jueves, 19 de marzo de 2026
Nacido en 1905, Mikio Naruse é un dos grandes autores cinematográficos a nivel mundial, cunha obra á altura de nomes tan coñecidos como Ozu, Kurosawa ou MIzoguchi. As súas películas están marcadas por amores cheos de complexidade e retratos de mulleres de personalidade forte que se confrontan cos límites sociais.
Apertura con Madre
A retrospectiva Esenciais: Mikio Naruse ábrese o día 2 ás 17,00 horas coa película Madre. Inspirada nunha colección de ensaios de estudantes de Primaria sobre as súas nais, debuxa un retrato episódico e realista da nai xaponesa media e da súa loita cotiá durante a posguerra. Nesa mesma data, ás 19,30 h., exhibirase La voz de la montaña, un dos filmes favoritos do seu autor. O venres será a quenda de El almuerzo, na que destaca a sutil interpretación de Setsuko Hara, e de Crisantemos tardíos, baseada na novela de Fumiko Hayashi.
Xa a vindeira semana, o luns 7 haberá unha única sesión ás 17,00 h. con El sueño de cada noche, a máis famosa das películas mudas de Naruse. O martes 8 recupérase a dobre sesión con Nubes flotantes, baseada na novela homónima de Fumiko Hayashi e considerada a mellor obra de Naruse e unha das máis destacadas da historia do cine. Seguiralle na mesma xornada A la deriva, retrato das reviravoltas dunha casa de gueixas baseado nunha novela de Aya Koda e que reúne algunhas das grandes actrices xaponesas da época.
O ciclo continúa o luns 14 con Tormento, na que Naruse altera a estrutura moral convencional ao introducir o amor entre nora e cuñado, e Nubes de verano, centrada nos cambios drásticos que aconteceron no Xapón rural da posguerra a causa da reforma agraria e do crecemento económico. O peche, o martes 15, póñeno con Cuando una mujer sube una escalera, unha das mellores películas de Naruse, cunha sobriedade que agocha só en parte a súa crueza, e Nubes dispersas, na que aborda unha das formulacións esenciais do seu cine, a das barreiras insalvables coas que se encontra unha parella de amantes.
Publicada en 1603, a traxedia do príncipe de Dinamarca pisa agora o escenario do Centro Dramático Galego cunha versión que sitúa no presente os seus conflitos e as tensións da coñecida trama: Hamlet enfróntase á morte do pai, ao precipitado matrimonio da súa nai co seu tío e á aparición dun fantasma que lle esixe vinganza, nunha historia marcada pola traizón, o remorso e a procura de certezas nun mundo moralmente corrompido. Nesta nova montaxe constrúese ao longo de 130 minutos unha peza viva, accesible e tamén divertida, sen renunciar á profundidade do texto orixinal. A intención é ofrecer un espectáculo no que o público galego poida verse reflectido dalgún xeito, recoñecendo cuestións, contradicións e dilemas que tamén forman parte da nosa época.
A Real Academia Galega de Ciencias elixiu á oceanógrafa Aida Fernández Ríos (Vigo, 1947 - Moaña, 2015) como 'Científica Galega do Ano'. Foi unha investigadora de referencia internacional no estudo dos océanos, labor que exerceu desde o Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, pertencente ao CSIC. O investigador do Instituto José Luís Garrido, quen, ademais de traballar durante tres décadas con Aida Fernández Ríos mantivo con ela unha relación moi estreita, destaca o que el chama 'o efecto Aida': 'Tiña un carisma extraordinario e un encanto persoal tremendo'.
