jueves, 19 de marzo de 2026
Dende 1947, ano no que o Observatorio comeza a ter datos meteorolóxicos, a vaga de calor tan abafante como a sufrida este mes, só ten un precedente en 1990. AsÃ, en 2022, rexistráronse 36º4, o dÃa 9; 39º2, o dÃa 12; 36º0, o 13 de xullo; e 39º3, o dÃa 14. En 1990, o 18 de xullo chegouse aos 37º8; o 19, aos 38º5; o 20, aos 40º3; o 21, aos 35º5; e o 22, aos 35º8. Cómpre lembrar tamén os 39º7 alcanzados o 12 de agosto de 2003, segunda máxima histórica logo dos 40º3 do 20 de xullo de 1990.
No xullo actual, o dÃa 14 tivo unha temperatura mÃnima de 23º0, o que supón un récord neste mes malia que o 20 de agosto de 1993, o termómetro non baixara dos 23º9. Por outra banda, a media das temperaturas máximas de xullo 2022 foi de 29º5, un dato que supera aos 28º5 do mesmo mes en 1990. “Se nos referimos só á decena central no mes deste ano, pasamos dos trinta graos de medias das máximas, todo un récord”, engade Docobo.
Precipitacións
En canto á chuvia, no xullo que remata medÃronse en Santiago só 5,5 litros /m2. Porén, no mesmo mes en 2020, non chovera nada; en 1993, unicamente 0,9 l/m2; e no xullo de 2016, foran 1,2 l/m2. De feito, neste ano 2016 batérase un récord de seca no bimestre xullo-agosto cun total de 13,8 l/m2. No referente á insolación, as 334 horas nas que o Sol brillou sobre Compostela neste sétimo mes do ano só foron superadas por aquelas 352 do xullo de hai dous anos.
Atractivos astronómicos
As noites con este bo tempo estival poden aproveitarse para observar no ceo os planetas Venus (ao amencer), Xúpiter e Saturno, podéndose ver estes últimos xa a primeiras horas da noite a finais de agosto. Outros atractivos astronómicos do verán para contemplar a simple vista son o triángulo formado polas tres estrelas brillantes: Vega, Altair e Deneb, e a propia VÃa Láctea, “sendo necesario estar en lugares co ceo ben escuro”, matiza Docobo. Cun pequeno telescopio, o programa de observación amplÃase enormemente con obxectos tan interesantes como a nebulosa anelar en Lira, o cúmulo globular de Hércules, a estrela dobre Albireo, ou a dobre-dobre na Lira, entre outros.
Publicada en 1603, a traxedia do prÃncipe de Dinamarca pisa agora o escenario do Centro Dramático Galego cunha versión que sitúa no presente os seus conflitos e as tensións da coñecida trama: Hamlet enfróntase á morte do pai, ao precipitado matrimonio da súa nai co seu tÃo e á aparición dun fantasma que lle esixe vinganza, nunha historia marcada pola traizón, o remorso e a procura de certezas nun mundo moralmente corrompido. Nesta nova montaxe constrúese ao longo de 130 minutos unha peza viva, accesible e tamén divertida, sen renunciar á profundidade do texto orixinal. A intención é ofrecer un espectáculo no que o público galego poida verse reflectido dalgún xeito, recoñecendo cuestións, contradicións e dilemas que tamén forman parte da nosa época.
A Real Academia Galega de Ciencias elixiu á oceanógrafa Aida Fernández RÃos (Vigo, 1947 - Moaña, 2015) como 'CientÃfica Galega do Ano'. Foi unha investigadora de referencia internacional no estudo dos océanos, labor que exerceu desde o Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, pertencente ao CSIC. O investigador do Instituto José LuÃs Garrido, quen, ademais de traballar durante tres décadas con Aida Fernández RÃos mantivo con ela unha relación moi estreita, destaca o que el chama 'o efecto Aida': 'Tiña un carisma extraordinario e un encanto persoal tremendo'.
