Galicia non está á venda. Os nosos montes non son un negocio. Os nosos pobos merecen respecto.
Hoxe, 10 de xullo, conmemórase o Día Mundial da Enerxía. Unha data que debería servir para lembrarnos que a enerxía só pode chamarse verdadeiramente limpa cando tamén é limpa coas persoas, coa natureza e co territorio.
Ninguén discute a necesidade de avanzar cara a un modelo enerxético máis sostible. O que moitos denunciamos é que a transición enerxética non pode converterse na escusa para sacrificar os nosos montes, os nosos ríos, a nosa paisaxe, o noso patrimonio e a calidade de vida de quen habita o rural galego.
En nome das enerxías renovables estanse promovendo, segundo denuncian numerosas plataformas cidadás e ecoloxistas, macroproxectos que transforman profundamente o territorio. Cando o interese económico prevalece sobre o ben común, cando a voz da veciñanza apenas é escoitada e cando o beneficio duns poucos pesa máis ca o futuro dun pobo, temos o deber moral de erguer a voz.
Por iso, neste día, quero expresar publicamente o meu máis fondo agradecemento a todas as plataformas ecoloxistas, asociacións veciñais e colectivos cidadáns que, de maneira totalmente altruísta, dedican o seu tempo, os seus coñecementos, o seu esforzo e mesmo os seus propios recursos para defender os dereitos de quen vive nos territorios afectados. Grazas pola vosa entrega, pola vosa constancia e por non abandonar nunca unha causa que é de todos.
Desde o meu ministerio sacerdotal quixen estar sempre ao voso lado. Por iso celebrei a misa e a rogativa a San Lourenzo, no mosteiro de Monfero, pedindo a protección da nosa terra e denunciando o que considero unha grave agresión contra a creación. Non foi un xesto de enfrontamento, senón un acto de conciencia, de fe e de compromiso co Evanxeo, que nos chama a coidar a Casa Común e a defender a dignidade das persoas.
Seguirei facéndoo. Seguirei camiñando xunto a quen defende o ben común, acompañando as plataformas ecoloxistas e todos aqueles veciños e veciñas que, con respecto e firmeza, loitan para que Galicia non sexa tratada como un territorio de sacrificio. O meu compromiso non nace de intereses políticos nin económicos, senón da convicción de que coidar a creación é tamén unha forma de amar a Deus e de servir ao próximo.
O papa Francisco, na encíclica Laudato si', lembrounos que existe un verdadeiro pecado ecolóxico cando se destrúe a creación, se degrada a natureza e se antepoñen os intereses económicos ao ben común. As súas palabras non son unha teoría; son unha chamada á responsabilidade de todos.
Galicia non está á venda.
Os nosos montes non son un negocio.
Os nosos pobos merecen respecto.
As enerxías renovables son necesarias, pero nunca poden implantarse vulnerando os dereitos das persoas, ignorando o valor do territorio ou destruíndo aquilo que precisamente estamos obrigados a protexer.
A miña gratitude a todas as persoas que permanecen firmes nesta loita. Grazas polo voso traballo silencioso, pola vosa valentía e pola vosa xenerosidade. Mentres haxa quen defenda a nosa terra con honestidade e respecto, sempre atopará en min un compañeiro de camiño.
Que este Día Mundial da Enerxía nos axude a comprender que o verdadeiro progreso non consiste só en producir máis enerxía, senón en facelo con xustiza, con responsabilidade e cun profundo respecto pola creación.
Porque defender Galicia é defender a vida, a dignidade da súa xente e o futuro das xeracións que han vir.
Cura de Xestoso, Monfero, Cambás, Aranga, Momán, Xermade y Labrada.
