Opinión en Galicia
¡Xo, cabalo; Xo! (5)
Gómez Vilabella, Xosé M. - lunes, 23 de marzo de 2026
Danos hoxe o noso pan de cada día
Coa nosa insubordinación
o que merecemos foi
pasar do Paraíso ás cavernas,
pero Ti, Señor,
Señor, tamén, da Misericordia,
tiveches dó de nós
e invitáchesnos á túa mesa,
Pan sacramental,
Corpo e Sangue
do propio fillo de Deus.
A todo isto só che podemos dicir:
¡Grazas, Señor,
pero,
antes,
perdóanos,
para que podamos recibirte,
con limpeza e con amor,
bautizados de novo.
¡Iso, bautizados!
-.-
Non nos deixes caer na tentación.
Non, Señor,
que chegou coa de Eva:
Insatisfeita do Paraíso
acadou un inferno.
¡A culpa foi de Lucifer!
¡Si, pero compartida con aquela muller,
coa infiel;
do demo namorada,
que cambiou un Paraíso
por unha folla de parra!
Se xa temos, se nos dás,
máis do merecido,
soberbia e desagradecemento
luciferinos
será pedirche
que trotemos
máis có cabalo do diabro!
-.-
¿Líbranos do mal?
De xeonllos cho pedimos,
¡do mal e do maligno!,
e para iso,
abaixados estamos á humildade,
pois para soberbia
chegounos
aquilo de pretender unha igualdade
roubada.
Líbranos do mal,
do mal dese maligno
que goza tentándonos.
Desde que nos redimiches,
o diabro cada día está máis cabreado;
contigo,
e de paso, con nós,
por cambiar de bando.
Contigo non puido
por culpa de túa Nai,
unha Virxe que lle pisou a cabeza,
redimíndonos da tentación daquela Eva,
así que agora,
máis condenado cá nunca,
empúxanos ao seu abismo,
ao da deshonra!
-.-
Señor, esa coroa, é miña!
¡Si, miña, merecida polos meus pecados,
que os pagaches Ti por min!
Encima diso,
cando me vén algunha molestia,
protesto.
A tal momento
árdeme a cara de vergoña
por ter ofendido
a quen tanto sufriu;
¡si, por min, pola miña culpa,
e tamén
pola dos meus antepasados,
da Eva para acó!
Neste sufrimento participou
a Nosa Señora das Dores,
¡pobriña,
pois tamén cargou cunha cruz,
coa dos pecados alleos,
e ben que padeceu vendo ao Fillo de Deus
cargando con aquel madeiro;
encima diso,
ferido e maltreito!
Xa que non me podo librar
da miña complicidade,
pídoche, Señor, paciencia,
para soporta-las miñas espiñas,
que máis ben son figurativas
comparadas coas do nazareno.
-.-
O apostolado negativo.
¡A Xesús, non; solta a Barrabás!
Isto é o que facemos
cando damos mal exemplo;
e con iso logramos
que o cristianismo
vaia atrasado!
De Cristo para acó
se imitásemos a Paulo,
caído do seu cabalo,
non habería pagáns,
senón santos,
desde onde sae o sol
ao ocaso!
-.-
Gómez Vilabella, Xosé M.
Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los
autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora
