
Este grupo de investigación xa achegara no pasado datos relevantes sobre a ría de Vigo, entre eles, unha mellor datación do recheo sedimentario e evidencias de que é a única ría galega confirmada como val inciso composto, unha estrutura escavada sobre substrato rochoso e posteriormente cuberta por sedimentos en diferentes fases. Este novo proxecto intenta agora encher baleiros de coñecemento investigando algunhas áreas pouco profundas e aínda pouco coñecidas, preto das marxes exterior e intermedia da ría, así como nas marxes dos sistemas de escapes de gas da enseada de San Simón.
Reconstruíndo a evolución ambiental da ría
A investigación permitirá reconstruír en alta resolución a evolución dos ambientes de sedimentación durante a transgresión mariña, proceso polo cal o nivel do mar ascende e inunda progresivamente as áreas costeiras, e afondar en como o clima flutuante e o nivel relativo do mar afectaron á dinámica espazo-temporal dos ecosistemas sensibles, de alto valor ambiental.
Para iso, combinaranse técnicas de sísmica de alta resolución, datacións con carbono 14 e estudos xeoquímicos e biolóxicos orientados á reconstrución paleoambiental. O que buscamos é reconstruír os cambios na configuración e recheo da ría durante a transgresión mariña e entender como afectaron aos ecosistemas costeiros, aclarou un dos investigadores responsables do proxecto, Castor Muñoz Sobrino, integrante dun equipo do que tamén forman parte Soledad García Gil, Gonzalo Méndez Martínez e Alejandro de Carlos Villamarín. Isto permitirá identificar os principais eventos erosivos e oscilacións do nivel do mar e relacionar estes procesos cos eventos climáticos e impactos antrópicos rexistrados no noroeste da península ibérica durante os últimos milleiros de anos, explicou.
Anticipar os cambios para mellorar a xestión dos ecosistemas
Castor Muñoz afondou en que a idea é identificar as principais discontinuidades do recheo (superficies de erosión das mareas, da ondada e as superficies de máxima inundación), aínda descoñecidas, e completar a cartografía de alta resolución para comprender a súa relación coa xeoloxía subxacente, a sedimentoloxía, a bioxeoquímica e a ecoloxía microbiana. A maiores tamén lles interesa relacionar os cambios detectados na configuración, hidroloxía, recheo sedimentario, produtividade e biodiversidade da ría cos principais eventos climáticos/antropóxenicos rexistrados no noroeste da península ibérica durante o Holoceno.
Unha mellor comprensión destas conexións serviría para avaliar os futuros riscos que o incremento da temperatura, o aumento do nivel do mar e a menor intensidade da corrente do Xiro Meridional do Atlántico poden ter en diferentes tipos de áreas costeiras e pode contribuír a mellorar a xestión dos ecosistemas mariños/terrestres, xa que proporcionaría unha boa perspectiva dos cambios a escalas de poucos centenares de anos ou incluso de décadas, afirmou o investigador do CIM, institución que forma parte da Rede Cigus, unha iniciativa da Xunta de Galicia que integra centros acreditados pola súa calidade e impacto científico
Entender os cambios acaecidos no pasado en escalas de tempo relativamente curtas (séculos, décadas) tamén pode ter aplicacións na planificación de políticas económicas e ambientais, e na definición de estratexias de conservación do patrimonio costeiro, argumentou.
O xurado dos Premios da Cultura Galega 2026 reuniuse hoxe en Santiago de Compostela para outorgar os recoñecementos desta edición. A xuntanza, que tivo lugar na Cidade da Cultura de Galicia, estivo presidida polo conselleiro de Cultura, Lingua e Xuventude, José López Campos. Ao remate do acto, fíxose público o fallo nas distintas categorías propostas, resultando galardoados María Solar, en Letras; Almudena Fernández Fariña, en Artes Visuais; a compañía Elefante Elegante, en Artes Escénicas; a Asociación Galega de Empresas Musicais, en Música; Alfonso Zarauza, na categoría Audiovisual; Espazo Lectura, en Lingua; o Obradoiro de Gaitas Seivane, en Patrimonio Cultural; e o Festival EmigraSON, en Proxección Exterior.
O obxectivo desta rede de recursos é acompañar ás persoas con discapacidade ao longo da súa vida, desde os primeiros anos ata que se fan maiores, ofrecendo respostas axeitadas a cada etapa e a cada necesidade. Desde o ano 2016, o número de unidades de atención temperá aumentou ata as 57. Estes servizos públicos e gratuítos dirixidos a nenas e nenos de 0 a 6 anos de idade son fundamentais para detectar, previr e actuar ante trastornos de desenvolvemento. A Rede galega de atención temperá na actualidade chega a máis de 200 concellos e a 6.000 familias.