jueves, 18 de junio de 2026
Na folla de sala da exposición, o crÃtico de arte e ensaÃsta Carlos L. Bernárdez explica que as obras de Enrique Conde enmárcanse, como un dos mellores exemplos, no panorama de reformulación das correntes construtivistas. O escultor, sinala, traballa “nun sentido purista, esencializador, que se explicita con toda rotundidade en obras dunha intensa nitidez nas que se entrecruzan planos de enorme limpeza e que se manifestan como conceptos esenciais, abstractos, no seu sentido de extremo ideal depurativo”.
Tal e como se pode ver en Pensamento construÃdo, Enrique Conde, apunta Carlos L. Bernárdez, emprega estruturas diversas, sobre todo de madeiras variadas (carballo, eucalipto...), crea pezas cun acentuado monocromatismo, só matizado polos xogos lumÃnicos que establecen as sombras. “Son obras nas que toma corpo un evidente desexo de integración das artes, desenvolvido entre o arquitectónico, o pictórico e escultórico. Unha obra ao servizo dun ideal formal absoluto pero que quere ser obxecto de reflexión tamén no plano social”, afirma o crÃtico de arte.
Un ducia de obras
Pensamento construÃdo está conformada por unha ducia de obras de Enrique Conde, sendo dúas delas, en formato de móbiles colgantes, expostas por primeira vez. Adaptándose ao espazo da Sala Alterarte, as esculturas dispóñense en diferentes mesados e de xeito colgante. As pezas, comenta o seu autor, son esculturas abstractas, mostra do seu traballo dentro do construtivismo, e pertencen a diferentes etapas artÃsticas súas. En todas elas, detalla, “a madeira é a protagonista”, utilizando este material “non como un medio” senón deixando que “ela mesma fale”. A madeira, engade o escultor, “son curvas e tramos rectos” e as pezas expostas “xogan na xeometrÃa das cousas” e cos espazos que delimitan e as sombras que proxectan.
Entre as esculturas expostas está unha realizada con tres rodelas de madeira que encaixan entre elas e forman unha soa peza. Está feita de madeira de araucaria, da árbore plantada en Trasalba polos pais de Otero Pedrayo cando el naceu, que logo un temporal tirou e cuxa madeira, indica Enrique Conde, “parece ser que foi empregada para facer o cadaleito de don Ramón”. Tamén hai en Pensamentos construÃdos obras talladas con madeira do limoeiro da casa do escultor; obras que evocan o movemento dunha carballeira, a danza dos derviche xiradores ou a caÃda de Ãcaro e obras que falan sobre a música muda e a construción do coñecemento.
A Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia reunirá do 17 ao 25 de xullo 25 espectáculos procedentes de Galicia, Portugal, Francia, México e diferentes comunidades autónomas, nunha 42ª edición atravesada pola creación contemporánea, a diversidade de linguaxes e formatos, a memoria histórica, a música en directo e a capacidade da escena para activar pensamento crÃtico e experiencia colectiva. Entre estas propostas figura A Fortaleza, da compañÃa A Feroz, coproducida polo Centro Dramático Galego e o festival FITEI do Porto. A obra, dirixida pola portuguesa Raquel Sousa e con dramaturxia de Lorena Conde e da propia Sousa, recupera a memoria das guerrilleiras antifranquistas galegas a través da figura de Consuelo RodrÃguez López, Chelo.
O Festival de Música Antiga e Barroca Ateneo Barroco celebrará do 6 ao 20 de outubro a súa oitava edición cun programa articulado arredor da música antiga, os instrumentos históricos, a divulgación e o encontro co público. O certame compostelá ofrecerá seis concertos en diferentes espazos da capital de Galicia, ademais de cinema documental, unha conferencia, unha acción de improvisación, un club de lectura e varios encontros cos artistas. A programación principal de Ateneo Barroco desenvolverase en espazos como a Igrexa da Universidade, o Teatro Principal, o Salón Teatro e o Paraninfo da Universidade. O calendario de recitais abrirase con Lina Tur Bonet e Bach, partita, sonata, e continuará con Ars Atlántica, Resonet, Arc & Volta e Bertrand Cuiller, antes do peche con Accademia del Piacere e Fahmi Alqhai en In dulci jubilo.
