martes, 3 de febrero de 2026
En 2022 serán nove as bandas finalistas, as tres que quedaron finalistas en 2020, as tres que queden finalistas este presente ano 2021, e as tres que se elixan na seguinte edición 2022. Así, xunto co resto de programación e o festival ampliarase e pasará de celebrarse de xoves a domingo a celebrarse toda unha semana.
Os 3 finalistas do presente concurso 2021, escollidos a través da votación online e do xurado, anunciaranse ao remate do mes de xullo e serán contratados para actuar no escenario do Festival 2022 e percibirán cada un caché de 1.500 euros, IVE incluído e alí competirán xunto aos vencedores do Proxecto Runas 2020 e 2022. Da actuación dos finalistas do ano 2020 e dos anos 2021 e 2022, sairán tres gañadores que actuarán en 2023 no escenario principal. Por segundo ano consecutivo, o festival intensifica nas redes sociais a promoción e posta en valor deste proxecto de promoción dos novos valores da música Celta. O Runas terá tamén presenza propia no Festival, cun día enteiro a súa programación dedicado por completo ás actuacións dos finalistas do concurso, e estará patrocinado por Estrella Galicia, firma que xa ven apoiando este evento, declarado de interese turístico internacional no 2005.
https://festivaldeortigueira.com/es/blog-item/ortigueira-abre-el-concurso-runas-2021
A Filmoteca de Galicia dedica en febreiro o eixo principal da súa carteleira na sala José Sellier ao ciclo Hiroshi Shimizu, o arte de perderse, realizado en colaboración coa Fundación Xapón, ao tempo que programa o inicio do especial sobre as colaboración entre Béla Tarr e László Krasznahorkai. Outras citas importantes da súa actividade mensual serán a visita de José Luis Guerin dentro da conmemoración dos 20 anos de Cinema en curso e co seu filme Historias del buen valle. A actividade prevista, que conforma o programa número 300 do centro, complétase coa segunda entrega de Territorios mutantes.
Siro López comezou a traballar como delineante na empresa metalúrxica Bazán, máis axiña foi quen de arriscarse para dedicarse de cheo ao mundo da ilustración. A partir de aí, encheu páxinas de diversas publicacións de debuxos, artigos de arte, cultura e humor, salientando o gran traballo que desenvolveu entre 1985 e 2006 en La Voz de Galicia como caricaturista político. Ademais, xunto con outros debuxantes da Comunidade, como Xaquín Marín, participou nunha serie de iniciativas que abriron novas posibilidades profesionais aos humoristas gráficos galegos, como o manifesto En defensa do humor, a publicación da revista Can sen dono, o Museo do Humor de Fene, ou a Praza do Humor da Coruña.
