
O traballo foi elaborado por Iván Area (Universidade de Vigo e actualmente na Aneca) e Juan J. Nieto (Universidade de Santiago de Compostela) xunto a Xurxo Hervada e MarÃa Jesús Purriños (Sergas) e vén de ser publicado na revista Alexandria Engineering Journal baixo o tÃtulo Determination in Galicia of the required beds at intensive care units. O punto de partida para o deseño do método desenvolvido, indican os seus responsables, “foi a estimación inicial do comportamento da onda usando modelos compartimentais”. Unha vez obtida esta previsión, detallan, realizouse unha estimación de camas en base a unha porcentaxe dos datos acumulados dos 15 dÃas previos á data de interese. “É algo obvio: o número de persoas que ingresan na UCI depende dos casos dos dÃas previos”, apuntan os investigadores. Unha vez disposta esta ferramenta, engaden, “a vantaxe de ter unha estimación do número de casos diarios moi aproximada permitiu ter estimacións bastante próximas á realidade do número de camas de UCI necesarias”.
A xestión das camas de UCI, apuntan os investigadores, “trátase dun problema de enorme complexidade e repercusión”, lembrando como “o custe de cada cama é de máis de 1000 euros diarios, ten unha enorme repercusión económica”. Ao tempo, engaden, “un número insuficiente de camas implica a non dispoñibilidade de camas de UCI a persoas coa covid-19 ou doutras doenzas”. Por este motivo recalcan “a importancia de coñecer de antemán as necesidades de recursos en camas UCI, xa que non se poden improvisar, pois son camas que requiren parataxe moi especÃfico anexo (respiradores, monitores, etc) e recursos humanos formados no seu uso, ademais do espazo fÃsico necesario, moi superior a unha cama normal”. “Ou se prepara de antemán ou se fracasa en cubrir a demanda”, subliñan respecto a esta cuestión.
Liña de continuidade
Ademais de idear este procedemento para poder ter con antelación unha estimación do número de camas de UCI necesarias, Iván Area e Juan José Nieto forman parte do grupo de investigadores que adiantou como serÃa a expansión da pandemia da covid-19 en Galicia ao seu inicio. Baseándose na análise dos datos de Wuhan, o grupo integrado por Nieto, Area, Delfim Torres e Faiçal Ndaïrou, das universidades de Vigo e Aveiro estes últimos, realizou unha serie de simulacións que situaban o máximo número de casos da pandemia arredor do 5 de abril. “Esa predición, con máis dun mes de antelación comprobouse certa no seu dÃa”, apuntan. A análise, baseada nun modelo matemático, engaden, “foi central para poder anticipar o número de camas necesarias”.
O conselleiro de Presidencia, Xustiza e Deportes, Diego Calvo, denunciou hoxe no Parlamento galego a situación xeral na que se atopa a prestación do servizo de transporte ferroviario en Galicia, motivada polos problemas acumulados nas últimas semanas con máis incidencias das habituais que dificultan a mobilidade da poboación galega. Nunha comparecencia a petición propia criticou que, como sempre, falta por parte do Goberno central 'información directa, clara e transparente do que pasa, as causas e as medidas que hai que adoptar'. Tamén achacou a 'falta de previsión, mantemento e planificación', asà como a necesidade de investimentos para dotar a Galicia dun sistema ferroviario moderno e competitivo con tempos de viaxe razoables e frecuencias suficientes.
O Centro Tecnolóxico do Mar traballará nos vindeiros dous anos no proxecto 'Esparde-Efectos do Desprazamento Espacial de Flotas Pesqueiras Artesanais e Costeiras Derivados da Conservación e a Planificación do Medio Marino', unha iniciativa que analiza como as medidas de protección e ordenación do medio mariño inflúen nos desprazamentos da pesca artesanal e costeira, asà como na sostibilidade das comunidades pesqueiras. Enmarcado no Programa Pleamar 2025, Esparde ten como obxectivo comprender mellor os efectos derivados da reubicación das flotas de pequena escala como consecuencia das restricións espaciais nos caladoiros. 'Esparde' pon o foco en embarcacións con porto base en Galicia, Asturias e Cantabria, especialmente naquelas que operan en zonas suxeitas a limitacións actuais ou futuras.