jueves, 19 de marzo de 2026
Editado en risografÃa, dentro do selo Error es bien, trátase do primeiro catálogo centrado na obra de Moldes que se publica tras o seu falecemento, como explicou a súa viúva, May DÃaz Cacheda, na presentación que este luns tivo lugar neste espazo.
O vicerreitor do campus, Jorge Soto; a comisaria da exposición, Sara Donoso; o deseñador do catálogo, Marcos Covelo, a coordinadora da sala, Chelo Matesanz, e o vicedecano Javier Tudela participaron na presentación desta publicación, que conta cunha tirada de 150 exemplares e que foi realizada na propia facultade coa colaboración de estudantes do centro. Nese senso, o vicerreitor puxo de relevo “a sensibilidade para facer unha obra tan fermosa” das e os responsables dunha publicación que permite “plasmar os pensamentos que temos sobre esta obra e sobre esta exposición”. Nesa misma liña, sumouse o agradecemento de DÃaz Cacheda, que destacou que se trata “dun catálogo moi importante para nós, porque é o primeiro” dedicado á obra de Moldes que se publica tras o seu falecemento e tamén porque este “forma parte da súa vida na facultade, que era moi importante para el”.
“Memoria viva” dunha exposición que conecta o artista e o docente
“O catálogo é como unha extensión da exposición, o que queda cando as obras se recollen. É a memoria viva desa mostra”, salientou Donoso, comisaria dunha mostra que reunÃa as obras da serie Vieiros xunto con tres debuxos que Moldes realizou en 1977 e nunca expostos previamente. A través deste conxunto tanto de pinturas como de debuxos, a mostra puña o foco, na relación de Moldes co debuxo, non só como disciplina autónoma, senón tamén aplicado á pintura. Esta proxectábase en Vieiros na memoria a través dun conxunto de pezas “nas que nos afastamos completamente das fronteiras entre as linguaxes artÃsticas, nas que hai unha conexión continúa coa idea do grafismo”. Ao mesmo tempo, sinalou a comisaria, tratábase dunha mostra centrada nunha serie que Moldes iniciou na segunda metade da década de 1990 e, polo tanto, coincidente coa súa incorporación, en 1995, como profesor de debuxo na facultade.
Neste punto, Donoso incidiu en como o propio proceso de traballo que fixo posible este catálogo, “feito por dous alumnos, Abraham e Andrea, e deseñado por Marcos Covelo”, entronca directamente “coa forma de ensinar” de Moldes, “que nos impulsaba a facer, a experimentar, a errar”. De aà que puxese o acento no “carácter completamente artÃstico desta publicación”, respecto da que Covelo destacou que “a risografÃa é unha técnica moi particular, na que, en detrimento da resolución da fotografÃa buscamos outro tipo de matices”. Trátase ademais, como lembrou este docente, do primeiro catálogo dunha exposición realizada nesta sala que ve a luz baixo o selo de autoedicións da facultade, Error es bien.
A exposición, o artista e o espazo
Xunto ás imaxes das obras, o catálogo complétase cunha serie de textos, como os que Donoso centra na exposición, na serie Vieiros e no interese de Moldes polo debuxo, ou que o vicerreitor do campus dedica á figura do que fora un dos fundadores do colectivo artÃstico Atlántica. Por outra banda, o decano de Belas Artes, Xosé Manuel Buxán, percorre nesta publicación a historia deste espazo expositivo, que iniciou a súa andaina en 2005 baixo o nome de Sala X co propio Buxán como coordinador. Por outra banda, nun texto titulado Só estar a pintar é mellor ca estar pintando, o tamén docente da facultade Juan Carlos Román afonda, como apuntou Donoso, “na relación de Moldes co seu contexto histórico e artÃstico”, pondo o foco na súa produción pictórica na década de 1980. O catálogo complétase cunha serie de fotografÃas cedidas polo Diario de Pontevedra, que fan posible, como apuntou DÃaz Cacheda, que no volume estean tamén presentes, a través das imaxes, figuras “moi queridas” para Moldes, como o músico Julián Hernández, o escritor Luis Rei ou o propio alumnado. Asà mesmo, o catálogo complétase cun póster no que unha fotografÃa do artista se presenta acompañada dun poema de Carlos Oroza inspirado na serie Vieiros.
Publicada en 1603, a traxedia do prÃncipe de Dinamarca pisa agora o escenario do Centro Dramático Galego cunha versión que sitúa no presente os seus conflitos e as tensións da coñecida trama: Hamlet enfróntase á morte do pai, ao precipitado matrimonio da súa nai co seu tÃo e á aparición dun fantasma que lle esixe vinganza, nunha historia marcada pola traizón, o remorso e a procura de certezas nun mundo moralmente corrompido. Nesta nova montaxe constrúese ao longo de 130 minutos unha peza viva, accesible e tamén divertida, sen renunciar á profundidade do texto orixinal. A intención é ofrecer un espectáculo no que o público galego poida verse reflectido dalgún xeito, recoñecendo cuestións, contradicións e dilemas que tamén forman parte da nosa época.
A Real Academia Galega de Ciencias elixiu á oceanógrafa Aida Fernández RÃos (Vigo, 1947 - Moaña, 2015) como 'CientÃfica Galega do Ano'. Foi unha investigadora de referencia internacional no estudo dos océanos, labor que exerceu desde o Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, pertencente ao CSIC. O investigador do Instituto José LuÃs Garrido, quen, ademais de traballar durante tres décadas con Aida Fernández RÃos mantivo con ela unha relación moi estreita, destaca o que el chama 'o efecto Aida': 'Tiña un carisma extraordinario e un encanto persoal tremendo'.
