jueves, 19 de marzo de 2026
Como consecuencia deste crecemento, as cidades concentran a maior parte das cargas ambientais do planeta derivadas das actividades humanas como a xeración de residuos, a emisión de gases de efecto invernadoiro (GEI) e o consumo de recursos naturais, explica o autor do traballo.
De acordo con isto, desenvolver metodoloxías que permitan avaliar a sustentabilidade dunha cidade son cruciais para establecer accións e liñas estratéxicas de cara un futuro sustentable. Non obstante, existen diversas discrepancias á hora de definir que é unha cidade sostible ou que tipo de parámetros sociais, económicos e ambientais deben ser considerados para avaliar a sustentabilidade dunha cidade, sinala o doutor Rama Caamaño.
Para alcanzar o seu obxectivo, aplicou metodoloxías de Análise de Ciclo de Vida e análise Input-Output Ambientalmente Estendida para determinar o perfil ambiental dun sistema urbano. Ademais desenvolveu diferentes metodoloxías para definir e cuantificar de forma máis íntegra a sustentabilidade de varios sistemas urbanos, considerando ademais de información ambiental, indicadores sociais e económicos.
Este traballo, dirixido por Sara González García e Gumersindo Feijoo, permite analizar dende casos específicos como o perfil ambiental do municipio de Madrid, a pegada de carbono de Cádiz ou a incidencia do turismo no desenvolvemento sostible de Santiago de Compostela, ata análises amplas e comparativas aplicadas a un territorio, como a avaliación de sustentabilidade dun grupo de 64 concellos galegos ou de 63 cidades de toda España -incluíndo todas as comunidades autónomas- ou a análise da pegada de carbono de diversas cidades dentro do territorio estatal, como son Bilbao, Madrid, Sevilla e Santiago. A tese desenvolveuse na ETSE no marco do proxecto SENSE financiado polo Ministerio de Ciencia e Innovación e FEDER, cuxo obxectivo é avaliar e desenvolver novas metodoloxías para a análise da sustentabilidade de sistemas urbanos en España.
Publicada en 1603, a traxedia do príncipe de Dinamarca pisa agora o escenario do Centro Dramático Galego cunha versión que sitúa no presente os seus conflitos e as tensións da coñecida trama: Hamlet enfróntase á morte do pai, ao precipitado matrimonio da súa nai co seu tío e á aparición dun fantasma que lle esixe vinganza, nunha historia marcada pola traizón, o remorso e a procura de certezas nun mundo moralmente corrompido. Nesta nova montaxe constrúese ao longo de 130 minutos unha peza viva, accesible e tamén divertida, sen renunciar á profundidade do texto orixinal. A intención é ofrecer un espectáculo no que o público galego poida verse reflectido dalgún xeito, recoñecendo cuestións, contradicións e dilemas que tamén forman parte da nosa época.
A Real Academia Galega de Ciencias elixiu á oceanógrafa Aida Fernández Ríos (Vigo, 1947 - Moaña, 2015) como 'Científica Galega do Ano'. Foi unha investigadora de referencia internacional no estudo dos océanos, labor que exerceu desde o Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, pertencente ao CSIC. O investigador do Instituto José Luís Garrido, quen, ademais de traballar durante tres décadas con Aida Fernández Ríos mantivo con ela unha relación moi estreita, destaca o que el chama 'o efecto Aida': 'Tiña un carisma extraordinario e un encanto persoal tremendo'.
