Opinión en Galicia

Buscador


autor opinión

Editorial

Ver todos los editoriales »

Archivo

A rio revolto

jueves, 21 de mayo de 2020
¿Desescalamos? Denantes de poñérmonos a inventar palabras mellor é que recorramos as que temos e serven perfectamente: a min gústame máis dicir descendemos. ¿ Pero realmente descendemos? : segundo como se mire porque semella que mentres uns descendemos outros ascenden.

Explícome: nestas crises tremendas nas que conflúen serios problemas sanitarios e económicos sempre hai quen trata de sacar partido, de facer negócios a costa das desgracias da xente. Nas épocas da escasez aparecían os estraperlistas e os traficantes que chegaron nalgún momento ata trapichear coa penicilina, era frecuente que a xente acudira aos Montes de Piedade cambiando pertenzas por diñeiro e moitos botábanse á rúa coa man estendida para pedir esmola. Resulta curioso observar como nestes tempos chamados eufemísticamente “difíciles” aumenta ostensiblemente a curva da pobreza ao tempo que crecen as grandes fortunas. Para que haxa uns poucos ricos é necesaria a esistencia de moitos probes: aqueles non poden estar sen estes.

E agora estamos mergullados nunha crises sen parangón na que xa só queda gritar ¡sálvese quen poida! Aos que non abate o covid-19 derrúbaos o descalabro económico e mentres todo isto acontece algúns aproveitan a circunstancia para sacar partido desta situación sexa coma sexa especulando con todo o que lles cae á man. Un exemplo palpáble é o das mascarillas sobre cuxo uso hai opinións para todos os gustos. A xente ten medo, incúlcannos medo e corremos ávidos na procura daquilo que dalgunha maneira mitigue o pánico, e xa que logo estamos dispostos a pagar o que nos pidan por ese aparello para tapar a boca e o nariz. Aparecen no mercado varios tipos cada un máis sofisticado ata o extremo de ver pola rúa un desfile de mascarillas que xa van marcando moda e tendencias.

Dime que mascarilla levas e diréiche quen es. Non sería estraño que as “grandes marcas” puxeran xa no mercado mascarillas “fashion”. En puridade só son necesarias nos lugares pechados ou cando non sexa posíble manter a distancia interpersoal e serían suficientes as denominadas hixiénicas ( as máis baratas) pero as solicitadas son as máis sofisticadas. Nun supermercado da miña vila estába a venta unha caixa desas “chic” ao prezo de 50€. Unha mascarilla hixiénica denantes da crise custaba máis ou menos 20 céntimos. Está clara a manobra especulativa.

Pero hai máis: a estas alturas nas que aínda non está resolto nin moito menos o problema sanitario semella que este ten que deixar o protagonismo ao económico. Os ingresos importan máis cos decesos. Impera iso de “ande yo caliente, muérase la gente”pero non nos decatamos que todos somos xente e o covid-19 non vai distinguir entre consumidores e provedores. Isto algúns “inbéciles e escuros non o entenden, non” ( E. Pondal dixit). Coma ese grupo de estúpidos que se manifestou nesa rúa do barrio de Salamanca pedindo liberdade para botarse á rua e a dimisión do goberno cubertos algúns coa bandeira española confundindo patria con patrimonio. Resulta alarmante o nivel de estupidez imperante na nosa sociedade que se pon máis evidente cando os inbéciles forman piña.

O profesor e filósofo Carlo Cipolla ten un suxerente traballo sobre a teoría da estupidez titulado “Allegro ma non troppo” no que teoríza sobre o poder que no mundo ten o grupo da xente estúpida. Argumenta que o estúpido nace: así como un nace cos ollos azuis, nalgúns a estupidez é innata. E non debemos subestimar ao grupo dos estúpidos que abrangue proporcionalmente a todo tipo de clases sociais.

A estupidez, coma o covid-19 non entende de clases e isto é o que non saben os estúpidos.
Rubia, Xoan
Rubia, Xoan


Las opiniones expresadas en este documento son de exclusiva responsabilidad de los autores y no reflejan, necesariamente, los puntos de vista de la empresa editora


PUBLICIDAD
ACTUALIDAD GALICIADIGITAL
Blog de GaliciaDigital
PROMOCIÓN
PUBLICACIONES
Publicaciones
Publicaciones Amencer
Revista Egap
Obradoiro de Artesania