Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

María Manuela e Martin Codax

lunes, 09 de noviembre de 2020
De Martín Codax non é que se saiba moito por parte daqueles que estean un tanto afastados da trobadoresca medieval. Din que era de Vigo polas innumerables referencias que fai nas súas cantigas a esta cidade, pero si coñécense algunhas composicións súas sobre todo referidas ás cantigas de amigo.

Os alleos a todo isto relacionarán a Martin Codax cuns saborosos viños brancos galegos máis que cun trobeiro galego do século XIII.

Hai constituídos uns premios da música galega que levan o seu nome e a miña querida amiga María Manuela concedéronlle o correspondente a súa traxectoria, galardón máis que merecido polas importantes achegas que aportou á música e a canción galega en particular camiñando polos sendeiros que elixiu, camiños que teñen que ver coa honestidade e na decencia no compromiso a prol da cultura e da lingua da súa terra mantendo nesta encomenda unha dignidade fora de toda dúbida nun pacto tácito coa súa conciencia. Pertence a unha estirpe de músicos que camiñaron sempre nesta dirección.

Sentinme ledo ao coñecer a boa nova polo dito anteriormente e porque estes recoñecementos téñense que facer cando o receptor do mesmo déase conta de que ata que punto o seu traballo é valorado.

Vivín experiencias inesquecibles con María Manuela enriba dos escenarios e nos estudos de gravación sempre militando nesa bonhomía que a caracteriza, con esa sinceridade consubstancial ao seu xeito de ser e mergullada nesa seriedade coa que abordaba o seu traballo sen prescindir con iso do seu eterno sorriso pillabán incluso nos momentos máis complicados cando o desacougo intentaba influír no seu devir.

Aí quedan as nosas Panxoliñas, un traballo discográfico case feito a cabalo de dúas gravacións individuais e cun tempo limitado roubándolle horas ao sono e cambiando moitos textos orixinais para converter aquelas pezas en algo contestatario que estivese máis próximo ao noso xeito de ver as cousas, e pasando moitas horas no estudo xunto ao inesquecible Miguel sempre atento e vixiante e a Xabier Iturralde creando uns belidos arranxos. Costar costou pero pasámolo moi ben facendo un traballo moi digno que lembramos os dous con agarimo.

María Manuela segue aí porque non perdeu o entusiasmo. Que este ”Martín Codax”, entregado baixo os condicionantes deste pesadelo da pandemia, sirva para infundirlle máis forza se cabe.

Parabén querida amiga e xa seguiremos falando.

(Imaxe: Autoretrato de María Manuela)
Rubia, Xoan
Rubia, Xoan


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania