Notas de prensa

'Voilà la Femme' reúne seis reflexións sobre cuestións de xénero forxadas en Belas Artes

Achegarse “á arte de seis mulleres, que desde múltiples linguaxes” formulan nos seus proxectos unha reflexión “en torno a cuestións sociais e de xénero diversas”. Isto é, segundo destaca a súa comisaria, Celeste Garrido, o que propón a XXVII edición da exposición colectiva Voilà la Femme, que desde este martes pode visitarse na sede do Ateneo Santa Cecilia de Marín.

Seis alumnas e egresadas, Beatriz Fernandes, Lucía Otero, Tamara Vázquez, Uxía Pérez, Ana Sánchez e Cristina Chiarroni, son as protagonistas desta mostra, inicialmente programada para o pasado mes de marzo, coincidindo co Día Internacional da Muller, e que a covid-19 obrigou a adiar.

A situación sanitaria, de feito, motivou tamén que na tarde deste luns Voilà la Femme vivise unha “inauguración inusual”, como recoñece Garrido, unha artista tamén formada na facultade e colaboradora do grupo de investigación ES2. Artistas, comisaria e representantes do Ateneo e do Concello de Marín participaron na apertura sen público desta exposición colectiva, que reúne pezas en vídeo, instalacións, traballos de fotografía e ilustracións e que poderá visitarse ata o 31 de xaneiro .

Impulsada na década de 1990 polo catedrático de Belas Artes Antón Castro e o artista Antón Sobral, a exposición á que deu nome a tamén catedrática desta facultade e codirectora do grupo ES2, Yolanda Herranz, naceu co obxectivo de dar visibilidade á “moi descompensada relación” entre o número de alumnas que se formaban na facultade e “a presenza das artistas mulleres nas exposicións colectivas”, como explica Garrido. Preto de tres décadas despois, apunta, “máis de 200 artistas”, boa parte delas formadas na facultade, teñen protagonizado as diferentes edicións dunha mostra colectiva que, como destaca a súa coordinadora, converteuse na exposición de mulleres artistas “con maior percorrido” de España.

Seis reflexións a través de diferentes disciplinas

Entre as propostas seleccionadas para esta mostra colectiva figuran pezas como El silencio [ya] no existe, da graduada en Belas Artes e alumna do máster en Deseño e Dirección Creativa en Moda Bea Fernandes, unha peza que forma parte dun proxecto audiovisual, 3652, que presenta como “un atorretrato a través da viaxe no tempo da memoria, os recordos e o espazo que estes habitan”, sustentado en dúas experiencias vitais da propia artista, a relación coa súa nai e o padecemento dunha enfermidade. Tamén egresada da facultade e alumna do Máster en Dirección de Arte en Publicidade, Lucía Otero suma a esta mostra O espazo do fogar, un conxunto de fotografías que retratan “a realidade máis próxima; a familia e a súa contorna, os obxectos e espazos, o baleiro...”, coas que busca achegar unha visión “non costumista” do rural, “que poida contribuír á ruptura de estereotipos”.

O cotián e o doméstico, xunto coa intimidade, o corpo e a memoria, son os eixos das creacións ás que a graduada Cristina Chiarroni deu forma a partires das lembranzas da súa casa natal e que presenta nunha exposición na que a tamén egresada Tamara Vázquez reflexiona sobre “a vida cotiá das mulleres da limpeza”, nunha obra que parte da súa propia experiencia como filla dunha destas traballadoras. Na súa instalación, a artista pon o foco tanto no “abandono laboral” que padece este colectivo como no “desprezo que reciben socialmente por un traballo moi mal pagado”. Uxía A. Pérez, pola súa banda, fai uso da “pintura estendida” e do uso de materiais como a madeira ou o látex para achegar o espectador ao “diálogo entre o tacto e a imposibilidade de tocar ou ser tocado”, nunha reflexión sobre “a identidade do suxeito e os límites entre o propio e o alleo”. Por último, Voilà la Femme complétase coas ilustracións que Ana Sánchez realizou a partires de “escenas ou personaxes de películas ou series que lle resultan evocadoras”, como explica Garrido, integrante do colectivo Portal de Igualdad, que buscar dar visibilidade ás mulleres artistas.

Universidade de Vigo, 2021-01-12

Actualidad

Foto del resto de noticias (cgac-2021.jpg) Con esta decisión, procúrase ampliar a internacionalización, unha maior apertura á creatividade dixital coa irrupción das novas tecnoloxías e darlle pulo a súa descentralización dentro e fóra de Galicia. O obxectivo con esta renovación é impulsar estes eidos na actividade deste centro museístico, referente da arte contemporánea en Galicia e España, tras case once anos con Santiago Olmo á fronte da súa dirección. Como resultado do seu labor, o Centro Galego de Arte Contemporánea acadou en 2025 ser recoñecido como Insignia da cultura galega polo Observatorio da Cultura da Fundación Contemporánea, segundo os resultados do prestixioso informe elaborado coas valoracións de máis de 400 expertos e profesionais de toda España.
Foto de la tercera plana (val-cuantico.jpg) O presidente da Xunta informou de que 'Galicia vai liderar un val especializado en tecnoloxía cuántica no que participarán nove países europeos' e que contará cun investimento de 14,3 millóns de euros. Rueda lembrou que a comunidade 'está a posicionarse como referente europeo' neste eido e asegurou que o feito de que Galicia lidere un proxecto 'nunha materia con tanto futuro é un reflexo da boa saúde da I+G+i galega'. A Comisión Europea acaba de conceder un novo proxecto de cuántica polo que a nosa Comunidade vai liderar un val de innovación, é dicir, unha iniciativa de colaboración entre rexións que destacan pola súa capacidade neste ámbito e que, grazas a este val, van conectalas para facer novos desenvolvementos e incrementar a soberanía da UE.

Notas

Artistas consagrados como Antón Pulido, Francisco Leiro, Manolo Moldes, Xaime Quessada ou Acisclo Manzano e outros noveis, son os e as autoras das preto de 300 obras de pintura, escultura, gravado e fotografía, e ás que tamén se sumarán vídeos, instalacións e audios, que integran a día de hoxe o Museo de arte da Universidade de Vigo. Localizadas ao aire libre, en escolas e facultades e en edificios administrativos dos tres campus, as 287 obras que integran esta recompilación do patrimonio artístico da UVigo nunca antes foran reunidas nun repositorio dixital.
O dixestato é o subproduto que xorde da descomposición anaeróbica da materia orgánica, é dicir, do proceso biolóxico natural onde microorganismos degradan a materia orgánica en ausencia de osíxeno. O Centro de Investigación Interdisciplinaria en Tecnoloxías Ambientais traballa, a través do proxecto ReWoW (Revolutionizing the Waste of Waste), na transformación do dixestato nunha valiosa materia prima para unha nova bioeconomía.
PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
HOMENAXES EGERIA
PUBLICACIONES