Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Sésamo, ábrete!

lunes, 15 de febrero de 2021
Coido que xa terei falado da serie de Tv "La tierra sin nosotros", lección vital para evidenciar que os humanos estamos de paso na terra; que non só non somos imprescindibles senón que somos case unha plaga para Gaia, sendo a terra un ser vivo; que nós non vivimos sen a terra, e a terra vive mellor sen nós.

A serie mostra o que ocorrería na terra se faltasen os humanos, desde o primeiro día, un ano, dez ou cen anos despois, para evidenciar que nada quedaría do paso dos seres humanos.

Estes días, andando por Lugo, pódese pensar que os humanos abandonamos a terra, que Lugo é unha cidade sen xente, porque os lucenses pechámonos na casa, cada día máis, de xeito que a cidade parece baleira e non só cando temos que pecharnos, senon durante o dia que poderiamos movernos libremente.

Nas pasadas fins de semana, pola tardiña, cando Lugo está case deserto, o Paseo do Rato e as beiras do Miño, por contraste, énchense de persoas, de familias, de ciclistas… como para poñer en valor a primacía do rural sobre o urbano, para evidenciar a vantaxe destes magníficos pulmóns no que, aínda con mascariñas, podemos gozar dun xeito de liberdade controlada que sempre senta ben.

Este absoluto peche que nos forza a renunciar ao primeiro dereito e deber dos humanos, que é relacionarse cos seus iguais, utilízase como o primeiro elemento de loita contra o virus. E hai que seguir, ainda que só sexa para comprobar se hai máis camiños, ou alomenos que non é o único camiño para manternos a salvo do perigo que nos abafa.

Fálase de canseira, cando levamos un ano de loita contra a pandemia, un ano roubado á nosa vida, que nos volveu tristes, nos aillou e nos empobreceu económica e socialmente sin ningunha contrapartida. Todos vivimos un tempo escuro, que dulcificamos coas conexións aos medios de comunicación, o traballo a distancia, ou o medieval xeito de acobillarnos nun castelo por ser a mellor defensa contra os ataques do exterior.

O mundo, sen nós, vivirá. Nós, sen o mundo exterior estamos tristes, pechados e, aínda rodeados de xente amiga, máis sós. E todos agardando unha voz superior que, nalgún momento, nos diga “Sésamo, ábrete”, para poder volver a vivir.
Xiz, Xulio
Xiz, Xulio


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania