
“Sóuboo Lucas polo Instagram, mandoumo e apuntounos ao momento”, relata Yasmina, que, do mesmo xeito que o seu compañeiro de clase, forma xa parte dos 1.600 voluntarios e voluntarias galegas, que, a diario, crean en impresoras 3D uns 1.000 equipos e protección validados para persoal sanitario e demais traballadores de centros asistenciais e de maiores.
A impresión en 3D tense convertido para nós nunha alternativa de confinamento activo nestes tempos de #QuedanaCasa, relata Yasmina, ao tempo que recoñece que “sempre se pode axudar e a impresión de viseiras aÃnda nos sirve de entretemento”. O traballo que están a desenvolver estes dous universitarios non é ó chou, xa que Yasmina e Lucas seguen as indicacións que os coordinadores de Coronavirus Markers soben á nube logo da súa validación. Este proceso repÃtese unha e outra vez e “cando temos varias unidades rematadas facemos lotes de cinco viseiras, metémolas en bolsas conxelados con peche zip para logo enviar á farmacia máis próxima, que funciona como punto de recollida, coordinado polo 061”, explica.
Lucas e Yasmina contan con cadansúa impresora 3D e, aÃnda que son do mesmo modelo, cada máquina precisa deseños adaptados, pois hai diferencias nos plásticos empregados e tamén nos filamentos cos que traballan e que, neste caso, reciben o nome técnico de PLA. Coas nosas impresoras tardamos arredor de hora e media, dependendo dos parámetros e das boquillas, en rematar cada viseira, indica Yasmina, para logo engadir que a impresión de cada unidade require uns 10 metros de filamento PLA. “De momento temos material, porque antes de que comezara todo este lÃo fixeramos un pedido importante e aÃnda deben quedarnos uns cinco quilos”, comentou esta alumna do grao en EnxeñarÃa Robótica.
Protocolo rigoroso
O proxecto Coronavirus Makers segue un protocolo de produción moi coidado. Outra cousa é a distribución do material elaborado, unha tarefa para a que Yasmina conta coa axuda de seu pai, que aproveita os desprazamentos hasta o lugar de traballo para entregar as viseiras en calquera das boticas de Lugo que traballan coa Cooperativa Galega de Farmacia (Cofano), que é outra das entidades colaboradoras do proxecto.
“Intentamos que todo se faga coa maior transparencia posible e por iso cada protector leva un rexistro de impresión e un número de identificación. O 061 recolle os lotes nas farmacias e lévaos a un centro loxÃstico para desinfectalos antes de proceder á súa distribución en todo tipo de centros públicos. É moi satisfactorio cando nos chegan fotos de persoal sanitario de hospitais como o de Burela cos nosos protectores”, explica Said, quen actúa como voceiro do colectivo en Galicia.
Said relata asemade que Coronovirus Makers Galicia é unha iniciativa sen ánimo de lucro, que seguindo a cultura maker, busca darlle un uso ético á tecnoloxÃa, ao tempo que acepta en material e recursos, pero non diñeiro. Este voceiro do colectivo maker anima a calquera centro público que precise de material sanitario que se poña en contacto cos promotores do proxecto a través da súa web ou das redes sociais.
Publicada en 1603, a traxedia do prÃncipe de Dinamarca pisa agora o escenario do Centro Dramático Galego cunha versión que sitúa no presente os seus conflitos e as tensións da coñecida trama: Hamlet enfróntase á morte do pai, ao precipitado matrimonio da súa nai co seu tÃo e á aparición dun fantasma que lle esixe vinganza, nunha historia marcada pola traizón, o remorso e a procura de certezas nun mundo moralmente corrompido. Nesta nova montaxe constrúese ao longo de 130 minutos unha peza viva, accesible e tamén divertida, sen renunciar á profundidade do texto orixinal. A intención é ofrecer un espectáculo no que o público galego poida verse reflectido dalgún xeito, recoñecendo cuestións, contradicións e dilemas que tamén forman parte da nosa época.
A Real Academia Galega de Ciencias elixiu á oceanógrafa Aida Fernández RÃos (Vigo, 1947 - Moaña, 2015) como 'CientÃfica Galega do Ano'. Foi unha investigadora de referencia internacional no estudo dos océanos, labor que exerceu desde o Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, pertencente ao CSIC. O investigador do Instituto José LuÃs Garrido, quen, ademais de traballar durante tres décadas con Aida Fernández RÃos mantivo con ela unha relación moi estreita, destaca o que el chama 'o efecto Aida': 'Tiña un carisma extraordinario e un encanto persoal tremendo'.