Noticias

Ónfalo Teatro presenta en Compostela la obra Na meta (sálvese quen poida)

El Salón Teatro de Santiago de Compostela acoge el 17 y 18 de septiembre la representación de la obra Na meta (sálvese quen poida), a cargo de la compañía lucense Ónfalo Teatro. Dirigida por ana Contreras y Alfonso Becerra, el montaje versione por primera vez en gallego un texto del austriaco Thomas Bernhard a través de la danza, la instalación, la performance, el clown y la acrobacia.

Nota de prensa remitida por el Gabinete de Comunicación de la Xunta de Galicia:

O Salón Teatro de Santiago acolle o venres día 17 e o sábado 18 de setembro ás 20:20 horas a representación de Na meta (sálvese quen poida), unha montaxe de Ónfalo Teatro en coprodución coa Mostra Internacional de Teatro (MIT) de Ribadavia que, en clave de humor, reflexiona sobre o éxito e o fracaso, sobre o camiño cara á meta de cadaquén e o que nel se perde e se gaña. Con dramaturxia e dirección de Ana Contreras e Afonso Becerra de Becerreá, e interpretada por Rut Balbís, Luísa Merelas e Toni Salgado, a compañía lucense pon en escena esta peza do dramaturgo austríaco Thomas Bernhard, que se traduce por primeira vez á lingua galega.

Estreada no pasado mes de xullo na MIT, esta comedia negra combina a acción escénica coas linguaxes da danza, a instalación, a performance, o clown, a acrobacia e outros recursos que enriquecen a súa plasticidade e afían o significado da obra. Para a posta en escena, Ana Contreras asumiu tamén o deseño da iluminación e o espazo sonoro, Diego Costa asinou a escenografía e o vestiario e Rut Balbís encargouse das achegas coreográficas.

En Na meta, unha nai de moito xenio saca a súa metralladora verbal e fai saltar polos aires algúns dos piares da sociedade. A nai viúva e a filla solteira reproducen dinámicas de dependencia, tiranía e submisión. Un escritor novo, que acaba de triunfar no teatro, diríxese cara á meta das dúas espectadoras que orquestran esta comedia cáustica.

A obra de Thomas Bernhard está sustentada en dous piares: a musicalidade e o humor. A primeira ten que ver coa forma, a enunciación de frases, a repetición e variación, o desenvolvemento, o ritmo, a respiración e cadencias. A montaxe de Ónfalo traslada estes conceptos sonoros á imaxe plástica e dinámica do espectáculo, de modo que guían tanto a escenografía como a composición lumínica e o movemento coreográfico.

Con respecto ao segundo piar, Bernhard ten de si mesmo a imaxe do vello bufón. O seu humor baséase en dicir a verdade da maneira máis crúa. Por iso é un humor amargo, traxicómico, porque parte da exposición das nosas máis profundas miserias. Pero, aínda que escaravelle no horror, a súa obra segue sendo humorística. O riso constitúe en si mesmo unha posibilidade de redención a través do coñecemento e do recoñecemento.

Aparentemente, esta peza de teatro contemporáneo carece de argumento. No transcurso da acción, asistimos en tempo sincrónico a dous momentos dun mesmo día na vida de dúas mulleres, nai e filla, que invitaron un escritor e van de viaxe. O importante non é o que fan neste momento –preparar a equipaxe–, senón o que contan, toda a peripecia vital, revisada obsesivamente, que as levou a este instante de decrepitude e esperanza.

As accións que se relatan en Na meta (sálvese quen poida), presenciadas, producirían arrepío, terror e piedade, pero a meta fica a unha distancia suficiente dos chanzos como para observar o camiño terrible con humor. A sinceridade de Bernhard fascina porque constitúe un ataque mordaz a valores tradicionais como son a familia, a maternidade, a rendibilidade económica, a virilidade, a feminidade, o triunfo ou a beleza. Bernhard inverte a típica relación na que se funda a comicidade e o riso, froito dunha relación estreita entre un obxecto risible e un suxeito que ri. Nesta dramaturxia os personaxes non son obxectos risibles senón actores suxeitos cuxa acción é o discurso, co que se ispen expoñéndose sen pudor. As palabras crean a distancia necesaria para o humor e a musicalidade do seu corpo, o das palabras, propicia o achegamento.

Ónfalo Teatro é unha compañía de teatro profesional fundada en xaneiro de 2009 por Ana Contreras (licenciada en Dirección Escénica pola Real Escuela Superior de Arte Dramático de Madrid, onde exerce, actualmente, a docencia) e por Afonso Becerra de Becerreá (licenciado en Dramaturxia e Dirección polo Institut del Teatre de Barcelona e actualmente profesor titular da Escola Superior de Teatro de Galicia), co obxectivo de crear un teatro de calidade que chegue a todos os públicos. En novembro de 2009 estrearon o seu primeiro espectáculo, Neuras, de M.X. que acadou un grande éxito en todos teatros polos que pasou.

As entradas para as dúas representacións de Na meta poranse á venda no despacho de billetes do Salón Teatro desde dúas horas antes do comezo da función. Poden adquirirse tamén por adiantado na billeteira electrónica da web www.caixagalicia.es e a través do teléfono 902 43 44 43. O prezo das localidades é de 10 euros (cun desconto do 40% para estudantes, xubilados, usuarios do carné xoven e desempregados).

R., 2010-09-16

Actualidad

Foto del resto de noticias (20260619-xunta.JPG) O programa formativo Medrando Xuntas permitiu que as mulleres participantes traballasen habilidades clave como a comunicación, a organización, o liderado, a toma de decisións, a participación interna e a mellora da confianza profesional, ao tempo que se fomentou a creación dunha rede de mulleres que se apoian, colaboran e comparten recursos e que se deron a coñecer proxectos que están a transformar a economía. En primeiro lugar, Medrando Xuntas contou cun programa formativo para reforzar a súa participación nas entidades de economía social. En segundo lugar, a formación para directivas estaba dirixida a mulleres con responsabilidades de dirección ou proxección cara ao liderado.
Foto de la tercera plana (medio-ambiente.jpg) Unha alianza entre o Instituto Tecnolóxico de Galicia (ITG) e as compañías Naturgy InnovaHub e Flythings Technologies desenvolverá unha plataforma enerxética que transformará residuos en produtos de alto valor engadido. Neste caso transformaranse residuos como lodos de depuradora, restos orgánicos e biomasas, en produtos de alto valor engadido como biocombustibles (hidrochar e biometano) e vectores enerxéticos sostibles (hidróxeno e syngas). Para iso, a nova unidade mixta combinará distintas tecnoloxías e incorporará sistemas híbridos de almacenamento con baterías e supercondensadores, ademais de empregar ferramentas como Internet das cousas, os xemelgos dixitais e a aprendizaxe automática.

Notas

A Real Filharmonía de Galicia presentou a súa tempada 2026/27, 'Memoria', unha proposta artística que convida a reflexionar sobre a relación entre a música e a memoria, sobre a forma na que as obras do pasado continúan vivas no presente e sobre como a creación contemporánea dialoga permanentemente coa tradición. Concibida arredor da idea da memoria, a nova programación reúne grandes obras do repertorio sinfónico e algunhas das voces máis destacadas da creación actual.
A sala Normal acolleu a presentación da publicación 'De Esmelle a Ítaca', unha reflexión de Emma Pedreira e María Besteiros sobre a pegada de Begoña Caamaño na escritura mítica feminista, editada polo Servizo de Publicacións da institución académica. O acto, protagonizado por unha das autoras, María Besteiros, foi aberto pola vicerreitora de Divulgación, Cultura e Deportes da Universidade da Coruña, Cristina Naya.
PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
HOMENAXES EGERIA
PUBLICACIONES