
“Sóuboo Lucas polo Instagram, mandoumo e apuntounos ao momento”, relata Yasmina, que, do mesmo xeito que o seu compañeiro de clase, forma xa parte dos 1.600 voluntarios e voluntarias galegas, que, a diario, crean en impresoras 3D uns 1.000 equipos e protección validados para persoal sanitario e demais traballadores de centros asistenciais e de maiores.
A impresión en 3D tense convertido para nós nunha alternativa de confinamento activo nestes tempos de #QuedanaCasa, relata Yasmina, ao tempo que recoñece que “sempre se pode axudar e a impresión de viseiras aÃnda nos sirve de entretemento”. O traballo que están a desenvolver estes dous universitarios non é ó chou, xa que Yasmina e Lucas seguen as indicacións que os coordinadores de Coronavirus Markers soben á nube logo da súa validación. Este proceso repÃtese unha e outra vez e “cando temos varias unidades rematadas facemos lotes de cinco viseiras, metémolas en bolsas conxelados con peche zip para logo enviar á farmacia máis próxima, que funciona como punto de recollida, coordinado polo 061”, explica.
Lucas e Yasmina contan con cadansúa impresora 3D e, aÃnda que son do mesmo modelo, cada máquina precisa deseños adaptados, pois hai diferencias nos plásticos empregados e tamén nos filamentos cos que traballan e que, neste caso, reciben o nome técnico de PLA. Coas nosas impresoras tardamos arredor de hora e media, dependendo dos parámetros e das boquillas, en rematar cada viseira, indica Yasmina, para logo engadir que a impresión de cada unidade require uns 10 metros de filamento PLA. “De momento temos material, porque antes de que comezara todo este lÃo fixeramos un pedido importante e aÃnda deben quedarnos uns cinco quilos”, comentou esta alumna do grao en EnxeñarÃa Robótica.
Protocolo rigoroso
O proxecto Coronavirus Makers segue un protocolo de produción moi coidado. Outra cousa é a distribución do material elaborado, unha tarefa para a que Yasmina conta coa axuda de seu pai, que aproveita os desprazamentos hasta o lugar de traballo para entregar as viseiras en calquera das boticas de Lugo que traballan coa Cooperativa Galega de Farmacia (Cofano), que é outra das entidades colaboradoras do proxecto.
“Intentamos que todo se faga coa maior transparencia posible e por iso cada protector leva un rexistro de impresión e un número de identificación. O 061 recolle os lotes nas farmacias e lévaos a un centro loxÃstico para desinfectalos antes de proceder á súa distribución en todo tipo de centros públicos. É moi satisfactorio cando nos chegan fotos de persoal sanitario de hospitais como o de Burela cos nosos protectores”, explica Said, quen actúa como voceiro do colectivo en Galicia.
Said relata asemade que Coronovirus Makers Galicia é unha iniciativa sen ánimo de lucro, que seguindo a cultura maker, busca darlle un uso ético á tecnoloxÃa, ao tempo que acepta en material e recursos, pero non diñeiro. Este voceiro do colectivo maker anima a calquera centro público que precise de material sanitario que se poña en contacto cos promotores do proxecto a través da súa web ou das redes sociais.
O Banco de España acaba de publicar os datos oficiais de débeda pública correspondentes ao peche do exercicio 2025. Nese perÃodo, Galicia reduciu a súa ratio de débeda ata o 13,9 % do seu PIB, o que representa a ratio máis baixa dende 2012. Deste xeito, Galicia situase como a cuarta comunidade autónoma de réxime común con nivel de débeda máis baixa e cun diferencial con respecto á media das CCAA de 6,3 puntos porcentuais. A ratio de débeda das CC.AA. situouse no 20,2 %. Logo do esforzo extraordinario por mor da pandemia, Galicia leva unha senda descendente dos seus ratios de endebedamento. AsÃ, desde a pandemia, ano 2020, reduciu a ratio case seis puntos, pasando de 19,6 % ata o 13,9 %.
A implantación da recollida separada de materia orgánica consolÃdase como o piar fundamental para que Galicia cumpra cos obxectivos ambientais europeos. Dado que os restos orgánicos representan case o 40 % do lixo doméstico, a súa correcta xestión é a chave para baleirar os vertedoiros e xerar compost de alta calidade que retorne á terra como fertilizante. A dÃa de hoxe, o compromiso galego con este sistema é evidente: 295 concellos xa contan con métodos especÃficos para os biorresiduos.