'O silencio dos cordeiros'

Recordamos a multipremiada película, "El silencio de los corderos", 1991. O título leva, da pantalla ás realidades, a outros silencios. Os de tantas vítimas infantís ofrendadas no altar das guerras dos adultos. O silencio dos cordeiros condenados ao sacrificio. O silencio dos inocentes que non comprenden a dor á que son condenados.

Rememorando sacrificios recentes topamos coa guerra trampulleira e a pobreza que sentenciaron en Irak a miles de seres humanos. O período de embargo tras a invasión de Kuwait durou de 1990 a 2003 e levou á morte a ducias de miles de años humanos.
O informe da FAO falou de 560.000 vítimas. O colocou, según Unicef, a 1,8 millóns de menores en risco de morte por fame. No listado interminable, Ucraína. Fálase dunha xeración coa infancia roubada. Beos infantís inaudibles dos que perderon o pai. Hai 6,8 millóns de refuxiados ucraínos no mundo con ampla porcentaxe de años: un terzo de menores desprazado. Esta, como todas as guerras, é letal para destruír a esperanza de futuro. Sen esquecer que a infancia é sobre todo presente. Tres anos de guerra en Sudán: 150.000 mortos, 14 millóns de desprazados, 34 millóns sen axuda humanitaria. Cifras tan grandes impiden escoitar os beos dos nenos.

E Gaza. Semella un xigantesco curral, cheo de beos dentro e silencios fóra. 2,2 millóns de gazatís coa espada de Damocles de seren botados da terra. 72.000 perderon a vida, deles 20.000 nenos. Sempre na memoria os 1200 israelís asasinados por Hamás e centos de reféns, tamén nenos. A crítica da comunidade internacional non pode esquecer o terrible sacrificio da Shoá no nazismo. Cordeiros inocentes. Hoxe na Franxa, pendentes de expulsión a ningures, malviven en condicións inimaxinables. O silencio dos cordeiros non conmove nin frea ás partes en conflito, sobre todo á maquinaria bélica israelí. En guerra contra Siria, Gaza, agora Líbano. E contra Irán onde os años humanos soportan dentro aos seus vitimarios. O premier israelí en primeiro lugar, tamén os líderes de Hamás e Hezbolá, cargan sobre a conciencia un historial de destrución e morte. A maldición bíblica do ollo por ollo deixa a todos cegos e o ruído das armas silencia os beos dos cordeiros. Non hai guerras xustas desde os ollos dos nenos. Só años condenados a morrer en silencio, sacrificados polo odio, a ansia de poder e a cobiza dos señores da guerra. Ata o papa León denuncia que 'o mundo está a ser devastado por uns poucos tiranos'.

A cegueira diante da barbarie e do espanto non pode borrar a nosa imaxe no espello. Mais, o deber moral da Humanidade, da ONU é abrir ollos e oídos. Para escoitar o silencio dos inocentes que tamén loitan e alzan a voz. Para ver os rostros humanos da crueldade. Para abrir os ollos, xordos ao silencio dos cordeiros.