martes, 16 de junio de 2026
O titular de Cultura destacou que a estadÃa da familia entre 1916 e 1921 na Pobra do Caramiñal coincide cunha etapa feliz dos Valle-Inclán Blanco, e o desexo de Valle-Inclán de fundar unha casa e unha estirpe ligada á terra do Barbanza, “unhas arelas de posteridade que, en certo xeito, se proxectan na figura do seu xenro, Daniel Devoto, e da súa filla, ‘doña MariquiñaÂ’, e na súa vontade de –logo dunha vida lonxe da Pobra–, repousar na terra matria que a viu nacer”, expuxo Vázquez Abad.
Na súa intervención, o conselleiro tamén aludiu á figura literaria de don Ramón MarÃa del Valle-Inclán. “O autor que creou en Galicia, ao que tivo presente a Terra, ao que a interiorizou, a soñou e recreou á medida do seu xenio.”
O acto de homenaxe comezou ás 12 h., cunha recepción das autoridades na Casa do Concello; trasladándose posteriormente os participantes ao cemiterio da parroquia de Santo Isidoro de Postmarcos, onde se realizou a ofrenda e intervencións da homenaxe institucional. O conselleiro estivo acompañado no acto polo alcalde da Pobra do Caramiñal, Isaac Maceiras Rivas; o director do Museo Valle-Inclán, Antonio González Millán; o reverendo Marcelino Sánchez Somoza, cura párroco de Santo Isidoro de Postmarcos; o poeta Xoán Xosé Fernández Abella; e o fillo da parella homenaxeada, Jorge Devoto del Valle-Inclán.
Don Ramón, un galego universal
O conselleiro fixo fincapé no feito de que “Valle-Inclán, o escritor universal, non poderÃa ter sido don Ramón se non tivera nacido e medrado en Galicia, se non tivese mamado esta realidade humana e ideolóxica, constituÃnte e formante das súas calidades de autor.”
“Son por todos coñecidos tÃtulos como ‘Sonata de otoñoÂ’, ‘Divinas palabrasÂ’, ‘Flor de SantidadÂ’, ‘Romance de lobosÂ’, ‘Aromas de leyendaÂ’ e outro bo feixe de obras que teñen unha forte impronta galega na súa expresión, tópica ou temática. Pero gustarÃame ir un pouco máis alá e, concordando con vellos mestres e eminentes crÃticos como Francisco Fernández del Riego, Celestino Fernández de la Vega ou César Barja, dicir que case toda a obra de Valle ten latido galego”, concluiu Vázquez Abad.
A posta en marcha do Rexistro galego de persoas centenarias, Regace, sitúa Galicia nunha posición de referencia para o estudo da lonxevidade, posibilitando coñecer mellor as claves deste fenómeno e afrontar os retos que presenta. Preto de 1.800 persoas de cen ou máis anos viven na comunidade galega, o que supón ao redor do 12 % de toda a poboación centenaria de España, un dato que fala da realidade demográfica de Galicia e reflicte unha oportunidade única para aprender, investigar e avanzar. Deste xeito, Galicia presenta un dos mellores resultados no que a esperanza de vida se refire: 81,19 anos para os homes e 86,83 para as mulleres, superando en ambos os casos a media estatal.
A mostra a 'Illa ignorada' estará aberta ata o 12 de febreiro de 2027 e toma o seu tÃtulo do primeiro poemario da escritora Gloria Fortes. Nela cabe destacar os traballos tanto dos artistas galegos Alberto Ardid, Vicente Blanco, Andrea Costas, Caxigueiro, Fina Mantiñán, Juan Carlos Meana, Ariadna Silva, Seoane e MarÃa Elena Montero, como os de Abel Azcona, Amparo Garrido, Regina Giménez, Antoni Muntadas, Sonia Navarro, Ãñigo Royo, Regina Silveira. Ademais desta nova mostra, o centro tamén inaugurou a ampliación, no dobre espazo do Centro Galego de Arte Contemporánea, da exposición Misha Bies Golas, que abriu ao público o pasado 22 de maio cunha escolma de máis de dúas décadas da creación heteroxénea do lalinense Miguel Calvo Ulloa, un dos fundadores do colectivo Nova Escultura Galega.
