Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

Pedro Iturralde

miércoles, 18 de noviembre de 2020
Era un dos talentos que viven no cumio do monte do Olimpo, no máis alto do panorama musical do país. Toda unha vida dedicada a súa máxima paixón: a música e dentro dela a ese apartado tan difícil e reservado só aos músicos con talento: o jazz.

Tiven a sorte de coñecelo e de traballar con el. Nunha das súas visitas a Galicia e a Ferrol concretamente, estivo uns dias na nosa casa en Mugardos onde tivemos tempo para partillar conversa sobre o seu tema preferido: a música e tamén para xogar cos meus fillos aos palíndromos (esas palabras ou frases que se len o mesmo ao directo que ao revés que a el lle gustaban moito). Tiña na súa nómina mental a varios saxofonistas favoritos: John Coltrane entre os primeiros. Díxome unha vez que tiña copiadas case todas as improvisacións e solos de Coltrane e as repasaba a miúdo.

Puxo un só improvisado de clarinete no meu tema "Fala Pobo" do disco L.P. "Lembranzas" que é unha marabilla e que a min me gustaría quedase máis resaltado e non coma un glissando ao final do tema, pero aí está e aí quedará o mesmo que a súa estupenda e mestra intervención co seu saxo na peza "Branco Nadal" do meu L.P. do mesmo título. Foron aqueles episodios que quedaron gravados para sempre na miña memoria como tamén, e aproveitando a nosa estadía en Madrid co gallo daquelas gravacións, a escapada invitado por el ao "Whisky Jazz Club" onde por primeira vez vin a alguén tocar dous saxos ao unísono nun tema do seu excelente traballo titulado "Helénica" dedicado e inspirado na música popular grega, país do que estaba namorado. Naquela estadía en Mugardos animeino a que puxera ollo e ouvido na música popular galega. No 1999 sae o seu disco "Etnofonías" coa peza "Negra Sombra" e pensei naquela conversa, pero... o mesmo non tivo nada que ver.

Precursor do jazz fusión neste país onde en case todo imos un paso por detrás el situounos ao mesmo nivel dos máis esixentes. O seu "Flamenco Jazz", unha referencia no jazz fusión español, que gravou no 67 en Alemaña non foi publicado en España ata o 74 con Paco de Lucia (Paco de Algeciras entón) e no que tamén, como non, hai influencias de García Lorca e de Manuel de Falla.

Aos seus 91 anos tiña previsto dar un concerto en Madrid. En fin, xa non vai poder ser. Queda a súa música que non nos deixará e a lembranza que como persoa deixou nos que o tratamos. Gloria haxa para el.
Rubia, Xoan
Rubia, Xoan


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
ACTUALIDAD FONMIÑÁ
Blog Fonmiñá
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania