Galicia Sana e Viva: Unha lembranza que alimenta

Quince anos fóra de Galicia só fixeron medrar a fame que levo dela.
Dende o balcón de madeira dunha casa galega, desas que resisten o vento coma quen resiste a vida, contemplo as ladeiras verdes e ordenadas do Miño.
Castrelo, debúxase en curvas suaves entre viñas rebuldeiras, e ao outro lado, Xubín, coa súa beleza esquecida, afogada en silveiras e matogueiras, fai que se me encolla o corazón.
Pero aínda así... a terra respira. Salvaxe, libre, teimuda coma nós.
As vides non se renden. Entre tanta zarza e desleixo, xorde unha horta viva, colorida, coma un poema antigo que di:

"Se coidas a terra, ela coidate"

E entre grelos e castañas, asoma unha reflexión:
Agora que todo se vende, ata os recordos, chámanlle nutrición emocional.
¿Que pasou coa lóxica?
Antes comiamos por instinto, por tradición, por sabedoría herdada.
Agora cústanos máis descifrar unha etiqueta que facer unha empanada.
Dicían que o porco mataba... pero ben sanos andaban os que criaban un, cultivaban a súa horta e facían caldo con alma.
Ese caldo que levantaba mortos e duraba días fervendo.
Agora, nos tempos da rapidez, dos superalimentos con nomes impronunciables e das modas que veñen e van, Galicia nunca deixou de ter a resposta:

SABORES QUE CURAN E MEMORIA QUE ALIMENTA.

Por iso, desde a lareira e coa axuda dunha intelixencia artificial con influencia galega, rescatamos pratos humildes, feitos coa terra e o agarimo do que temos a man.
Para que, esteas onde esteas, sintas que un pouco de Galicia volve a ti en cada cullerada:
Non tes que saber cociñar, solo degustar e ter ganas de lembrar o sabor da Galicia
- Caldo de grelos con garavanzos e alga, flores, cactus, toxo ou verdura
- Ensalada templada de verzas con noces e mazá
- Bolo de millo ao vapor con cebola caramelizada
- Galletas de castaña e avea sen azucre
- Porridge con leite de avea, peras e sementes activadas
- Pan de centeo con tomate da horta e aceite do bo
- Crema de cabaza con xenxibre e limón-
- Lentellas con loureiro, nabo e verdura de tempada
- Infusión de urtiga, silveira e limón para pechar o día
- Nada disto é novo. Galicia xa o sabía antes de que fora tendencia. A súa cociña é sabia, sinxela, curativa. Pero só interesa cando leva marketing de chef.

Asì que si tes un pouco de terra, planta.
E se non, lembra.
Porque tamén da memoria se vive.
Cada grelo, cada cheiro a castaña fervida, cada gota de aceite no pan, é unha forma de voltar.

NOTA DA AUTORA:
Se algo doe -no corpo ou na alma- lembra isto:
"Galicia, co seu aire, a súa auga, a súa terra e a súa memoria, sabe como curarte. Só hai que volver a ela. Aínda que sexa nun prato".

Por Virginia Vila & unha IA Gastronómica con alma galega.