Notas de prensa

A ría de Vigo convértese en enclave singular para un proxecto de monitorización da biodiversidade das costas europeas

As comunidades mariñas están a experimentar cambios significativos baixo a influencia de diversos factores, como o cambio climático, a extracción de recursos naturais, a contaminación, a degradación do hábitat e as especies invasoras, o que dá especial relevancia a iniciativas como a Rede Europea de Observación da Biodiversidade Mariña Ómica, EMO BON, un marco de observación da biodiversidade para Europa.

Forman parte dela arredor de 20 estacións mariñas, desde o Ãrtico ata o mar Vermello, entre elas a Estación de Ciencias Mariñas de Toralla, un dos dous nodos españois do Centro Europeo de Recursos Biolóxicos Mariños (European Marine Biological Resource Centre-EMBRC). O enclave vigués cobra especial importancia no conxunto da rede, xa que a recompilación de datos que se realiza nesta ría é a única de Europa que se corresponde cunha zona de afloramento costeiro.

Unha das investigadoras do Centro de Investigación Mariña da Universidade de Vigo que participan neste proxecto é Estefanía Paredes, quen destaca que para o persoal investigador do centro é “crucial” formar parte dunha iniciativa que lles permite “contribuír ao coñecemento global dos ecosistemas mariños”. Nesta liña, destaca que se debe ter en conta que a metodoloxía da mostraxe é a mesma en todas as estacións, xa que o obxectivo é replicar o procedemento en diferentes ambientes e o que fai diferente a cada punto é a súa localización xeográfica.

O proxecto permitirá estudar os cambios na diversidade a longo prazo

Dese o equipo do CIM destacan tamén que esta recollida de datos a longo prazo é fundamental para estudar e entender os cambios que se están producindo nos ecosistemas mariños debidos a factores como o propio cambio climático. Para logralo, nas mostraxes de EMO BON analízase a diversidade xenética dos organismos planctónicos, bacterias e a macro e meiofauna bentónica, ademais de realizar unha caracterización das condicións físicas da contorna, do tipo temperatura, pH, salinidade ou osíxeno disolto.

“EMBRC aposta porque este observatorio se manteña no tempo e dende o CIM apostamos por achegar o noso tempo e coñecementos para obter e traballar con estes datos, o que permitirá estudar os cambios na diversidade a longo prazo e coñecer os efectos do cambio climático sobre as poboacións, como modificacións na abundancia dalgúns grupos ou a aparición de especies invasoras polo cambio de condicións”, explica Estefanía Paredes. Cos datos recollidos, estanse a realizar publicacións periódicas cos resultados obtidos, datos que se publican en acceso aberto, catalogados por país e estación de mostraxe. A investigadora aclara neste sentido que “xa se publicaron datos correspondentes a series anteriores na ENA (European Nucleotide Arquive) que constitúen o set de datos ecolóxicos de investigación xenética mariña a longo prazo máis grande ata o momento e moitos máis datos seguen procesándose para a súa publicación, agardamos, o vindeiro mes de novembro”.

20 observatorios desde o Ãrtico ao mar Vermello

A rede está formada actualmente por uns 20 observatorios distribuídos polas augas costeiras europeas e as rexións polares. Concretamente, en España participan a Ecimat do CIM (Galicia) e a Estación Mariña de Plentzia (País Vasco); en Portugal, o CCMAR (Centre for Marine Sciences) e CIIMAR (Interdisciplinary Centre of Marine and Environmental Research); en Francia, a Station Biologique de Roscoff, o IMEV (Institut de la Mer de Villefranche) e o Observatoire Océanologique de Banyuls sur Mer; en Italia, a Stazione Zoologica Anton Dohrn e o CNR-ISMAR (Consiglio Nazionale Delle Ricerche); nos Países Baixos, a Ghent University, o VLIZ (Flanders Marine Institute), o Royal Belgian Institute of Natural Sciences e o Katholieke Universiteit Leuven; en Grecia, o HCMR (Institute of Marine Biology, Biotechnology and Aquaculture, Hellenic Centre for Marine Research); en Noruega, The Arctic University of Norway, Ghent University e University of Bergen; en Suecia, University of Gothenburg, Linnaeus University e Umeå Marine Sciences Centre; e, por último, en Israel, a HUJI (Interuniversity Institute for Marine Sciences).

Universidade de Vigo (UVigo), 2024-09-24

Actualidad

Foto del resto de noticias (cgac-2021.jpg) Con esta decisión, procúrase ampliar a internacionalización, unha maior apertura á creatividade dixital coa irrupción das novas tecnoloxías e darlle pulo a súa descentralización dentro e fóra de Galicia. O obxectivo con esta renovación é impulsar estes eidos na actividade deste centro museístico, referente da arte contemporánea en Galicia e España, tras case once anos con Santiago Olmo á fronte da súa dirección. Como resultado do seu labor, o Centro Galego de Arte Contemporánea acadou en 2025 ser recoñecido como Insignia da cultura galega polo Observatorio da Cultura da Fundación Contemporánea, segundo os resultados do prestixioso informe elaborado coas valoracións de máis de 400 expertos e profesionais de toda España.
Foto de la tercera plana (val-cuantico.jpg) O presidente da Xunta informou de que 'Galicia vai liderar un val especializado en tecnoloxía cuántica no que participarán nove países europeos' e que contará cun investimento de 14,3 millóns de euros. Rueda lembrou que a comunidade 'está a posicionarse como referente europeo' neste eido e asegurou que o feito de que Galicia lidere un proxecto 'nunha materia con tanto futuro é un reflexo da boa saúde da I+G+i galega'. A Comisión Europea acaba de conceder un novo proxecto de cuántica polo que a nosa Comunidade vai liderar un val de innovación, é dicir, unha iniciativa de colaboración entre rexións que destacan pola súa capacidade neste ámbito e que, grazas a este val, van conectalas para facer novos desenvolvementos e incrementar a soberanía da UE.

Notas

Artistas consagrados como Antón Pulido, Francisco Leiro, Manolo Moldes, Xaime Quessada ou Acisclo Manzano e outros noveis, son os e as autoras das preto de 300 obras de pintura, escultura, gravado e fotografía, e ás que tamén se sumarán vídeos, instalacións e audios, que integran a día de hoxe o Museo de arte da Universidade de Vigo. Localizadas ao aire libre, en escolas e facultades e en edificios administrativos dos tres campus, as 287 obras que integran esta recompilación do patrimonio artístico da UVigo nunca antes foran reunidas nun repositorio dixital.
O dixestato é o subproduto que xorde da descomposición anaeróbica da materia orgánica, é dicir, do proceso biolóxico natural onde microorganismos degradan a materia orgánica en ausencia de osíxeno. O Centro de Investigación Interdisciplinaria en Tecnoloxías Ambientais traballa, a través do proxecto ReWoW (Revolutionizing the Waste of Waste), na transformación do dixestato nunha valiosa materia prima para unha nova bioeconomía.
PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
HOMENAXES EGERIA
PUBLICACIONES