
Nesta exposición, Los Bravú despregan unha linguaxe pictórica de corte figurativo, atravesado por ecos surrealistas e por un virtuosismo neomanierista que fai da colaxe, a fusión e o desprazamento entre códigos unha forma de pensamento. Nas súas imaxes conviven o deseño contemporáneo, os fanzines, os mass media e unha estética de raíz academicista, configurando unha cartografía onde o narrativo se abre cara a unha dimensión simbólica.
O territorio, na súa obra, nunca opera como decorado costumista, senón como paisaxe espiritual: un campo de forzas onde o telúrico dita a postura dos corpos e altera a percepción do cotián. Desde esa vibración xorda, a mostra recupera as raíces da súa andaina na narrativa gráfica mediante lenzos de gran escala nos que latexa unha urxencia contemporánea.
A modernidade en Dea Gómez e Diego Omil, que levan traballando xuntos dende 2012, cífrase na capacidade das súas imaxes para encriptar os anhelos da nosa época e permitirnos habitar, por un instante, o reverso invisible do noso presente. 'Expor nun espazo como este é un auténtico luxo, e este espazo e a montaxe teñen moito que ver tamén coa nosa maneira de construír', explicaron a autora e o autor na inauguración. 'Esta mostra entronca directamente coa tradición, o simbolismo e a acumulación de imaxes, con obras nas que deixamos un espazo para a libre interpretación ás persoas espectadoras'. En definitiva, concluíron, 'buscamos que a ollada de quen mira complete a exposición'.
Pola súa banda, para a vicerreitora a obra de Gómez e Omil caracterízase por dialogar coas culturas populares, coas tradicións, cos imaxinarios colectivos e cos modos contemporáneos de producir e de consumir imaxes. 'O título da exposición remite a unha idea moi galega de que as paisaxe non son só físicas ou xeográficas, senón que tamén son as xentes que van evolucionando no tempo e que teñen disintas maneiras de relacionarse cos territorios', explicou.
A mostra pode visitarse de martes a venres, en horario de 11.00 a 14.00 e de 17.00 a 20.30 horas.
Trátase dunha iniciativa que nace como evolución de Circo Presente Continuo e que se vai desenvolver por primeira vez fóra de Madrid. A Cidade da Cultura, o Teatro Principal e o Salón Teatro serán as súas sedes na capital galega, reunindo artistas, compañías, profesionais da programación, distribuidoras e institucións para compartir proxectos e favorecer novas oportunidades de colaboración e contratación. O programa inclúe oito espectáculos, seis mostras breves e catro traballos en proceso. Entre as propostas figuran Naufragio, de Labsurda; Serena, de Circ Bover; Matrimonio, de Kolektivo Konika; Siku, de Jessica Arpin; e Sen patrón, de Pistacatro, que ofreceu un adianto artístico durante a presentación.