miércoles, 27 de mayo de 2026
O proxecto recibiu un financiamento de case cinco millóns de euros, dos cales, 653.000 cubrirán a parte correspondente á USC.
O obxectivo de MISEL é resolver problemas de recoñecemento de obxectos e accións en vídeo, tales como detección de anomalías vehículos en zonas peonís, drons nas proximidades de aeroportos, animais na calzada..., ou diferenzas entre paxaros e UAVs, entre outras aplicacións. Os investigadores esperan poder resolver este tipo de problemas a nivel do propio dispositivo, un sistema específico unha cámara multiespectral que se deseñará e fabricará no marco deste proxecto.
Tres engrenaxes chave
Trátase dunha ambiciosa iniciativa fundamentada sobre tres eixos, explica o investigador da USC Víctor Brea, responsable da achega española ao proxecto. En primeiro lugar, a nivel de dispositivo, porque imos deseñar e fabricar integramente un modelo específico de cámara multiespectral, con sensores de puntos cuánticos. Ademais, este dispositivo contará tamén con memorias ferroeléctricas de propósito específico para o almacenamento dos datos, creadas igualmente polos socios de MISEL, sinala Brea.
O segundo eixo é a circuitería, prosegue, cando capturemos as imaxes, procesaremos eses sinais mediante redes neuronais espazo-temporais, como paso previo á toma de decisións. Neste punto radica outras das singularidades de MISEL xa que é importante salientar que as nosas cámaras procesarán información pura, porque non traballarán con imaxes convencionais senón con eventos, ou o que é o mesmo: situacións concretas que o sistema extraerá automaticamente. Brea sinala as vantaxes dos eventos sobre as imaxes convencionais ao traballar directamente con eventos conseguimos un maior rango dinámico, isto é, maior capacidade para capturar escenas pouco iluminadas, e, sobre todo, menos latencia, algo crucial para permitir que o procesado teña lugar a maior velocidade, argumenta.
Finalmente, a terceira e última parte chave do proxecto é o deseño de redes neuronais espazo-temporais específicas, adaptadas ao pequeno espazo do que dispoñen na cámara multiespectral, cun hardware limitado. O reto é crear un circuíto integrado de pequeno peso, pequeno tamaño e, sobre todo, baixo consumo de potencia, por baixo dun vatio, para tirar proveito todo o posible da reducida capacidade de cómputo, conclúe o investigador.
Víctor Brea quixo transmitir, asemade, o seu entusiasmo polo novo proxecto xa que MISEL é, ao mesmo tempo, unha satisfacción enorme, un reto maiúsculo, e unha oportunidade de crecer tanto a nivel persoal como de grupo de investigación, e iso fai que todo cambie, afirmou. Estou especialmente encantado con este proxecto pola oportunidade de traballar con VTT e Kovilta Oy, ambos os dous de Finlandia, onde traballan investigadores cos que teño unha relación de amizade, forxada ao longo de máis de 20 anos de estancias de investigación e congresos internacionais.
Pola súa banda, Paula López, directora adxunta do CiTIUS e compañeira de Brea no Grupo de Visión Artificial, resaltou a importancia do proxecto para o centro, afirmando que este proxecto sitúanos nun escenario internacional de máxima relevancia na temática de sistemas intelixentes no bordo, concretamente no deseño de tecnoloxías intelixentes embebidas en sistemas micro e nanoelectrónicos, no que se coñece como Intelixencia Artificial das Cousas (AIoT).
O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, informou de que o Consello aprobou hoxe o Plan para o impulso da atención á diversidade de Galicia que se comezará a aplicar xa desde o vindeiro curso 2026-27 e contará 'cun importe de 118 millóns de euros ata 2030'. Unha folla de ruta que incluirá o reforzo do número de profesionais e novos recursos, así como melloras na organización e no traballo de xestión en prol dunha maior axilidade e eficiencia. A través deste plan da Consellería de Educación, Ciencia, Universidades e FP, dáse un novo paso na calidade da educación inclusiva e personalizada do sistema educativo galego.
Víctor Ruppen (A Coruña, 1940-2018) é unha figura clave para entender unha etapa decisiva na procura dun cinema galego con continuidade, ambición profesional e vontade de diálogo co público. Arquitecto técnico de formación, produciu en total sete películas e foi socio das cadeas de exhibición Valle-Inclán, en Santiago de Compostela, Alphaville, en Madrid, e das distribuidoras Musidora e Videogram. Tras apoiar proxectos en súper 8, Víctor Ruppen impulsou a partir de 1975 o salto cara a formatos profesionais, con traballos en 16 mm e 35 mm.
