Notas de prensa

Dous proxectos artísticos nacidos en México conéctanse na Sala Manuel Moldes

Coa directora deste centro, Susana González, como comisaria, esta exposición conecta as creacións de dous artistas vinculados non só pola experiencia da estadía en México, senón porque “comparten unha atención particular cara os procesos materiais, as transformacións da materia e os sistemas de relación que se xeran entre os corpos, os obxectos e a contorna”, segundo recolle o texto de presentación desta exposición.

A mostra que ata o 20 de febreiro poderá visitarse na sala de exposicións da Vicerreitoría do campus propón nese senso dous achegamentos diferentes á “idea de fluxo” como “forma de organización e pensamento”. Dúas ladeiras da mesma montaña configura “unha topografía simbólica” na que as obras do catalán Martín Llavaneras e da egresada da UVigo Elena Jones “entrelázanse como dúas vertentes da mesma paisaxe”, dando forma a unha “reflexión sobre a materia como forza vital e sobre as relacións que a sosteñen e a transforman”.

Promovida polo Centro de Arte Fundación María José Jove xunto coa Facultade de Belas Artes, co apoio da Deputación de Pontevedra, a exposición inaugurase na tarde deste xoves, coa participación da comisaria da exposición e do coordinador da Sala Manuel Moldes, Ignacio Pérez-Jofre, así como do vicepresidente da institución provincial, Rafael Domínguez, e dos artistas que a protagonizan.

Do corpo e o son aos materiais sobre o chan

A residencia promovida por este centro de arte, no marco do seu “compromiso coa creación emerxente, a investigación e o apoio a novas xeracións de artistas”, constituíu o punto de partida dun proceso de investigación e creación que, como explica González, ao que os artistas deron continuidade nos seguintes meses, dando como resultado ás obras que agora se reúnen nesta mostra.

Nese senso, a exalumna da facultade Elena Jones deu continuidade a un traballo centrado na relación entre corpo, materia e son, a través do traballo coa cerámica, o que deu como resultado Sons que non se viron, unha instalación composta por instrumentos cerámicos “que para min son raíces”, recoñece, e que serán "activados" nunha performance tras a inauguración. As pezas incorporan a tradición cerámica herdada da súa avoa e inspíranse nas ocarinas maias, integrando memoria, paisaxe e son, á vez que permiten sumar novos sons aos rexistrados na única obra desenvolvida integramente en Guadalajara. Trátase do vídeo Partitura tridimensional, no que se rexistra unha acción desenvolvida por Jones xunto con músicos locais, cos que deu forma a esa “partitura tridimensional” que agora conecta o seu son co das “pezas sonoras” realizadas con cerámica.

Llavaneras, pola súa banda, centrou o seu traballo “en todos eses fluxos que suceden na cidade”, como sinala González, dirixindo a súa mirada cara os materiais e residuos que rexistran “sobre o chan” eses fluxos. Partindo do traballo desenvolvido en México, o artista presenta na Sala Manuel Moldes pezas como Elote (Relieve), na que a textura dun campo de millo superponse ao pavimento urbano, “revelando a continuidade entre o agrícola e o construído”. Recoñecido con premios como Barcelona Producció, Premi Art Nou, ou a bolsa para a Investigación e Pensamento da Generalitat de Catalunya, Llavaneras presenta tamén Torrent, riereta, moll, peza na que emprega tubos industriais, follas e pequenas embarcacións de xunco, que dispón sobre o propio chan da sala, “evocando correntes, desprazamentos e sedimentacións”.

Dous talleres completan o proxecto

Esta exposición vese complementada á súa vez por dous talleres en Belas Artes, centrados nos procesos de traballo e nas obras destes dous artistas. O primeiro deles tivo lugar este mércores e nel Llavaneras buscou amosar ao alumnado o proceso escultórico como unha práctica ampliada vinculada ao medio ambiente, tomando como punto de partida a instalación Torrent, riereta, moll. O vindeiro martes 25 terá lugar o taller impartido por Elena Jones, quen proporá ás e aos participantes unha “experiencia de activación sonora dos obxectos e o espazo cotián”, partindo do seu propio traballo artístico, no que interpreta en clave de son e música realidades atopadas.