martes, 16 de junio de 2026
Como explicou na presentación a vicerreitora Pilar Murias, esta obra fai un “exhaustivo percorrido” pola historia, persoal e profesional, das orquestras, bandas e grupos musicais que, ao fÃo da cultura musical de América e Europa, tiña tamén o reflexo nun contexto social sometido a unha férrea ditadura que ollaba con desconfianza toda manifestación de modernidade. Pilar Murias lembrou igualmente a traxectoria acumulada pola colaboración entre a USC e o Consorcio e reflectida nunha trintena de libros que “conforman unha biblioteca da historia compostelá imprescindible e de obrigada referencia”.
Segundo Alfonso Espiño "ComPOPstela lémbranos que os ambientes universitarios santiagueses foron o pano de fondo dun temperán desenvolvemento da guitarra eléctrica (1953) á vez que o lugar onde deron os seus primeiros pasos musicais algúns dos compoñentes clave dos futuros Tamara, ou a probeta onde se xestou o primeiro supergrupo galego". Na obra, o seu autor apunta os máis variados aspectos que rodearon os conxuntos formados en Santiago nas décadas douradas da música pop e descobre outros singulares que conforman a máis recente historia musical.
Froito dunha longa investigación, o volume recolle milleiros de datos da música en Santiago durante un perÃodo de 24 anos. AsÃ, o libro, indica o seu autor, "pode ser lido ben de maneira lúdica e desenfadada -gozando das moitas anécdotas e dos centos de imaxes que contén, inéditas na súa maiorÃa- ou ben como unha obra de consulta, xa que a cantidade de datos que achega axudarán a poñer coto a vellos mitos e rumores que, esperemos, queden dunha vez enterrados".
Alfonso Espiño
Alfonso Espiño Louro (Santiago de Compostela, 1976), é doutor en Historia da Arte na especialidade de Música e licenciado en FiloloxÃa Inglesa. Ademais realizou o mestrado en Xestión cultural da USC. É un apaixonado da música e pertenceu a grupos como Contrastes, Mega Purple Sex Toy Kit ou Los Chavales e en 2016 comezou a súa andaina en solitario co nome de Espiño.
A posta en marcha do Rexistro galego de persoas centenarias, Regace, sitúa Galicia nunha posición de referencia para o estudo da lonxevidade, posibilitando coñecer mellor as claves deste fenómeno e afrontar os retos que presenta. Preto de 1.800 persoas de cen ou máis anos viven na comunidade galega, o que supón ao redor do 12 % de toda a poboación centenaria de España, un dato que fala da realidade demográfica de Galicia e reflicte unha oportunidade única para aprender, investigar e avanzar. Deste xeito, Galicia presenta un dos mellores resultados no que a esperanza de vida se refire: 81,19 anos para os homes e 86,83 para as mulleres, superando en ambos os casos a media estatal.
A mostra a 'Illa ignorada' estará aberta ata o 12 de febreiro de 2027 e toma o seu tÃtulo do primeiro poemario da escritora Gloria Fortes. Nela cabe destacar os traballos tanto dos artistas galegos Alberto Ardid, Vicente Blanco, Andrea Costas, Caxigueiro, Fina Mantiñán, Juan Carlos Meana, Ariadna Silva, Seoane e MarÃa Elena Montero, como os de Abel Azcona, Amparo Garrido, Regina Giménez, Antoni Muntadas, Sonia Navarro, Ãñigo Royo, Regina Silveira. Ademais desta nova mostra, o centro tamén inaugurou a ampliación, no dobre espazo do Centro Galego de Arte Contemporánea, da exposición Misha Bies Golas, que abriu ao público o pasado 22 de maio cunha escolma de máis de dúas décadas da creación heteroxénea do lalinense Miguel Calvo Ulloa, un dos fundadores do colectivo Nova Escultura Galega.
