
Dito estudio está asinado polos profesores da USC Alberto Ruano Raviña e Mónica Pérez-Rios, xunto con Mª Isolina Santiago Pérez da Dirección Xeral de Saúde Pública da Xunta de Galicia e Mª Esther López Vizcaíno do Instituto Galego de Estatística.
O estudo que acaba de ver a luz establece niveis de alerta en función da taxa de incidencia a sete días cunha moi boa capacidade de discriminación da evolución dos casos por provincia, apuntan os investigadores. Estes niveis son capaces de predicir a maior ou menor diseminación da COVID-19 en función de dúas compoñentes principais que consideran, por unha banda, a tendencia global da incidencia acumulada e, por outra, a velocidade de crecemento ou decrecemento de dita incidencia no período analizado.
O estudo clasificou todas as provincias españolas en tres grupos: provincias con mala evolución (10 provincias), evolución intermedia (17 provincias) e boa evolución (25 provincias) cunha grande exactitude para o período analizado. O estudo propón niveis de alerta epidemiolóxica con taxas de incidencia a sete días que permiten clasificar as provincias coma de risco intermedio (134 casos por 100.000) e de risco alto (167 casos por 100.000). Os autores da investigación destacan que estas taxas son máis conservadoras das que se manexan na actualidade, pero tamén subliñan que estes resultados non son aplicábeis á situación actual da pandemia en España.
Distribución xeográfica
As provincias de mellor evolución concéntranse no sueste da península (Andalucía, Murcia, a Comunidade Valenciana, ademais de Badaxoz e Tarragona) e no noroeste (Galicia excepto Ourense Asturias, Zamora, ademais de Navarra), e as de peor evolución forman un arco dende Salamanca a Araba pasando por Madrid, ademais de Cuenca, Albacete e Cidade Real, explican os investigadores.
A metodoloxía proposta podería ser útil para outros países, aínda que previamente sería necesario facer estudos similares para comprobar a súa utilidade e se se mantén o grao de discriminación, apuntan. Que saibamos, este é o primeiro estudo que aplica esta metodoloxía para predicir o comportamento da pandemia baseado na incidencia da enfermidade, conclúen.
Para a edición de 2026, chegan desde o outro lado do Atlántico La Cura e El Vacío (ambas estreas en España), nas que o coreógrafo cubano Julio César Iglesias dirixe á prestixiosa Compañía Colombiana de Danza Contemporánea. Tamén a conferencia escénica Arder Épica (Cap. 1) na que o artista brasileiro Reinaldo Ribeiro constrúe unha nova memoria colectiva a partir das cinzas que deixou o incendio do Museo Nacional do Brasil en 2018. Forma parte tamén da programación a instalación inmersiva Hecatombe II: Movementos e rituais para a renovación do mundo, da colombiana de orixe indíxena Martha Hincapié Charry, na que se rescatan os saberes ancestrais de tres líderes nativos das primeiras nacións americanas.
O Centro Dramático Galego amplía desde esta semana a experiencia de exhibición do seu novo espectáculo, Hamlet, cunha programación paralela que incorpora tres pases de Mala vida e pior morte de Ricardo III, os días 25 de marzo, 1 e 8 de abril ás 20,30 horas, e, por outra, unha nova entrega das ImproVersións a través da proposta A propósito de William, que levará a cabo o colectivo Improversados os domingos 29 de marzo e 5, 12, 19 e 26 de abril á mesma hora. O desenvolvemento desta programación expandida completarase cunha acción especial na véspera do Día Mundial do Teatro, que reunirá o xoves 26 de marzo preto de 73 estudantes de secundaria e ensinanzas escénicas.