martes, 20 de enero de 2026
Na folla de sala da exposición, o crítico de arte e ensaísta Carlos L. Bernárdez explica que as obras de Enrique Conde enmárcanse, como un dos mellores exemplos, no panorama de reformulación das correntes construtivistas. O escultor, sinala, traballa nun sentido purista, esencializador, que se explicita con toda rotundidade en obras dunha intensa nitidez nas que se entrecruzan planos de enorme limpeza e que se manifestan como conceptos esenciais, abstractos, no seu sentido de extremo ideal depurativo.
Tal e como se pode ver en Pensamento construído, Enrique Conde, apunta Carlos L. Bernárdez, emprega estruturas diversas, sobre todo de madeiras variadas (carballo, eucalipto...), crea pezas cun acentuado monocromatismo, só matizado polos xogos lumínicos que establecen as sombras. Son obras nas que toma corpo un evidente desexo de integración das artes, desenvolvido entre o arquitectónico, o pictórico e escultórico. Unha obra ao servizo dun ideal formal absoluto pero que quere ser obxecto de reflexión tamén no plano social, afirma o crítico de arte.
Un ducia de obras
Pensamento construído está conformada por unha ducia de obras de Enrique Conde, sendo dúas delas, en formato de móbiles colgantes, expostas por primeira vez. Adaptándose ao espazo da Sala Alterarte, as esculturas dispóñense en diferentes mesados e de xeito colgante. As pezas, comenta o seu autor, son esculturas abstractas, mostra do seu traballo dentro do construtivismo, e pertencen a diferentes etapas artísticas súas. En todas elas, detalla, a madeira é a protagonista, utilizando este material non como un medio senón deixando que ela mesma fale. A madeira, engade o escultor, son curvas e tramos rectos e as pezas expostas xogan na xeometría das cousas e cos espazos que delimitan e as sombras que proxectan.
Entre as esculturas expostas está unha realizada con tres rodelas de madeira que encaixan entre elas e forman unha soa peza. Está feita de madeira de araucaria, da árbore plantada en Trasalba polos pais de Otero Pedrayo cando el naceu, que logo un temporal tirou e cuxa madeira, indica Enrique Conde, parece ser que foi empregada para facer o cadaleito de don Ramón. Tamén hai en Pensamentos construídos obras talladas con madeira do limoeiro da casa do escultor; obras que evocan o movemento dunha carballeira, a danza dos derviche xiradores ou a caída de Ícaro e obras que falan sobre a música muda e a construción do coñecemento.
A enquisa publicada hoxe polo Instituto Galego de Estatística (IGE) relativa ás cifras poboacionais de referencia correspondentes ao primeiro semestre de 2025 pon de manifesto que Galicia continúa gañando poboación e rexistrando unha tendencia demográfica positiva. Concretamente, en xullo de 2025, a poboación de Galicia cifrouse en 2.720.738 habitantes, un total de 5.997 persoas máis que a principios dese mesmo ano, o que supón un incremento do 0,22% no semestre. En termos interanuais, a poboación de Galicia incrementouse en case 15.000 habitantes en doce meses, ao pasar das 2.705.832 persoas en xullo de 2024 ás 2.720.738 do mesmo mes de 2025, o que implica un crecemento do 0,55%.
O presidente da Xunta, Alfonso Rueda, tras manter hoxe un encontro co seu homólogo na Rioxa, Gonzalo Capellán, volveu rexeitar a proposta de modelo de financiamento autonómico feita polo Goberno central xa que rompe a solidariedade e a igualdade entre as comunidades. 'No caso de Galicia, saímos especialmente prexudicados porque se rompen principios que para nós son absolutamente irrenunciables como a negociación conxunta, a exclusión de bilateralidades, o mantemento da solidariedade e da igualdade en servizos básicos entre todos os territorios', apuntou. 'Somos algo máis do 6,5% da poboación axustada de España e na nova repartición non chegariamos nin ao 3% dos recursos'.
