
A Universidade de Santiago de Compostela (USC) e o Centro Dramático Galego (CDG) organizan dous cursos de perfeccionamento de mimo impartidos por Thomas Leabhart, discÃpulo directo do fundador da mÃmica moderna, Etienne Decroux. Esta actividade docente, que se enmarca dentro do programa de formación continua para actores e actrices impulsado pola compañÃa pública, ten como finalidade proporcionar unha ampla introdución ao método Decroux mediante dous talleres intensivos sobre as bases fundacionais do mimo moderno.
Un total de 25 alumnos, na súa maiorÃa profesionais da escena galega, asistirán a estas clases, que supoñen a posibilidade de coñecer e traballar na aplicación ao movemento fÃsico os principios existentes no corazón do drama: pausa, vacilación, peso, resistencia e sorpresa.
Dividido en dúas fases de 35 horas cada unha, a primeira, de introdución xeral ao método Decroux, desenvolverase do luns 25 ao venres 29 de abril; e o segunda, dedicada á técnica de contrapesos, celebrarase do luns 2 ao venres 6 de maio. O curso completo desenvolverase no Salón de Actos da Escola Municipal de Música e de Danza de Santiago de Compostela, ubicada no barrio da Almáciga, de 9.00 a 17.00 horas.
Para a súa posta en marcha, contouse asà mesmo coa colaboración do Concello de Santiago na cesión do espazo para o desenvolvemento desta iniciativa, e da Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG), na difusión da convocatoria entre o colectivo profesional galego.
Afastarse da imitación realista
Retomando as técnicas da antiga pantomima baseada na imitación de anécdotas da vida cotiá, Etienne Decroux analizou a linguaxe corporal ata atopar elementos básicos, carentes de significado inmediato. A combinación destes elementos forman cadeas de movementos significantes que permiten o actor afastarse da imitación realista, e ofrécenlle as ferramentas para a elaboración de espectáculos de mimo máis simbólicos, surrealistas ou abstractos.
Thomas Leabhart foi alumno de Etienne Decroux entre 1968 e 1972. Alternando a docencia cos seus propios espectáculos de mimo, é un dos últimos discÃpulos directos de Decroux (tamén o foron Jean Louis Barrault e Marcel Marceau) que segue a ensinar o seu método orixinal. Catedrático da Universidade Pomona College (Estados Unidos), Leabhart é tamén un teórico e historiador do mimo e da pantomima, autor de numerosos artigos sobre o mimo contemporáneo e as súas mutacións no teatro actual. Isto permÃtelle situar e explicar o seu ensino desde a perspectiva histórica do teatro contemporáneo. Ten impartido cursos en Estados Unidos, Francia, Xapón, India, etc.
Performances de alumnos
Ao longo do curso desenvolverase un traballo diario cos elementos básicos do mimo corporal. AsÃ, dividindo o corpo nas máis pequenas articulacións, traballarase elaborando cadeas de xestos semellantes a escalas musicais. As escalas e os movementos segmentados realizaranse nun plano lateral, cara a diante, e cara a detrás, en rotación e combinando dous ou tres planos. Movendo o corpo no espazo, a partir destas escalas básicas, elaboraranse configuracións cada vez máis complexas, baixo a forma de movementos inter-corporais (figuras de estilo, ondulacións, compensacións, re-equilibriosÂ…) e de movementos no espazo (andar, contrapeso, etc).
Ademais de familiarizarse cos elementos básicos da improvisación do mimo corporal como escoitar o compañeiro dunha escena, a utilización dos accesorios ou as asimetrÃas interiores , os estudantes-actores aprenderán formas de ocupar dun xeito claro o espazo teatral, como pode ser o atopar o movemento mediante a inmobilidade e a palabra por medio da escoita.
Tamén está prevista a impartición teórica de elementos básicos da historia do mimo e da pantomima e, finalmente, cada alumno creará unha pequena performance de tres minutos de duración que se representará no último dÃa do curso.
FotografÃa: http://research.pomona.edu/thomas-leabhart/
Unha alianza entre o Instituto Tecnolóxico de Galicia (ITG) e as compañÃas Naturgy InnovaHub e Flythings Technologies desenvolverá unha plataforma enerxética que transformará residuos en produtos de alto valor engadido. Neste caso transformaranse residuos como lodos de depuradora, restos orgánicos e biomasas, en produtos de alto valor engadido como biocombustibles (hidrochar e biometano) e vectores enerxéticos sostibles (hidróxeno e syngas). Para iso, a nova unidade mixta combinará distintas tecnoloxÃas e incorporará sistemas hÃbridos de almacenamento con baterÃas e supercondensadores, ademais de empregar ferramentas como Internet das cousas, os xemelgos dixitais e a aprendizaxe automática.