Se Homero visitase Lugo pensaría que a illa dos ciclopes estaba no noso Lucus ao ollar a figura do ALENTO de Xoán Vila, o noso gaiteiro e pensaría que é un ciclope de verdade porque a descomunal escultura sopra alentos de identidade cando as súas fazulas están collendo aire, o aire que engaiola e seduce na música imaxinaria que percorre o ruído da feira do San Froilán, a música que nos traspasa porque o gaiteiro é unha identidade. El naceu así coa súa gaita incorporada á súa figura siamesa, por iso sopra e sopra cando os seus labios son prolongación do punteiro que enche de alento ao gaiteiro e a nós ao sentirnos parte deste alento do noso, do sopro que dá vida coma Deus na creación e a nós fainos crear a nosa identidade, fainos sentir o noso como se fose un sopro divino que flúe e alenta a nosa cultura e a nosa música en pegadas colosais que se van estendendo polo aire incerto das festas e retumba nos ocos das casas chamando a todos a algueirada, rexouba e trouleo.
