martes, 3 de febrero de 2026
O conxunto de achegas pretende interrogar criticamente o tratamento mediático e académico de dous mitos estreitamente relacionados entre si: que o crecente rexeitamento das mulleres a ser nais desembocou nun irremediable envellecemento da poboación e que, para poñerlle freo, os gobernos permitiron unha invasión descontrolada de inmigrantes que altera as naturais condicións de vida da poboación local.
Fronte a isto, os autores deste libro defenden que a demografía debe recuperar o espazo ocupado polos medios de comunicación, os políticos, tertulianos e demais afeccionados ao tema. Só así poderá establecerse unha guía científica e dar unha explicación coherente aos retos que hoxe supoñen estes acontecementos demográficos.
A análise do sucedido en diversos países e rexións europeas, cunha especial atención a Galicia, laboratorio de moitas das actuais políticas demográficas e familiares españolas, desvela o que se oculta tras da hostilidade que os populismos amosan cara a inmigración, a responsabilidade que as malas condicións económicas tiveron e teñen sobre a baixa natalidade ou a ineficacia das políticas natalistas e familistas ensaiadas polos distintos gobernos para remediala; unhas políticas que, ademais, esconden problemas estruturais, como o desemprego ou a precariedade laboral, os cales, de non resolverse, seguirán alentando a baixa natalidade, a emigración, o envellecemento e os medos da poboación local, conclúen os investigadores.
A Filmoteca de Galicia dedica en febreiro o eixo principal da súa carteleira na sala José Sellier ao ciclo Hiroshi Shimizu, o arte de perderse, realizado en colaboración coa Fundación Xapón, ao tempo que programa o inicio do especial sobre as colaboración entre Béla Tarr e László Krasznahorkai. Outras citas importantes da súa actividade mensual serán a visita de José Luis Guerin dentro da conmemoración dos 20 anos de Cinema en curso e co seu filme Historias del buen valle. A actividade prevista, que conforma o programa número 300 do centro, complétase coa segunda entrega de Territorios mutantes.
Siro López comezou a traballar como delineante na empresa metalúrxica Bazán, máis axiña foi quen de arriscarse para dedicarse de cheo ao mundo da ilustración. A partir de aí, encheu páxinas de diversas publicacións de debuxos, artigos de arte, cultura e humor, salientando o gran traballo que desenvolveu entre 1985 e 2006 en La Voz de Galicia como caricaturista político. Ademais, xunto con outros debuxantes da Comunidade, como Xaquín Marín, participou nunha serie de iniciativas que abriron novas posibilidades profesionais aos humoristas gráficos galegos, como o manifesto En defensa do humor, a publicación da revista Can sen dono, o Museo do Humor de Fene, ou a Praza do Humor da Coruña.
