Mar aparecen puntos comúns, cuestión evidente no caso de Silvia García e Itziar Ezquieta, que xogan cos conceptos da memoria, da intimidade, do recordo e do esquecemento. Doutra banda, as fotografías e a escultura que expón Mar Ramón constitúen enlaces ou conversacións entre os obxectos domésticos e os corpos.
Poñer en valor a lingua e a identidade galega
Co patrocinio da Secretaría Xeral de Política Lingüística e o Fondo de Proxectos Culturais Xacobeo 2021, Ana Seoane e Neves Seara apostaron nesta mostra polo emprego da lingua galega en todos os textos relacionados co proxecto, xa que, segundo argumentan, no ámbito das Belas Artes o galego presenta un uso moi baixo, tanto nas facultades como na maioría das artistas consagradas.
Son varias as creacións que abordan a identidade galega desde perspectivas autobiográficas e antropolóxicas. A egresada Melania Freire establece un paralelismo entre o traspaso xeracional ou familiar e o uso do pano tradicional, unha prenda feminina que, como no caso dos mandilóns empregados por Rebeca Lar, homenaxea á cultura popular, ás nosas amigas, irmás, nais e avoas.
Unha das propostas co gallo do 25N
A perspectiva de xénero caracteriza a maioría dos traballos das creadoras de Identidades latentes. Nun acto que inaugurou as actividades propostas pola Xunta de Galicia arredor do 25N, Día Internacional para a Eliminación da Violencia contra a Muller, Marta Lucio, directora do Museo do Mar, Valentín García, secretario xeral de Política Lingüística, e Marta Fernández-Tapias, delegada territorial da Xunta en Vigo, salientaban a importancia de apoiar este tipo de proxectos. A artista Mar Ramón tamén sinala a pertinencia dos actos culturais reivindicativos nestas datas e destaca que moitas das obras falan da violencia contra a muller en maior ou menor medida.
Identidades latentes forma parte da programación do Museo do Mar de Galicia co gallo do 25N, na que tamén haberá teatro, coa representación de Soa, e cine, coa proxección do filme documental Saberes de muller.
Foi inaugurada no Museo do Pobo Galego a exposición 'Transfronteiriza', da artista e cineasta tudense Diana Gonçalves, que permanecerá aberta ao público ata o 28 de marzo de 2027. A mostra parte do documental 'Mulleres da Raia', da mesma autora, e froito de tres anos de investigación. A través da linguaxe cinematográfica, de materiais documentais, arquivos históricos e elementos patrimoniais, a proposta constrúe unha experiencia arredor da memoria compartida entre Galicia e o norte de Portugal. En concreto, Transfronteiriza recupera a memoria das mulleres que viviron na fronteira entre ambos territorios a mediados do século XX, que desempeñaron un papel fundamental no comercio transfronteirizo e na supervivencia económica das familias.
Trátase dunha iniciativa que nace como evolución de Circo Presente Continuo e que se vai desenvolver por primeira vez fóra de Madrid. A Cidade da Cultura, o Teatro Principal e o Salón Teatro serán as súas sedes na capital galega, reunindo artistas, compañías, profesionais da programación, distribuidoras e institucións para compartir proxectos e favorecer novas oportunidades de colaboración e contratación. O programa inclúe oito espectáculos, seis mostras breves e catro traballos en proceso. Entre as propostas figuran Naufragio, de Labsurda; Serena, de Circ Bover; Matrimonio, de Kolektivo Konika; Siku, de Jessica Arpin; e Sen patrón, de Pistacatro, que ofreceu un adianto artístico durante a presentación.