
Promovido por Vertixe Sonora coa colaboración, entre outros, da Facultade de Belas Artes e o Concello de Pontevedra, esta iniciativa preséntase como unha aposta por achegar a espazos como os centros de ensino e a diferentes colectivos unha “arte hÃbrida e participativa”, como sinalan desde a organización, da que forma parte o profesor da Facultade de Belas Artes Ignacio Barcia.
Este docente e artista é tamén un dos responsables da instalación artÃstica Arte de Fuga, que ata o vindeiro martes pode contemplarse no IES Torrente Ballester. Xunto ao compositor Ramón Souto e o enxeñeiro industrial Juan Carlos Charro, Barcia integra o colectivo Nrvdr, responsable dunha instalación que “conecta sons ruidosos da natureza e da vida cotiá”, desde fugas de auga, ata cámaras de televixilancia, vÃdeos ASMR e unha obra de Bach e que é ademais resultados dun proxecto de innovación educativa realizado co estudantado do centro.
Esta instalación presentouse o pasado venres, xornada de inicio desta programación, que o pasado sábado levou á Facultade de Belas Artes á artista bielorrusa Tatiana Gerasimenok, responsable dun obradoiro dirixido tanto ao alumnado como a calquera persoa interesada. As e os participantes neste taller desenvolveron unha serie de accións que foron rexistradas en vÃdeo e audio e que pasarán a formar parte da obra 20.30 ozt desta artista, que combina a música, a performance e o audiovisual. Ao dÃa seguinte, Henrique Fernandes e Jorge Quintela, da asociación Sonoscopia, presentaron na facultade a súa instalación interactiva Aquática, na que captúrase o son e proxéctase luz sobre un conxunto de lÃquidos e elementros electromecánicos e que permanece exposta nestes dÃas no CEIP Froebel.
Tres concertos por diante
A programación de Vertixe 9. En paralelo continúa este domingo ás 11.00 horas, na illa das Esculturas, con Un ruÃdo estrano e sagrado, un espectáculo para catro percusionistas que, como explica a organización, “propón unha achega matemática aos sons ruidosos da natureza”, como ondas, fervenzas, ventos ou glaciares que chocan contra o mar.
Ao dÃa seguinte, a sala Nemonon acolle, ás 20.00 horas, un concerto de Overture, que se presenta como “un proxecto multidisciplinar onde imaxe, texto e corpo procuran os lÃmites do discurso” e no que a través da combinación de “presenza, poesÃa e música electrónica se preguntan se é posible baleirar un texto”.
Por último, o martes 21 ás 20.15 horas, Buzz, colectivo integrado por Ramón Souto e Mateo Mena, presentan na Igrexa de San Francisco os resultados dun proxecto que realizaron en colaboración co Centro de Recursos Educativos da ONCE, co que previamente desenvolverán un obradoiro. Como explica Barcia, esta actuación, que leva por tÃtulo Diálogo interior, ten como punto de partida o dispositivo electrónico que elaboraron para trasladar a sons o que as persoas con discapacidade visual escriben a través das máquinas de braille.
As tres propostas contan con entrada libre ata completar aforo.
A reposición dálle continuidade á aposta do Centro Dramático Galego por recuperar tÃtulos do seu repertorio que manteñen a demanda do público máis alá da súa primeira exhibición. No caso de 'A serie clopen', as 33 funcións ofrecidas no Salón Teatro durante a súa estrea en 2025 reuniron arredor de 5.500 espectadores, antes de iniciar unha serie de representacións por outros espazos de Galicia e de Portugal. O regreso aos escenarios prodúcese despois do recoñecemento acadado pola produción nos Premios de Teatro MarÃa Casares, pois obtivo dous galardóns: Natalia “Pajarito”, como mellor actriz protagonista, e Marta Alonso Tejada, pola dirección de movemento.
O sábado 12 de setembro chegará un dos pratos fortes do ciclo: A Movida Viguesa e a Homenaxe a Golpes Bajos. Esta histórica xornada supón o regreso aos escenarios de artistas fundamentais para comprender a historia musical de Vigo e de Galicia. Bandas e músicos que naceron na cidade e que, desde aquÃ, conquistaron o panorama nacional e mesmo internacional. Reunir nun mesmo escenario a Golpes Bajos, Semen Up, Miguel Costas de Siniestro Total, Killer Barbies e Stoned at Pompei é moito máis que un concerto: é unha homenaxe a unha xeración irrepetible e a unha cidade que marcou unha época dentro da música española.