martes, 16 de junio de 2026
O secretario xeral de Política Lingüística da Xunta, Valentín García, asistiu hoxe ao serán, no salón de actos de Afundación, á presentación de RCC. O Carballo que fun en Ferrol, unha obra que dá ao prelo o Club de Prensa de Ferrol coa colaboración de autores ferrolterráns, baixo a coordinación de Bernardo Máiz, e o patrocinio da Secretaría Xeral de Política Lingüística no marco da programación institucional das Letras Galegas 2020 da Xunta de Galicia.
O representante do Goberno galego felicitou o Club de Prensa de Ferrol pola iniciativa de honrar a Carvalho Calero e poñer en valor o estreito vínculo entre el e a cidade departamental, na que un instituto de ensinanza secundaria, un centro cultural e senllos prestixiosos certames de narrativa e investigación lingüística-literaria que levan o seu nome dan conta aínda, tres décadas despois, da pegada que deixou tan ilustre veciño na dignificación do idioma e da cultura de noso.
Xunto con Valentín García, interviñeron na presentación Ángel Mato, alcalde de Ferrol; Mª Victoria Carvalho Ramos, filla de Ricardo Carvalho Calero; Bernardo Máiz, coordinador da obra; Esperanza Piñeiro de San Miguel, en representación dos autores, e Xulia Díaz Sixto, presidenta do Club de Prensa de Ferrol.
Os vinte e nove anos en Ferrol de Carvalho Calero
Ricardo Carvalho Calero residiu en Ferrol apenas 29 dos seus 80 anos de vida, en tres etapas. De 1910 a 1926, de 1932 a 1936 e de 1941a 1950, este último período ben espiñento. Os longos espazos de tempo lonxe da súa patria nativa debéronse aos seus estudos universitarios, á expatriación involuntaria a conta da sublevación militar de 1936, á guerra subseguinte, á estadía no cárcere como preso político e, desde 1950, á docencia en Lugo e en Compostela.
Concibido en principio como separata da Revista Ferrol-Análisis, o volume aborda o Ricardo Carvalho Calero máis ferrolán e é obra dos ferrolterrás de orixe ou adopción Antonio Blanco Carballo, Esperanza Piñeiro de San Miguel, Bernardo Máiz Vázquez (coordinador), Delia Vázquez, Xosé Mª Dobarro Paz, Ramón Loureiro, Jose-Martinho Montero Santalha, Xaime Bello Costa e Elvira Roiz Mesías.
A posta en marcha do Rexistro galego de persoas centenarias, Regace, sitúa Galicia nunha posición de referencia para o estudo da lonxevidade, posibilitando coñecer mellor as claves deste fenómeno e afrontar os retos que presenta. Preto de 1.800 persoas de cen ou máis anos viven na comunidade galega, o que supón ao redor do 12 % de toda a poboación centenaria de España, un dato que fala da realidade demográfica de Galicia e reflicte unha oportunidade única para aprender, investigar e avanzar. Deste xeito, Galicia presenta un dos mellores resultados no que a esperanza de vida se refire: 81,19 anos para os homes e 86,83 para as mulleres, superando en ambos os casos a media estatal.
A mostra a 'Illa ignorada' estará aberta ata o 12 de febreiro de 2027 e toma o seu título do primeiro poemario da escritora Gloria Fortes. Nela cabe destacar os traballos tanto dos artistas galegos Alberto Ardid, Vicente Blanco, Andrea Costas, Caxigueiro, Fina Mantiñán, Juan Carlos Meana, Ariadna Silva, Seoane e María Elena Montero, como os de Abel Azcona, Amparo Garrido, Regina Giménez, Antoni Muntadas, Sonia Navarro, Íñigo Royo, Regina Silveira. Ademais desta nova mostra, o centro tamén inaugurou a ampliación, no dobre espazo do Centro Galego de Arte Contemporánea, da exposición Misha Bies Golas, que abriu ao público o pasado 22 de maio cunha escolma de máis de dúas décadas da creación heteroxénea do lalinense Miguel Calvo Ulloa, un dos fundadores do colectivo Nova Escultura Galega.
