Ciencia e fe

É ben cerro que a ciencia avanzou moitísimo nos últimos tempos.
¿Quén lles diría ós nosos devanceiros que teríamos:
- Coches en tódalas casas en todo o mundo desenvolvido.
- Electrodomésticos en abundancia para os labores do fogar.
- Ordenadores que ata nos permiten traballar a distancia sen ter que desprazarnos diariamente ó lugar de traballo.
- Móbiles que tanto podemos facer chamadas como mandar mensaxes, como banca electrónica, como pagar un billete de avión ou calquera outra cousa.
- Robots para o fogar,
- Robots para a medicina.
- Robots para a industria.
- Trasplantes de órganos, etc, etc...?
DEUS REGÁLANOS ALTAS CAPACIDADES
Os humanos podemos exercitar as nosas capacidades; pero non crealas.
Eso é un regalo divino.
Grazas a Deus que nos dá persoas con altas capacidades que se queiman as cellas estudiando cómo resolver moitos problemas.
Tamén temos que animar moito á xente nova con altas capacidades para que as empreguen en beneficio da humanidade.
Tódolos adiantos son maravillosos sempre e cando melloren a calidade de vida humana.
CIENCIA, CANTA MÁIS MELLOR.
Sempre oín que: "o saber non ocupa lugar".
Admiro as persoas que estudian cada día para aprender máis e máis.
¡Hai tanto que aprender!
Tamén admiro as persoas investigadoras.
¡Queda tanto por investigar...!
SOBERBIA, NON.
Hai persoas que pensan que a ciencia dá solución a todo.
Crense tan sabias que lles parece que poden dominar o mundo incluida a nai natureza.
¡Nada máis lonxe da realidade!
Cando estou escribindo esto, as noticias móstrannos a media España asolagada: pobos deshaloxados, cultivos perdidos, natureza estragada, ríos desbordados, montes arrasados, tellados polo aire...
A CIENCIA É INSUFICIENTE.
O único que pode poñer remedio é Noso Señor.
Necesitamos a súa axuda.
¡Que o Noso Señor ilumine as mentes das autoridades para administrar correctamente os recursos que pon nas súas mans!
O NIVEL DE VIDA QUE LEVAMOS...
Todo o mundo corre para as ciudades porque na cidade hai máis comodidades, pódense estudiar máis cousas, vívese mellor...
Si, si, poboación aglomerada nas grandes cidades e o campo a barbeito.
SATURACIÓN ATMOSFÉRICA
Producimos tantos residuos que a atmósfera xa está empachada.
Está empachada e xa vomita.
Tanta industrialización estanos pasando unha factura moi elevada.
Reciclar, reciclábase antes: o que non valía para as persoas ía para os animais e o que non, para corte e os animais facían esterco co que se aboaban as terras e producíanse novos froitos, todos ecolóxicos.
¿CARA A ONDE IMOS?
Cada día aparecen enfermedades máis rebeldes.
A ciencia axuda moito, incluso cura moitas enfermidades, outras cronifícaas e os doentes convivimos con elas un determinado tempo.
Outras son incurables, hoxe por hoxe.
QUEDAN DÚAS ALTERNATIVAS
Hai persoas que se preguntan:
¿Por qué a min?
Loitan, desespéranse, amargan a vida ós coidadores e aí acaba todo.
Outras son máis realistas, aceptan a dor como unha realidade.
As crentes confían na Providencia, poñen nas mans de Deus ese sufrimento e lévano con paciencia pensando que a dor ten que ter unha explicación cando foi o camiño que elixiu voluntarimente o Noso Señor Xesucristo.
Se Él prefiriu facelo así.
¿Qué nos espera a nós?
"CONVIVIR COA DOR"
Este será o título do seguinte artigo.
Moitas grazas por terme na súa consideración nesta ocasión.