martes, 3 de febrero de 2026
Durante a xuntanza, os representantes autonómicos sinalaron que tanto a avaliación da dinámica das poboacións, como a área de distribución e a calidade do hábitat para a especie resultan a todas luces favorables nas comunidades que albergan preto do 98% da especie, polo que resulta incomprensible a decisión de incluír o lobo na Listaxe de especies silvestres en réxime de protección especial (Lesrpe) tamén nos seus territorios.
Esta información foi a que remitiron ao Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico para elaborar o informe sexenal (2013-2018) que cada Estado membro debe remitir á Comisión Europea, de conformidade co artigo 17 da Directiva Hábitats. Non obstante, tal e como advertiron ante Sinkevičius, o Goberno central fixo a súa propia interpretación das avaliacións e datos das comunidades, e trasladou á UE conclusións erróneas para xustificar unha decisión meramente ideolóxica e non avalada pola ciencia.
Modificáronse criterios estatísticos que concluíron o estado como desfavorable e desembocaron nesta situación, sinalaron as comunidades, que deixaron claro que os seguimentos poboacionais que fan de xeito continuo as catro comunidades, baseados en metodoloxías aprobadas e validadas pola comunidade científica, son a mellor información dispoñible.
Nesta liña, engadiron que cos datos que manexan queda patente que o estado biolóxico da especie non xustifica a súa inclusión na Lesrpe, sen prexuízo do valor cultural, científico e ecolóxico da mesma, o cal é plenamente compatible coa xestión que se viña facendo polas comunidades.
Criterios homoxéneos a nivel supranacional
Dado que o cambio de parecer do Goberno central se baseou neste erro, os conselleiros aproveitaron a reunión para solicitar ao comisario europeo o establecemento de criterios homoxéneos a nivel supranacional para modular axeitadamente estas avaliacións, que condicionan de forma crucial a catalogación dunha especie.
O Goberno central foi máis aló dos requirimentos das directivas europeas, en contra das recomendacións do Parlamento Europeo e xerando problemas onde non debe habelos, enarborando como escusa o artigo 17 da Directiva Hábitats e xerando unha desafección sobre a propia Comisión Europea que debemos reverter, apuntaron.
Así mesmo, lembraron que con carácter previo á promulgación da orde ministerial, a xestión do lobo ibérico víñase desenvolvendo en España no marco legal establecido pola Directiva Hábitats da UE e o Convenio de Berna, é dicir, cumprindo plenamente coa normativa comunitaria e os convenios internacionais.
Por último, fixeron fincapé no prexuízo que se causa á inmensa maioría de gandeiros e traballadores agrícolas, quen son os principais afectados polos ataques e danos producidos polo lobo. Preocúpanos que a nova situación orixinada, en lugar de facilitar a coexistencia e convivencia da gandería e o lobo, produza o efecto contrario, concluíron.
No marco de todo o exposto, os conselleiros de Galicia, Castela e León, Cantabria e Asturias solicitáronlle ao comisario de Medio Ambiente que analice a situación, tendo en conta que as decisións han de estar baseadas nos mellores datos dispoñibles e buscando acordos coas entidades e sectores afectados, algo que non ocorreu nesta ocasión.
Ademais, adiantáronlle que enviarán á Comisión os seus propios datos e análises para que poida corroborar o estado favorable da especie nos seus territorios.
A Filmoteca de Galicia dedica en febreiro o eixo principal da súa carteleira na sala José Sellier ao ciclo Hiroshi Shimizu, o arte de perderse, realizado en colaboración coa Fundación Xapón, ao tempo que programa o inicio do especial sobre as colaboración entre Béla Tarr e László Krasznahorkai. Outras citas importantes da súa actividade mensual serán a visita de José Luis Guerin dentro da conmemoración dos 20 anos de Cinema en curso e co seu filme Historias del buen valle. A actividade prevista, que conforma o programa número 300 do centro, complétase coa segunda entrega de Territorios mutantes.
Siro López comezou a traballar como delineante na empresa metalúrxica Bazán, máis axiña foi quen de arriscarse para dedicarse de cheo ao mundo da ilustración. A partir de aí, encheu páxinas de diversas publicacións de debuxos, artigos de arte, cultura e humor, salientando o gran traballo que desenvolveu entre 1985 e 2006 en La Voz de Galicia como caricaturista político. Ademais, xunto con outros debuxantes da Comunidade, como Xaquín Marín, participou nunha serie de iniciativas que abriron novas posibilidades profesionais aos humoristas gráficos galegos, como o manifesto En defensa do humor, a publicación da revista Can sen dono, o Museo do Humor de Fene, ou a Praza do Humor da Coruña.
