
“Sóuboo Lucas polo Instagram, mandoumo e apuntounos ao momento”, relata Yasmina, que, do mesmo xeito que o seu compañeiro de clase, forma xa parte dos 1.600 voluntarios e voluntarias galegas, que, a diario, crean en impresoras 3D uns 1.000 equipos e protección validados para persoal sanitario e demais traballadores de centros asistenciais e de maiores.
A impresión en 3D tense convertido para nós nunha alternativa de confinamento activo nestes tempos de #QuedanaCasa, relata Yasmina, ao tempo que recoñece que “sempre se pode axudar e a impresión de viseiras aÃnda nos sirve de entretemento”. O traballo que están a desenvolver estes dous universitarios non é ó chou, xa que Yasmina e Lucas seguen as indicacións que os coordinadores de Coronavirus Markers soben á nube logo da súa validación. Este proceso repÃtese unha e outra vez e “cando temos varias unidades rematadas facemos lotes de cinco viseiras, metémolas en bolsas conxelados con peche zip para logo enviar á farmacia máis próxima, que funciona como punto de recollida, coordinado polo 061”, explica.
Lucas e Yasmina contan con cadansúa impresora 3D e, aÃnda que son do mesmo modelo, cada máquina precisa deseños adaptados, pois hai diferencias nos plásticos empregados e tamén nos filamentos cos que traballan e que, neste caso, reciben o nome técnico de PLA. Coas nosas impresoras tardamos arredor de hora e media, dependendo dos parámetros e das boquillas, en rematar cada viseira, indica Yasmina, para logo engadir que a impresión de cada unidade require uns 10 metros de filamento PLA. “De momento temos material, porque antes de que comezara todo este lÃo fixeramos un pedido importante e aÃnda deben quedarnos uns cinco quilos”, comentou esta alumna do grao en EnxeñarÃa Robótica.
Protocolo rigoroso
O proxecto Coronavirus Makers segue un protocolo de produción moi coidado. Outra cousa é a distribución do material elaborado, unha tarefa para a que Yasmina conta coa axuda de seu pai, que aproveita os desprazamentos hasta o lugar de traballo para entregar as viseiras en calquera das boticas de Lugo que traballan coa Cooperativa Galega de Farmacia (Cofano), que é outra das entidades colaboradoras do proxecto.
“Intentamos que todo se faga coa maior transparencia posible e por iso cada protector leva un rexistro de impresión e un número de identificación. O 061 recolle os lotes nas farmacias e lévaos a un centro loxÃstico para desinfectalos antes de proceder á súa distribución en todo tipo de centros públicos. É moi satisfactorio cando nos chegan fotos de persoal sanitario de hospitais como o de Burela cos nosos protectores”, explica Said, quen actúa como voceiro do colectivo en Galicia.
Said relata asemade que Coronovirus Makers Galicia é unha iniciativa sen ánimo de lucro, que seguindo a cultura maker, busca darlle un uso ético á tecnoloxÃa, ao tempo que acepta en material e recursos, pero non diñeiro. Este voceiro do colectivo maker anima a calquera centro público que precise de material sanitario que se poña en contacto cos promotores do proxecto a través da súa web ou das redes sociais.
O conselleiro de Presidencia, Xustiza e Deportes, Diego Calvo, denunciou hoxe no Parlamento galego a situación xeral na que se atopa a prestación do servizo de transporte ferroviario en Galicia, motivada polos problemas acumulados nas últimas semanas con máis incidencias das habituais que dificultan a mobilidade da poboación galega. Nunha comparecencia a petición propia criticou que, como sempre, falta por parte do Goberno central 'información directa, clara e transparente do que pasa, as causas e as medidas que hai que adoptar'. Tamén achacou a 'falta de previsión, mantemento e planificación', asà como a necesidade de investimentos para dotar a Galicia dun sistema ferroviario moderno e competitivo con tempos de viaxe razoables e frecuencias suficientes.
O Centro Tecnolóxico do Mar traballará nos vindeiros dous anos no proxecto 'Esparde-Efectos do Desprazamento Espacial de Flotas Pesqueiras Artesanais e Costeiras Derivados da Conservación e a Planificación do Medio Marino', unha iniciativa que analiza como as medidas de protección e ordenación do medio mariño inflúen nos desprazamentos da pesca artesanal e costeira, asà como na sostibilidade das comunidades pesqueiras. Enmarcado no Programa Pleamar 2025, Esparde ten como obxectivo comprender mellor os efectos derivados da reubicación das flotas de pequena escala como consecuencia das restricións espaciais nos caladoiros. 'Esparde' pon o foco en embarcacións con porto base en Galicia, Asturias e Cantabria, especialmente naquelas que operan en zonas suxeitas a limitacións actuais ou futuras.