Na festa da Comuñón ten que haber aportación

DOMINGO 32 A .- Sab 6,12-16.- Sal 62 (63).- 1 Tes 4,13-18.- Mt 25, 1-13

+A sabedoría déixase atopar polos que a procuran ( San 6.12)

+De ti ten sede a miña alma, Señor meu Deus ( Sal 62(63),2)

+Se cremos que Xesús morreu e resucitou, do mesmo xeito Deus levará con El os que xa morreron (1Tes 4,14)

+Vixiade, xa que non sabedes nin o día nin a hora. ( Mt 25,13)

NA FESTA DA COMUÑÓN TEN QUE HABER APORTACIÓN

1. Se me pides irmán
que ande contigo,
• así di o Señor-
conta fixo comigo,
pois onda ti andarei,
de vagar ou bulindo,
alentando o camiño
que te faga mellor...
¡Pero ha ser ao teu ritmo!
Co teu fondo querer
guiando a condución,
deica a festa da paz.

2. Eu sonche irmán e Deus
-palabra do Señor-
fonte viva do ser
que anima o teu vivir
e ofrezo bendicións...
¡Mais non son ti,
e ti es o levador
das chaves do festín
da plena comuñón!
Xamais quedarás fóra
da ledicia da voda
se no ben es servidor.

3. Quen ama xa está en min
-é o Señor quen fala-,
xa somos dous en un,
coa multitude
da bondade en común
servindo a graza.
Aínda que un sufrir,
ou mil, se crucen,
como enchentes sen rixo
arrebatando os risos,
quen ame gozará
do banquete final.

4. Por iso, vixiade,
-avisa o Salvador-
e sede intelixentes
para coidar o amor
coma lumiño ardente
inda que mude o xeito...
¡Que non se vos apague
valer con compaixón!
A vida que eu ofrezo
esixe implicación:
que aportar luz que preste
sexa vosa misión.
¡ Apertas de domingo!