
Durante a xuntanza, os representantes autonómicos sinalaron que tanto a avaliación da dinámica das poboacións, como a área de distribución e a calidade do hábitat para a especie resultan a todas luces favorables nas comunidades que albergan preto do 98% da especie, polo que resulta incomprensible a decisión de incluír o lobo na Listaxe de especies silvestres en réxime de protección especial (Lesrpe) tamén nos seus territorios.
Esta información foi a que remitiron ao Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico para elaborar o informe sexenal (2013-2018) que cada Estado membro debe remitir á Comisión Europea, de conformidade co artigo 17 da Directiva Hábitats. Non obstante, tal e como advertiron ante Sinkevičius, o Goberno central fixo a súa propia interpretación das avaliacións e datos das comunidades, e trasladou á UE conclusións erróneas para xustificar unha decisión meramente ideolóxica e non avalada pola ciencia.
Modificáronse criterios estatísticos que concluíron o estado como desfavorable e desembocaron nesta situación, sinalaron as comunidades, que deixaron claro que os seguimentos poboacionais que fan de xeito continuo as catro comunidades, baseados en metodoloxías aprobadas e validadas pola comunidade científica, son a mellor información dispoñible.
Nesta liña, engadiron que cos datos que manexan queda patente que o estado biolóxico da especie non xustifica a súa inclusión na Lesrpe, sen prexuízo do valor cultural, científico e ecolóxico da mesma, o cal é plenamente compatible coa xestión que se viña facendo polas comunidades.
Criterios homoxéneos a nivel supranacional
Dado que o cambio de parecer do Goberno central se baseou neste erro, os conselleiros aproveitaron a reunión para solicitar ao comisario europeo o establecemento de criterios homoxéneos a nivel supranacional para modular axeitadamente estas avaliacións, que condicionan de forma crucial a catalogación dunha especie.
O Goberno central foi máis aló dos requirimentos das directivas europeas, en contra das recomendacións do Parlamento Europeo e xerando problemas onde non debe habelos, enarborando como escusa o artigo 17 da Directiva Hábitats e xerando unha desafección sobre a propia Comisión Europea que debemos reverter, apuntaron.
Así mesmo, lembraron que con carácter previo á promulgación da orde ministerial, a xestión do lobo ibérico víñase desenvolvendo en España no marco legal establecido pola Directiva Hábitats da UE e o Convenio de Berna, é dicir, cumprindo plenamente coa normativa comunitaria e os convenios internacionais.
Por último, fixeron fincapé no prexuízo que se causa á inmensa maioría de gandeiros e traballadores agrícolas, quen son os principais afectados polos ataques e danos producidos polo lobo. Preocúpanos que a nova situación orixinada, en lugar de facilitar a coexistencia e convivencia da gandería e o lobo, produza o efecto contrario, concluíron.
No marco de todo o exposto, os conselleiros de Galicia, Castela e León, Cantabria e Asturias solicitáronlle ao comisario de Medio Ambiente que analice a situación, tendo en conta que as decisións han de estar baseadas nos mellores datos dispoñibles e buscando acordos coas entidades e sectores afectados, algo que non ocorreu nesta ocasión.
Ademais, adiantáronlle que enviarán á Comisión os seus propios datos e análises para que poida corroborar o estado favorable da especie nos seus territorios.
O xurado dos Premios da Cultura Galega 2026 reuniuse hoxe en Santiago de Compostela para outorgar os recoñecementos desta edición. A xuntanza, que tivo lugar na Cidade da Cultura de Galicia, estivo presidida polo conselleiro de Cultura, Lingua e Xuventude, José López Campos. Ao remate do acto, fíxose público o fallo nas distintas categorías propostas, resultando galardoados María Solar, en Letras; Almudena Fernández Fariña, en Artes Visuais; a compañía Elefante Elegante, en Artes Escénicas; a Asociación Galega de Empresas Musicais, en Música; Alfonso Zarauza, na categoría Audiovisual; Espazo Lectura, en Lingua; o Obradoiro de Gaitas Seivane, en Patrimonio Cultural; e o Festival EmigraSON, en Proxección Exterior.
O obxectivo desta rede de recursos é acompañar ás persoas con discapacidade ao longo da súa vida, desde os primeiros anos ata que se fan maiores, ofrecendo respostas axeitadas a cada etapa e a cada necesidade. Desde o ano 2016, o número de unidades de atención temperá aumentou ata as 57. Estes servizos públicos e gratuítos dirixidos a nenas e nenos de 0 a 6 anos de idade son fundamentais para detectar, previr e actuar ante trastornos de desenvolvemento. A Rede galega de atención temperá na actualidade chega a máis de 200 concellos e a 6.000 familias.