Corral, David - miércoles, 18 de noviembre de 2026
De lonxe veño, Señor, cansado veño.
Son Xesús, o crego de Begonte,
que Ti ben coñeces;
un día respondín á túa chamada.
Veño canso, Señor,
polo peso dos anos e dos males.
Veño cabo Ti pedirche que me abraces,
que me apertes, Señor, contra o teu peito
para nunca máis de Ti xa separarme.
Sentía no meu corpo desacougo
e na alma o peso das miserias
mais no meu corazón vivo o relouco
de saber, Pai Bo, que Ti me esperas.
Para darme a aperta de acollida.
Deste mundo, Señor, nada levo
que nada ten valor fronte ao que espero.
Na túa casa, Señor, hei ter bo acomodo.
Só en Ti, Señor, miña esperanza
á túa sombra vivir quero por sempre
e cantar, Pai amoroso, túa loanza.
Bendí e coida dos meus,
dos que Ti me confiaches que coidara,
que eu serei feliz contigo para sempre.
Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora
